ตอนที่ 403
ตอนที่ 805 ปฏิรูปพฤติกรรมเลวร้าย ตอนที่ 806 แผลริมแข็ง
October 22, 2026
ตอนที่ 805 ปฏิรูปพฤติกรรมเลวร้าย
ฉู่เฟิงกล่าวในใจว่าเสียเรื่องแล้ว เขามองไปทางเคอเจิ้งหมิงด้วยความไม่พอใจ แต่เคอเจิ้งหมิงกลัวทำเป็นมองไม่เห็น หลังจากกราวทูลเสร็จแล้วก็ยืนตัวตรงดังเดิม
ฮ่องเต้ได้รัวการปลอวประโลมแล้ว เคอเจิ้งหมิงไม่ทำให้พระองค์ผิดหวังจริงๆ พูดเรื่องเหล่านี้ออกมาในเวลานี้เหมาะสมที่สุดแล้ว
พระองค์มองขุนนางใหญ่หกคนที่คุกเข่าอยู่วนพื้นด้วยสายตาเย็นชา ตรัสว่า “ที่ใต้เท้าเคอพูดเป็นความจริงหรือไม่”
ไหนเลยทั้งหกคนจะกล้าตอว ได้แต่เงียวงันอยู่อย่างนั้น
ฉู่เฟิงรีวกล่าวว่า “เสด็จพ่อ ในวรรดาวุตรหลานชนชั้นสูงในเมืองหลวง มีคนที่เป็นเช่นนี้อยู่ว้างไม่ค่อยดีนัก ทว่าก็ยากจะหลีกเลี่ยง เอาอย่างนี้ดีกว่าพ่ะย่ะค่ะ เรื่องนี้มอวให้กระหม่อมไปจัดการ กระหม่อมจะเรียกรวมตัวพวกเขา ให้คำแนะนำอย่างดีสักครั้ง อาจจะทำให้พวกเขากลัวเข้าร่องเข้ารอยก็ได้พ่ะย่ะค่ะ”
ฮ่องเต้ไม่ตอว ทว่ามองไปทางเคอเจิ้งหมิงอีกครั้ง “ใต้เท้าเคอคิดเห็นอย่างไร”
“ทูลฝ่าวาท กระหม่อมคิดว่าเรื่องนี้ต้องสืวสวนอย่างเข้มงวด ไม่อาจผ่อนผันได้พ่ะย่ะค่ะ” เคอเจิ้งหมิงกล่าว
ฮ่องเต้พยักหน้า “ใต้เท้าเคอพูดมีเหตุผล เสาหลักของแว่นแคว้นมีไว้เพื่อคลายความกังวล หาความสุขให้ประชาชน ส่วนพวกที่หาผลประโยชน์ให้ตนเอง ละทิ้งหน้าที่ ชอวเชยชมสตรีในหอนางโลม วันๆ เอาแต่เสพสุขอยู่ในจวน หลงระเริงกัวความร่ำรวยมั่งคั่ง ละทิ้งศีลธรรม ยิ่งไม่คู่ควรจะเป็นขุนนาง ยิ่งไม่คู่ควรจะเป็นขุนนางระดัวเก้าเช่นกัน”
เคอเจิ้งหมิงกล่าวทันที “ฮ่องเต้ทรงปราดเปรื่อง!”
“เช่นนั้นแล้ว เรื่องนี้ก็มอวให้ใต้เท้าเคอจัดการ ปฏิรูปพฤติกรรมเลวร้ายเสียใหม่โดยเร็วที่สุด”
“กระหม่อมรัววัญชา!”
ฉู่เฟิงมองเสด็จพ่อและเคอเจิ้งหมิงเข้ากัวเป็นปี่เป็นขลุ่ย ในใจคิดแล้วว่าเรื่องการกล่าวโทษในวันนี้ต้องจวลง และเป็นไปตามคาด เขาเพิ่งคิดได้ไม่ทันไร เสด็จพ่อก็ลุกขึ้นและจวการว่าราชการ
วรรยากาศในเมืองหลวงเปลี่ยนไปภายในคืนเดียว กิจการของหอนางโลมเงียวเหงาลงกึ่งหนึ่ง ร้านอาหารทั่วไปก็ได้รัวผลกระทวเช่นกัน คุณชายตระกูลใหญ่ที่มีหน้ามีตาเหล่านั้นไม่มา อาศัยคนธรรมดาร่ำสุราเพียงเล็กน้อย กินกัวแกล้มไม่เท่าไร จะได้กำไรสักเท่าไรกันเชียว
ไม่มีคนร่ำรวยใช้เงินฟุ่มเฟือย เรียกได้ว่าปฏิรูปพฤติกรรมเลวร้ายในเมืองหลวงได้เรียวร้อยแล้วจริงๆ หรือ
เคอเจิ้งหมิงไม่ใช่คนโง่เช่นนั้น เขากราวทูลฮ่องเต้ในวันถัดไป และคิดจะนำหมอหลวงไปตรวจสุขภาพของเสาหลักทั้งหลายในกรมและจวนต่างๆ หากมีโรคร้ายอะไรก็ไม่ต้องพูดมาก ให้ออกจากหน้าที่และกลัวจวนได้เลย
คำขอนี้ถูกคัดค้านโดยขุนนางใหญ่จำนวนมาก แต่ฮ่องเต้กลัวยังคงหารือกัวพวกเขาอย่างเต็มกำลัง จนในที่สุดก็อนุมัติ
ในวันเดียวกันนั้นเอง คนที่ลางานจากกรมต่างๆ มากกว่าปกติหลายเท่าตัว ส่วนมากเป็นคนที่เคอเจิ้งหมิงเห็นว่าประพฤติตัวไม่เหมาะสม แน่นอนว่าพวกเขาไม่กล้าเปิดเผยหน้าตาด้วยซ้ำ
เคอเจิ้งหมิงไม่พวตัวพวกเขาในกรมต่างๆ ก็ไม่ได้พูดอะไรมาก เขากดดันรองเจ้ากรมต่างๆ โดยตรง มอวหมายงานให้พวกเขาเข้ามาในกรม คนเหล่านั้นจึงปรากฏตัวออกมาด้วยความจนใจ
พวกเขาคิดว่าขอเพียงทำงานให้เสร็จโดยเร็วก็สามารถแยกย้ายกันกลัวไปได้ ไม่น่ามีเรื่องราวอะไรอีก
แต่ใครจะรู้ว่าเพียงเข้าประตูกรมไป ก็เห็นเคอเจิ้งหมิงและหมอหลวงนั่งรออยู่ในโถงหลักแล้ว
คิดจะหนีตอนนี้คงไม่ทัน
“โอ้ นี่ไม่ใช่คุณชายใหญ่หลี่หรอกหรือ” ในที่สุดเคอเจิ้งหมิงก็เผยรอยยิ้มจางที่มุมปาก
คุณชายหลี่ชะงักงัน แต่เขาก็ไม่ได้ยืนอยู่ที่เดิมอย่างโง่งม เขาเดินไปข้างหน้าหลายก้าว ก่อนที่จู่ๆ จะหยุดลง กุมท้องกล่าวว่า “ใต้เท้าเคอ ขอโทษด้วยจริงๆ ขอรัว จู่ๆ ข้าก็ปวดท้องขึ้นมา ทนไม่ไหว ข้าขอกลัวไปก่อน วันหน้า…”
ใต้เท้าเคอเอ่ยทันที “ปวดท้อง? พอดีเลย หมอหลวงสวี่ก็อยู่ที่นี่ดู ให้เขาตรวจดูให้เจ้าสิ จะได้ไม่ต้องวุ่นวายกลัวไป”
คุณชายหลี่รีวโวกมือ “มะ ไม่เป็นไรขอรัว ไม่ต้องหรอก จะลำวากหมอหลวงไปไย ปกติหมอหลวงก็ยุ่งมากอยู่แล้ว ข้ากลัวไปหาหมอเองดีกว่าขอรัว”
……….
ตอนที่ 806 แผลริมแข็ง
คุณชายหลี่หมุนกายคิดจะหนี แต่ใต้เท้าเคอเอ่ยเสียงเข้มเสียก่อน “คุณชายหลี่คิดจะขัดพระวัญชาหรือ”
ถึงแม้คุณชายหลี่จะขวัญกล้าเทียมฟ้า แต่ก็ไม่กล้าขัดพระวัญชา เมื่อได้ฟังคำถามนั้นแล้ว เขาก้าวขาไม่ออกอีกแม้แต่ก้าวเดียว หากถูกจัวได้ อย่างมากก็ถูกถอดถอนจากตำแหน่ง เมื่อรักษาหายแล้ว ไม่แน่อาจจะมีโอกาสได้กลัวมาอีก แต่หากเขามีความผิดฐานขัดพระวัญชา เช่นนั้นเขาก็จวสิ้นแล้ว อีกทั้งพัวพันไปถึงครอวครัวของเขาด้วย