ตอนที่ 405
ตอนที่ 813 สูตรยารักษาโรคแผลริมแข็ง ตอนที่ 814 ไม่ใช่คนธรรมดา
October 22, 2026
ตอนที่ 813 สูตรยารักษาโรคแผลริมแข็ง
เมื่อเคอถงรู้ว่าโรคของตนเองสามารถรักษาได้ก็พลันรู้สึกดีใจเป็นอย่างยิ่ง ความคิดฆ่าตัวตายย่อมหายไป เขาเดินตามหลังข้ารับใช้ไปสองก้าว ก่อนที่จู่ๆ จะกลับหลังหันไปประสานมือคารวะ ะไป๋จื่อ “ขอบคุณแม่นางมาก”
ไป๋จื่อพยักหน้า “ขอเพียงเจ้าเห็นคุณค่าชีวิตของตนเอง ขอบคุณหมอที่ช่วยชีวิตเจ้าย่อมดีที่สุด”
เคอถงพยักหน้าอย่างหนักแน่น “ข้าจะจำไว้!”
หลังจากเคอถงเดินไปแล้ว ใต้เท้าและฮูหยินเคอก็ขอบคุณไป๋จื่ออีกครั้ง
ไป๋จื่อหมดหนทางกับพวกเขา ทำได้เพียงกระโดดหลบ “หากพวกท่านยังทำเช่นนี้อีก ข้าจะกลับแล้วนะเจ้าคะ”
สองสามีภรรยากำลังดีใจยกใหญ่ ถึงขั้นที่ไม่อาจใช้คำพูดมาบรรยายได้เลยทีเดียว
ช่วยบุตรีที่หายไปกลับมา ช่วยบุตรชายที่ป่วยไข้ได้ เรียกได้ว่าสายเลือดสกุลเคอของพวกเขาเดินหน้าต่อไปได้เพราะเด็กสาวคนนี้เลยทีเดียว
หมอหลวงสวี่ตื่นเต้นมาก เขาหาโอกาสไถ่ถามไป๋จื่อเรื่องสูตรยารักษาโรคแผลริมแข็งอยู่เสมอ แต่คนสกุลเคอเอาแต่สนทนากับนางตลอดเวลาไม่ยอมจบสิ้น เขาจึงพูดแทรกไม่ได้เลยแม้สักคำเดีย ยว
จนกระทั่งข้ารับใช้ผู้เป็นเพื่อนเรียนของคุณชายรองมาบอก ว่าคุณชายรองอาบน้ำเสร็จแล้ว กำลังรอไป๋จื่อเข้าไปตรวจอาการ
ใต้เท้าและฮูหยินเคอเพิ่งจะเลิกพูดไปได้ไม่นาน ในที่สุดหมอหลวงสวี่ก็มีโอกาสได้เปิดปากบ้าง “แม่นางไป๋ ก่อนหน้านี้เจ้าบอกว่ามีสูตรยารักษาโรคแผลริมแข็ง เป็นความจริงใช่หรือไม่”
ไป๋จื่อพยักหน้า “แน่นอนว่าเป็นความจริงเจ้าค่ะ คำพูดเช่นนี้จะเป็นคำโกหกไปได้อย่างไร”
หมอหลวงสวี่คิดถามถึงวิธีการ แต่ก็รู้สึกว่าไม่เหมาะสม ครั้งก่อนนางมอบสูตรยาหนิวหวงให้เขาแล้ว หากถามสูตรลับอย่างอื่นอีกจะเป็นการโลภมากเกินไปหรือไม่
ไป๋จื่อเห็นเขาอยากพูดแต่ก็หยุดไป อีกทั้งยังมีสีหน้าสับสน จึงอดไม่ได้ที่จะยิ้มว่า “หมอหลวงสวี่ หากท่านต้องการสูตรยานี้ ข้ามอบให้ท่านได้เจ้าค่ะ”
“จริงหรือ เจ้าจะมอบให้ข้าจริงๆ หรือ” หมอหลวงสวี่ทั้งประหลาดใจ ทั้งดีใจ
เด็กสาวพยักหน้า “หากมีข้าที่รู้สูตรยานี้เพียงคนเดียว ก็จะช่วยผู้ป่วยได้น้อยนิดนัก แต่หากคนที่รู้มีมากขึ้น ก็จะสามารถช่วยผู้ป่วยได้มากยิ่งขึ้น เช่นนั้นเป็นเรื่องดีนัก”
เหตุผลนี้ดีเยี่ยม แต่ใครเล่าจะทำได้บ้าง
ต่อให้เป็นหมอหลวงอาวุโสที่มีฐานะอันน่าภูมิใจเช่นพวกเขา มีใครบ้างที่มีสูตรยาลับอยู่ในมือ
หมอหลวงสวี่ถามอีกว่า “เดิมทีโรคแผลริมแข็งไม่ใช่โรคพื้นถิ่นที่เกิดขึ้นแคว้น แต่มันแพร่ระบาดมาจากนอกดินแดน จนถึงวันนี้ก็เป็นเวลาสิบกว่าปีแล้ว หมอชื่อดังหลายต่อหลายคนต่างจน นปัญญากับโรคนี้ ไม่ทราบว่าแม่นางไป๋ได้สูตรยารักษามาจากที่ใดหรือ”
“ช้าอ่านเจอในตำราแพทย์เล่มหนึ่งเจ้าค่ะ ไม่ได้ทดลองด้วยตนเอง สอนให้ท่านตอนนี้ก็นับว่าเป็นการยืมดอกไม้ไหว้พระ[1]เจ้าค่ะ” คำพูดนี้ไม่ใช่คำโกหกเลยสักนิด เพราะวิชาแพทย์ที่นาง ได้ร่ำเรียนล้วนมาจากการรวบรวมองค์ความรู้ของคนโบราณนับพันปี คนโบราณใช้เวลาหลายพันปีเพื่อค้นพบ ทดลอง และพัฒนา สิ่งที่สืบทอดต่อมามีเพียงศาสตร์ที่ดีที่สุด นางแค่ค่อนข้างโชคดี ที่เกิดในยุคสมัยที่ดีก็เท่านั้น
“ตอนนี้เจ้ายังมีตำราแพทย์เล่มนั้นอยู่หรือไม่” หมอหลวงสวี่รีบถาม
ไป๋จื่อส่ายหน้า “มันหายไปแล้วเจ้าค่ะ แต่สิ่งที่ควรจดจำไว้อยู่ในสมองทั้งหมดแล้ว” นางยื่นนิ้วเคาะกระหม่อมของตนเอง
หมอหลวงสวี่อิจฉาศีรษะของนางยิ่งนัก เพราะไม่เพียงมีใบหน้างดงาม ภายในนั้นยังมีสมองที่เฉลียวฉลาดจนทำให้เขาอิจฉา
เมื่อมาถึงเรือนชิงจู๋ เคอถงรออยู่ในโถงข้าง สภาพของเขาในตอนนี้ควรนอนรอตรวจอาการอยู่ในห้องนอนจะดีกว่า ถึงอย่างไรเสียก็ต้องเปลื้องผ้าเพื่อตรวจดูผิวหนังภายใน
เคอถงเลือกโถงข้างอาจจะเพราะนางเป็นสตรี สตรีนางหนึ่งตามเข้าไปในห้องนอนบุรุษก็ไม่เหมาะสมเท่าไรนัก
……….
ตอนที่ 814 ไม่ใช่คนธรรมดา
ไป๋จื่อกล่าวกับเคอถงว่า “โรคนี้ของเจ้าต้องตรวจสอบทั่วทั้งร่างกาย สตรีกับบุรุษมีความแตกต่างกัน ข้าไม่สะดวกจะมอง วันนี้หมอหลวงสวี่อยู่ด้วยพอดี ไม่สู้ไปที่ห้องนอนของเจ้า กั้ นฉากบังลมเสียหน่อย หมอหลวงสวี่ดูเสร็จแล้วก็บอกอาการกับข้า ข้าจะได้วิเคราะห์สูตรยาที่เหมาะสมกับเจ้าให้”
เคอถงลำบากใจอยู่บ้าง เพราะส่วนมาฝีเหล่านี้เติบโตอยู่ที่ท่อนล่างของร่างกาย ท่อนบนมีไม่มากเท่าไร จะให้คนอื่นดูเช่นนี้ทำใจลำบากอยู่ทีเดียว
“ในสายตาของหมอมีแต่คนไข้ ผิวและเนื้อบนร่างกายผู้ป่วยในสายตาของหมอ ก็ไม่ต่างอะไรกับเนื้อหมูที่ขายอยู่ในตลาดหรอก” ไป๋จื่อยิ้มกล่าว
หมอหลวงสวี่ก็ยิ้มเช่นกัน “ไม่ให้นางดู ก็มีแต่ให้ข้าดูแล้ว เป็นบุรุษเหมือนกัน มีอะไรน่าอายเล่า”
เคอถงคลายใจ จะว่าไปก็ถูกต้อง หมอหลวงสวี่ต้องการรักษาโรคให้เขาเช่นกัน ไม่มีเจตนาอื่นใด มาถึงขั้นนี้แล้วยังมีอะไรน่าปิดบังอีก
“ตกลง ว่าตามพวกเจ้าก็แล้วกัน”
หลังจากกลับไปที่ห้องนอนแล้ว ข้ารับใช้ก็ตั้งฉากบังลม ด้านหลังฉากบังลมจัดวางโต๊ะและเก้าอี้เอาไว้ อีกทั้งยังมีน้ำชาใหม่และขนมวางอยู่ด้วย