ตอนที่ 406
ตอนที่ 815 น้ำแกงถอนพิษโซวเฟิง ตอนที่ 816 นักโทษล้วนถูกพิษ
October 22, 2026
ตอนที่ 815 น้ำแกงถอนพิษโซวเฟิง
คิดๆ ดูแล้วก็ช่างเถอะ ใช้สูตรยาโบราณดีกว่า แม้จะเห็นผลช้า แต่อย่างไรเสียก็รักษาหายได้เหมือนกัน
มือของหมอหลวงสวี่สั่นเล็กน้อยขณะถือใบสั่งยา “สูตรยาเพียงเท่านี้ก็รักษาโรคแผลริมแข็งแล้วหรือ” สมุนไพรในสูตรยาล้วนเป็นสมุนไพรที่หาได้ทั่วไป ไม่ได้แปลกพิสดารอะไร แม้แต่สมุ นไพรที่พิเศษ หายาก และราคาแพงก็ไม่ใช้ สูตรยาเช่นนี้จะรักษาโรคแผลริมแข็งได้จริงๆ หรือนี่
ไป๋จื่อพยักหน้า “ใช่แล้วเจ้าค่ะ สูตรยานี้จะไม่เห็นผลทันที อย่างน้อยต้องใช้เวลาครึ่งเดือนถึงจะเริ่มดีขึ้น รีบร้อนไม่ได้”
“โชคดีที่เขาเพิ่งเริ่มเป็นฝี ไม่ได้มีเลือดหรือน้ำหนองไหล ไม่เช่นนั้นก็ต้องใช้ยาทาภายนอกด้วย”
หมอหลวงสวี่นึกถึงคุณชายหลี่ที่เขาได้เจอในวันนี้ จึงถาม “หากมีเลือดหรือน้ำหนองไหลแล้ว ต้องใช้ยาทาภายนอกอะไรหรือ”
“ใช้น้ำยาทำความสะอาดแผลธรรมดาก็ใช้ได้ แต่ต้องเปลี่ยนยาและทำความสะอาดบ่อยๆ ผิวหนังแห้งและสะอาดสำคัญที่สุดเจ้าค่ะ”
หมอหลวงสวี่จดจำไว้ ก่อนจะถามอีกว่า “หากอาหารหนักขึ้นกว่านั้น เช่นถึงขั้นที่เลือดและน้ำหนองไหลแล้ว ยากินก็เป็นสูตรเดียวกันนี้ใช่หรือไม่ จำเป็นต้องเพิ่มหรือลดตรงส่วนใดบ้ าง”
“หากยังไม่หนักข้อถึงขั้นเจ็บปวดกระดูก หรือบวมไปทั่วทั้งร่างกาย เช่นนั้นก็ไม่ต้องปรับสูตรยาเจ้าค่ะ” ไป๋จื่อตอบ
“หากมีอาการเช่นนั้นต้องปรับสูตรยาอย่างไร” หมอหลวงสวี่ถามไม่หยุด
ไป๋จื่อกล่าวตอบทันใด “พิษแฝงเร้นอยู่ภายในมานาน ลึกลงไปถึงกระดูก แผ่จากข้างในมาสู่ข้างนอก ไม่ได้ปรากฏแค่ผิวหนังเท่านั้น อาหารหลักคือเจ็บปวดกล้ามเนื้อและกระดูก อาการน้อยในตอน นกลางวัน อาการหนักข้อในตอนกลางคืน มีตุ่มนูนไปทั่วร่างกาย ก่อนพุพองจะมีสีแดงเข้ม หลังพุพองแล้วน้ำหนองสีเหลืองจะส่งกลิ่นเหม็นเน่า กระหายน้ำ เซื่องซึม ลิ้นเหลือง หากมีอาการเช่นนี้ ก็ต้องใช้นำแกงถอนพิษโซวเฟิง ส่วนประกอบของน้ำแกงจะมี โถวฮก[1] ลูกเดือย บักทง[2]สามจิน อิ๋นฮวา[3] ฝางเฟิง[4] มะละกอ แปะเสียงพ้วย[5] จ้าวเจี่ยวซื่อ[6] ตังกุย[7]สองจิน โสม และกันเ เฉ่า[8]หนึ่งจิน”
หมอหลวงสวี่ใช้พู่กันบันทึกรายชื่อสมุนไพรอย่างรวดเร็ว ครั้นเขียนเสร็จแล้วก็ทวนให้ไป๋จื่อฟังรอบหนึ่ง
ไป๋จื่อยิ้มว่า “หากหมอทุกคนตั้งใจเรียนเช่นหมอหลวงสวี่ได้ มีจิตใจใฝ่คุณธรรม โลกใบนี้จะต้องงดงามขึ้นเป็นแน่”
หมอหลวงสวี่รู้สึกขวยเขิน เพราะเขาคิดว่าตนเองไม่ได้มีคุณธรรมสูงส่งเช่นที่ไป๋จื่อว่า
ไป๋จื่อกล่าวกับเขาว่า “ข้าบอกวิธีการรักษาให้ท่านไปหมดแล้ว ต่อไปก็ฝากคุณชายรองเคอไว้กับท่านด้วย หากมีอาการน่าสงสัยอะไรค่อยไปหาข้าก็ยังไม่สาย”
หมอหลวงสวี่รับปากด้วยความยินดี สำหรับเขาแล้ว โอกาสนี้ถือว่าล้ำค่าอย่างยิ่ง เพราะเขาจะได้เห็นคนที่เป็นโรคแผลริมแข็งรอดตายเป็นคนแรกในแคว้นฉู่
…
ไป๋จื่อเพิ่งกลับถึงคฤหาสน์ตงฟางไม่นาน สกุลเคอก็ส่งรถม้าที่เต็มไปด้วยของขวัญมาถึง
ตงฟางมู่ปฏิเสธที่จะรับของขวัญ ยืนกรานให้พวกเขานำกลับไป
แม้จะบอกว่าส่งข้าวของพวกนี้มาให้ไป๋จื่อ แต่ถึงอย่างไรเสียตอนนี้ไป๋จื่อก็อาศัยอยู่ที่สกุลตงฟาง หากคนนอกเห็นว่าขุนนางใหญ่ของราชสำนักส่งของขวัญมาให้ ทั้งยังขนเข้าไปในคฤหาสน น์กล่องแล้วกล่องเล่า คงต้องเล่ากันไปว่าเขารับสินบนเป็นแน่
เมื่อได้ยินว่าตงฟางมู่ให้คนส่งของขวัญจากสกุลเคอกลับไปแล้ว ไป๋จื่อก็ไม่พอใจอย่างมาก “ท่านตา นั่นเป็นค่ารักษาที่ข้าควรจะได้รับนะเจ้าคะ ท่านปฏิเสธแทนข้าตามใจชอบได้อย่างไร ”
ตงฟางมู่ส่ายหน้า “นั่นก็แค่ค่ารักษาเพียงเล็กน้อย ตาของเจ้ามีชีวิตสุขสบายเสมอ จะมาติดคุกตอนแก่เพราะค่ารักษาของเจ้าไม่ได้”
จริง! เขาพูดมีเหตุผล!
ไป๋จื่อถอนใจเสียงหนึ่ง “เช่นนั้นท่านต้องชดเชยให้ข้า”
ตงฟางมู่ยินดีนัก เขาชี้ไปยังโกดัง “ของในโกดังมีมากมาย เจ้าไปเลือกเองได้เลย ชอบอะไรก็หยิบสิ่งนั้น ไม่ต้องเกรงใจ”
ไป๋จื่ออยากเห็นว่าสถานที่เก็บข้าวของของคนรวยในสมัยโบราณเป็นอย่างไรมาโดยตลอด นางอยากรู้ว่ามันจะที่เห็นในโทรทัศน์หรือไม่ ที่ภายในห้องหนึ่งจะมีลิ้นชักมากมาย และภายในแต่ละลิ้ นชักก็ใส่ข้าวของมีค่าไว้มหาศาล
……….
ตอนที่ 816 นักโทษล้วนถูกพิษ
“ท่านอ๋อง เกิดเรื่องใหญ่แล้วขอรับ!”
ฉู่เยี่ยนมุ่นคิ้ว สะบัดแส้ให้ม้าที่กำลังห้อตะบึงหยุดลงทันที หันหน้าไปมองโจวกัง “เกิดอะไรขึ้น”
ใบหน้าของโจวกังคุกรุ่นไปด้วยไฟโทสะ เขากล่าวเสียงขรึมว่า “ท่านอ๋อง มีจารชนอยู่ในบรรดาคนของพวกเรา นักโทษทั้งหมดล้วนถูกพิษขอรับ”
“อะไรนะ” หูเฟิงหน้าเปลี่ยนสีทันควัน จากนั้นเขาก็หันหัวม้า ขี่ม้ากลับไปยังรถคุมขังนักโทษ
รถคุมขังนักโทษมีทั้งหมดสามคัน ทั้งหมดบรรจุนักโทษไว้หลายสิบคน ซึ่งบัดนี้ล้มนอนอยู่บนพื้นพร้อมฟองสีขาวคาปาก
ฉู่เยียนพิโรธหนัก “เกิดอะไรขึ้นกันแน่ พวกเขากินอะไรเข้าไป ใครให้พวกเขากิน”