บทที่ 165

เสี่ยวเซียว ไม่ได้กลัวอะไรเลยซึ่งทำให้เธอค่อนข้างคล้ายกับ ลู เซียวเหยา

สิ่งที่เธอพูดมันไม่ผิด ตอนนี้พวกเขาอยู่ที่ไหน ไม่มีใครกล้าทิ้งไป

ผู้สนับสนุนในสถานที่แห่งนี้ส่วนใหญ่เป็นพี่ใหญ่ หากพนักงานเสิร์ฟหลงลืมมากพอจนทำให้คนใดคนหนึ่งขุ่นเคือง พวกเขาอาจนำปัญหาใหญ่มาสู่ตัวเอง

นอกจากนี้ครอบครัวของ เสี่ยวเซียว ยังถือหุ้นของ รอยัล ไดนาสตี้ ไฮล์ เป็นจำนวนมาก

"เอาล่ะ ถ้าเป็นอย่างนั้น ฉันจะไปกับแก"

ทั้งสามคนฉลองการกลับมาของเธอและพูดคุยกันอย่างมีความสุข บรรยากาศที่ผ่อนคลายเหมือนกับเมื่อหลายปีก่อน ทำให้พวกเธอมีความสุข พวกเธอเรียนที่มหาวิทยาลัยเดียวกันอยู่ในหอพักเดียวกันและเล่นกันอย่างสนุกสนาน

ประมาณหนึ่งชั่วโมงในการดื่ม ทัง โรลชูว ไม่สามารถดื่มได้อีกต่อไป เสี่ยวเซียว และ ซอง อันยี ดื่มต่อได้อีกมาก พวกเธอรวมตัวกันเพื่อเล่นเกม

ทัง โรลชูว นั่งลงด้านข้างและเฝ้าดูรอยยิ้มบนริมฝีปากของเธอสดใสที่สุดในช่วงไม่กี่เดือนที่ผ่านมา

ผ่านไปครึ่งเกม ทัง โรลชูว ขอไปที่ห้องน้ำ ท้องของเธอปั่นป่วนอย่างแรง จึงทำให้เธอนั่งข้างโถชักโครกและอาเจียนอยู่พักหนึ่ง

หลังจากนั้นไม่นาน ในที่สุดท้องของเธอก็รู้สึกดีขึ้น เธอล้างหน้าแล้วลากเท้ากลับไปที่โต๊ะ

ในขณะที่เธออยู่ในทางเดิน เธอเห็นคนสองคนที่เธอไม่คาดคิดว่าจะได้เห็น

ฉิน มันนี และชายวัยกลางคน

ฉิน มันนี โอบแขนของชายคนนั้นอย่างสนิทสนม ทั้งสองคนเดินเคียงข้างกันและพูดคุยกันอย่างมีความสุข ในขณะที่พวกเขาคุยกัน ทัง โรลชูว ยังคงเห็น ฉิน มันนี แสดงสีหน้าเขินอายเป็นครั้งคราว

ทัง โรลชูว เลิกคิ้วขึ้นอย่างไม่สามารถควบคุมได้ เธอรู้ว่าผู้ชายคนนั้นเป็นใคร

เป็นชายที่เธอไปถ่ายรูปที่โรงรถใต้ดินในย่านเมืองเอช