บทที่ 168

ลู ชินจิน ปล่อยเธอ

เขาวางริมฝีปากของเขาไว้ข้างหูของเธอ และพูดด้วยน้ำเสียงแหบเซ็กซี่ "ที่รัก"

ทัง โรลชูว นอนอยู่ในอ้อมกอดของเขา เธอพยักหน้าด้วยความลำบากใจ "เราไปที่ห้องได้ไหม"

"โอเค แล้วแต่คุณเลย"

เขาวางมือบนเอวของเธอ และอุ้มเธอขึ้นก่อนจะเดินขึ้นบันไดอย่างรวดเร็วพร้อมกับเข้าไปในห้องของพวกเขา

ประตูห้องปิดลงอย่างช้า ๆ แยกออกจากโลกภายนอกเข้าสู่ค่ำคืนแห่งตัณหา

เช้าวันรุ่งขึ้น ทัง โรลชูว ตื่นขึ้นมาในอ้อมกอดของ ลู ชินจิน อีกครั้ง เธอรู้สึกถึงความอบอุ่นและปลอดภัยจากคนที่นอนข้าง ๆ เธอทำให้เธออดยิ้มด้วยความพึงพอใจไม่ได้

พวกเขาสองคนตื่นขึ้นมาและอาบน้ำทีละคน จากนั้นก็เดินลงไปทานอาหารเช้าด้วยกัน

ขณะอยู่ที่โต๊ะอาหาร ลู ชินจิน ดื่มนมของเขา และอยู่ดี ๆ ก็ถามว่า "ที่รัก เกิดอะไรขึ้นไหม

ตอนที่คุณอยู่กับ ซอง อันยี"

“ไม่นะคะ ถามทำไม?”

ทัง โรลชูว กำลังกินไข่เต็มปาก เธออดไม่ได้ที่จะรู้สึกงงเมื่อเขาถาม

ลู ชินจิน มองไปที่เธอ “แน่ใจเหรอ คิดให้ดี ๆ นะ”

"อืม ถ้าคุณอยากรู้จริง ๆ มันมีบางอย่างเกิดขึ้น ตอนแรกเราว่าถ้าไม่เมาไม่กลับ แต่ ซอง อันยี หายไปครึ่งชั่วโมง แต่เธอก็โทรมาบอกว่ามีธุระ ฉันรู้สึกว่ามันมีบางอย่างผิดปกติ แต่ฉันคงคิดมากเกินไป”

ทันใดนั้นเสียงของเธอก็หยุดลงและคิ้วก็เริ่มขมวด “มีบางอย่างเกิดขึ้นกับเธอจริง ๆ เหรอ?”

"ใช่ ตามที่ผมรู้พ่อแม่ของ ซอง อันยี ดูเหมือนจะเป็นผู้บริหารระดับสูงของ หยาง กรุ๊ป แต่เพิ่งถูกไล่ออก เมื่อเร็ว ๆ นี้ ผมได้ยินมาว่าเกิดจากการคอร์รัปชั่น และมีโอกาสสูงมากที่พวกเขาจะถูกจัดการตามกฎหมาย หากพวกเขาโชคดีพวกเขาก็แค่ถูกไล่ออก แต่หากพวกเขาโชคร้ายพวกเขาอาจจะต้องติดคุก "