บทที่ 191

เมื่อได้ยินน้ำเสียงที่ไม่แยแสของ กู โรลโรล ลุงจ้าวก็รู้สึกโกรธเล็กน้อยอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้

กู โรลโรล ก็ตะลึงเช่นกันเมื่อเธอได้ยินคำตอบของเขา เธอเข้าใจดีว่าเธอไม่ควรเฉยเมย ดังนั้นเธอจึงทำได้เพียงกัดฟันและคร่ำครวญ ‘หึ ตาแก่’

หลังจากที่เธอทำอย่างนั้น เธอก็ไม่เต็มใจที่จะต้องสนใจลุงจ้าว โดยไปให้ความสนใจกับ เซา เสี่ยวหวัน แทน

ในเวลานี้ เซา เสี่ยวหวัน รู้สึกไม่สบายใจเล็กน้อย มือของเธอกำเข้าหากันแน่น ในขณะที่เธอใช้กำลังมากเกินไปเราสามารถมองเห็นเส้นเลือดที่ปูดออกมาที่หลังมือของเธอ

และจากการแสดงออกของเธอสามารถบอกได้ว่าเธอกังวลมาก

เมื่อเห็นเช่นนั้น กู โรลโรล ก็ขมวดคิ้วโดยไม่ได้ตั้งใจ เธอยื่นมือออกไปจับมือของแม่ตัวเองก่อนจะกระซิบข้างหูว่า "แม่กังวลอะไรเหรอ? ทัง โรลชูว ตัวแสบกำลังจะมาแล้ว แม่ควรทำตัวให้เป็นธรรมชาติมากขึ้นผู้หญิงคนนั้นฉลาดมาก มันจะมีปัญหาได้ หากเธอพบว่ามีบางอย่างผิดปกติ"

“ฉัน ฉันรู้ แต่ฉันบังคับตัวเองไม่ได้”

เซา เสี่ยวหวัน ตัวสั่นเล็กน้อยความกลัวลึก ๆ ที่ซ่อนอยู่ในดวงตาของเธอ ราวกับว่าเธอทำอะไรที่น่าอับอายมาอย่างนั้น

เมื่อเห็นเช่นนั้น กู โรลโรล ก็กัดฟันและขู่เธอโดยตรง "แม่ ฉันจะบอกความจริงให้นะ ตอนนี้ครอบครัวจีกำลังตกอยู่ในอันตราย และฉันต้องการเงินของครอบครัวทัง เพื่อเอาไปช่วยพวกเขา ถ้าพวกเราทำสำเร็จ ชีวิตของแม่กับฉันจะสุขสบายตลอดไป แต่ถ้าไม่ เราก็จะโดน ทัง โรลชูว จัดการ และเชื่อฉันเถอะว่าถึงตอนนั้น เธอจะไม่ให้เงินแม่เลย แม้แต่นิดเดียว"

เมื่อ เซา เสี่ยวหวัน ได้ยินประโยคสุดท้าย ร่างกายของเธอก็สั่นสะท้านด้วยความกลัว “แม่เข้าใจว่าลูกหมายถึงอะไร แต่ถ้าพ่อไม่รอดล่ะ?”

"เงียบ!"

เมื่อเธอได้ยินคำพูดของ เซา เสี่ยวหวัน ท่าทีของ กู โรลโรล ก็เปลี่ยนไปเมื่อเธอพูดทันที

เธอหันหน้าไปมองลุงจ้าวที่อยู่ข้าง ๆ เธอ เมื่อเห็นว่าเขาไม่ได้ให้ความสนใจเธอจึงกระซิบต่อว่า "แม่ ฉันขอเตือนนะ อย่าเอาเรื่องนี้ไปพูดที่ไหน ไม่งั้นเราจะตายกันหมด สิ่งที่แม่ต้องทำตอนนี้คือร่วมมือกับฉัน และทำเหมือนว่าไม่รู้อะไรเลย ถ้าแม่ทำให้แผนของฉันพัง ฉันจะไม่สนใจแม่อีกเลย”

กู โรลโรล ข่มขู่ เซา เสี่ยวหวัน อย่างรุนแรง ทำให้เธอรู้สึกเสียวสันหลัง ทันใดนั้นเธอก็หันมาเคร่งขรึมและสัญญากับเธอ “ฉันจะไม่พูดเรื่องนี้อีก”

ในขณะที่ทั้งสองกำลังกระซิบความลับซึ่งกันและกัน ทัง โรลชูว ก็มาถึงโรงพยาบาล