บทที่ 228

ในห้องทำงานของซีอีโอ ตอนนี้มีคนสองคนกำลังยืนอยู่หน้าโต๊ะทำงาน พวกเธอคือ ทัง โรลชูว และ ซู เทียนอ้าย สายตาของพวกเธอทั้งสองคนจับจ้องไปที่ชายที่กำลังก้มหน้า

เซิน โมเฟย พลิกดูร่างข่าวในมือของเขา คิ้วของเขาขมวดมุ่น พี่สะใภ้คนนี้กระตือรือร้นที่จะลงรายละเอียดเกี่ยวกับประวัติความรักของเขา เขามีสิทธิ์เพียงเล็กน้อยเท่านั้นที่จะปกป้องศักดิ์ศรีของเขาในตอนนี้

หลังจากอ่านจบเขาก็หัวเราะเบา ๆ "ร่างนี้ ไม่เลวเลย ไม่เลว"

ทัง โรลชูว ยิ้มให้ ซู เทียนอ้าย ด้วยความยินดี จากนั้นเธอกล่าวว่า "คุณเซินคะ คุณคิดว่าเราสามารถเผยแพร่ได้หรือเปล่าคะ?"

เขาจะบอกว่าไม่ได้เหรอ? เซิน โมเฟย ยิ้มอย่างขมขื่นในใจ ผลของการได้รู้จักคู่รักที่ไร้ความปรานีนั้นช่างทรมานเหลือเกิน

เขาไอเบา ๆ ก่อนจะพูดช้า ๆ "ใช่ รองผู้จัดการทัง แล้วแต่คุณเลย"

“คุณเซินคะ คุณหมายความว่ายังไง?” ซู เทียนอ้าย มองเขาด้วยความไม่เชื่อเล็กน้อย

เซิน โมเฟย กางมือออก "ตามที่พูด"

"ฉันไม่เห็นด้วย" ซู เทียนอ้าย กล่าวอย่างเคร่งเครียด

"คุณไม่เห็นด้วยงั้นเหรอ?" เซิน โมเฟย พบว่ามันตลกเล็กน้อย ใครกันที่ทำให้เธอกล้าที่จะไม่เห็นด้วย?

เขามองไปที่ ทัง โรลชูว ที่เม้มริมฝีปากของเธอและพูดอย่างขมขื่น "คุณเซินคะ คุณคงไม่รู้ว่าในสายตาของกรรมการผู้จัดการซู นี่คือขยะ ขยะที่ไร้ประโยชน์"

ขณะที่ เซิน โมเฟย เห็นว่าเธอพูดด้วยท่าทางที่โกรธแต่ก็ดูเหมือนทำอะไรไม่ถูก ตาของเขาก็กระตุก ‘พี่สะใภ้ต้องงอนแน่ ๆ เลย’

"นี่คือข่าวขยะ" ซู เทียนอ้าย ไม่ได้พยายามปกปิดความไม่พอใจของเธอที่มีต่อร่างนี้

หลังจากพูดอย่างนั้นเธอก็ดึงร่างจากมือของ เซิน โมเฟย เธอกางมันออกต่อหน้า ทัง โรลชูว พร้อมกับชี้ไปที่เนื้อหาและถามเธอว่า "รองผู้จัดการทัง คุณบุกรุกความเป็นส่วนตัวของเจ้านายของคุณและวางแผนที่จะปล่อยข่าวนี้ คุณไม่เคารพหัวหน้าของคุณเลยหรือยังไง?"

ทัง โรลชูว มองไปที่ เซิน โมเฟย ก่อนที่จะยกริมฝีปากของเธอให้เป็นรอยยิ้ม แววตาเจ้าเล่ห์เปล่งประกายในดวงตาของเธอ "กรรมการผู้จัดการซูคะ คุณคิดว่าฉันสามารถบุกรุกความเป็นส่วนตัวของคุณเซินได้หรอคะ คุณประเมินฉันสูงเกินไป"