บทที่ 250

“ทำไมล่ะ?” ทัง โรลชูว ยิ้มเยาะ “ลู เส้าหลิน ก่อนที่ฉันจะตายฉันจะลากเธอลงนรกไปก่อน”

เธอจ้องมอง ทัง โรลชูว ที่ตอนนี้ดูราวกับปีศาจร้ายอันน่ากลัว ลู เส้าหลิน กลืนน้ำลาย ไม่กล้าแม้แต่จะเอ่ยปากสักคำ

หน้าอกของเธอปวดแสบปวดร้อน ทัง โรลชูว สูดลมหายใจเข้าลึกเพื่อข่มความเจ็บ จ้องไปยัง ลู เส้าหลิน อย่างเยือกเย็นก่อนจะเดินจากไป

“น่ากลัว” เธอบ่นกับตัวเอง

“อันยี ไปโรงพยาบาลเป็นเพื่อนฉันหน่อย”

หลังจากเดินออกมาจากห้องพักพนักงาน ทัง โรลชูว เดินตรงไปที่โต๊ะทำงานของ ซอง อันยี

“ทำไมล่ะ?” ซอง อันยี เงยหน้ามองเธอก่อนจะสังเกตเห็นที่หน้าอก เธออุทาน “ทำไมชุดของเธอเปียกโชกอย่างงั้นล่ะ?”

“ฉันจะอธิบายให้ฟังระหว่างทาง”

ทัง โรลชูว เดินไปลากแขนเธอและเดินอย่างรวดเร็วไปยังลิฟต์

“ขอโทษด้วยนะคะผู้จัดการหลี่ เหตุการณ์มันเกิดขึ้นกะทันมาก และฉันไม่มีเวลาบอกคุณก่อนออกมาเลย มันเกิดอะไรขึ้นอย่างนั้นเหรอคะ?”

ซอง อันยี หันมาทาง ทัง โรลชูว ที่ตอนนี้นอนอยู่บนเตียงของโรงพยาบาลรอให้นางพยาบาลเข้ามาดูอาการ เธอเม้มปากพร้อมบ่นกับหลี่ นา ที่อยู่อีกด้านของปลายสาย

“ดูเหมือน ลู เส้าหลิน จะไม่อยากอยู่บริษัทนี้ต่อไปแล้วสินะ” หลังจากที่ได้ยินเรื่องทั้งหมด หลี่ น่า กระแทกปากกาลงอย่างโมโหลงบนโต๊ะ

“ผู้จัดการคะ แผลของโรลชูวค่อนข้างแย่ นั่นมันน้ำร้อนเลยนะคะ โดนราดลงตรง ๆ ขนาดนั้นผิวของเธอคงลอกแน่ ๆ”

ในความเป็นจริง หมอได้เข้ามาตรวจและบอกว่าแผลไม่ได้ใหญ่มาก ทายาไม่นานก็จะหายเป็นปกติ

แต่เธอต้องสร้างเรื่องให้ดูร้ายแรงเพื่อที่ ลู เส้าหลิน จะได้รับผลกรรมที่ก่อไว้

“ฉันต้องรายงานเรื่องนี้ให้ผู้จัดการระดับสูง บอก เซียว ทัง ค่อยกลับมาทำงานหลังจากที่เธอหายดีแล้ว

หลี่ น่า บอกกับเธอก่อนจะวางสายไป

“อันยี เธอมันนางมารร้าย”

ทัง โรลชูว ได้ยินบทสนทนาของเธอกับ หลี่ น่า และแกล้งหยอกเธอ