บทที่ 256

ไม่อยากให้เขารู้ว่าเธอกำลังชมเขาอยู่ เธอเลยรีบเปลี่ยนเรื่องทันที “โจ๊กของคุณอร่อยจริง ๆ”

"ผมรู้อยู่แล้ว" เขาพูดพร้อมกับหัวเราะเบา ๆ

ทัง โรลชูว ถึงกับพูดไม่ออก

เขาไม่เคยถ่อมตัวเลยจริง ๆ

"เอ่อ ชินจินคะ” ทัง โรลชูว กินโจ๊กเต็มปากและลังเลว่าเธอควรจะเริ่มพูดจากตรงนี้ก่อนดี

“อะไรเหรอ?” คิ้วของ ลู ชินจิน ขมวดขึ้น เมื่อเห็นว่าเธอกำลังลังเล

"ก็แค่..." ทัง โรลชูว เม้มริมฝีปากของเธอและหลังจากคิดเรื่องนี้อยู่ครู่หนึ่งเธอก็พูดต่อ "ชินจิน ฉันไม่อยากให้คุณทิ้งงานของคุณเพราะฉันอีกแล้ว"

ลู ชินจิน ได้ยินแบบนั้นก็อดที่จะเลิกคิ้วขึ้นไม่ได้ “ผมไม่ได้ทิ้งงานของผมนะ”

"คุณหมายความว่ายังไง? คุณควรจะอยู่ที่บริษัทนะ ในเวลานี้ แต่วันนี้คุณมาที่นี่เพื่อทำโจ๊กให้ฉันและยังทานข้าวกับฉันอีกด้วย"

เมื่อเห็นเธอไม่ค่อยพอใจเท่าไหร่ ลู ชินจิน ก็หัวเราะเบา ๆ แล้วพูดว่า "ชูว ผมเป็นผู้มีอำนาจสูงสุดในบริษัท แต่ก็ไม่ได้หมายความว่าผมต้องทำทุกอย่างด้วยตัวเอง เพราะงั้นทำไมผมถึงต้องจ้างผู้ช่วยอย่าง มู หลิง ล่ะ?”

"ที่คุณพูด คุณพูดถูก" ทัง โรลชูว เถียงเขาไม่ได้เธอถอนหายใจเบา ๆ และไม่ได้พูดอะไรต่อ

“ที่รัก” เขาเรียกเธอเบา ๆ

ทัง โรลชูว มองไปในดวงตาของเขาที่อ่อนโยนที่เขายิ้มให้ "คุณไม่จำเป็นต้องรู้สึกผิด ผมยอมทิ้งทุกอย่างเพื่อคุณเพราะคุณเป็นภรรยาของผม คุณคือคนที่ผมรักยังไงล่ะ"

‘เพราะคุณเป็นภรรยาผม คุณคือคนที่ผมรัก’

ทัง โรลชูว รู้สึกแกว่าเธอกำลังน้ำตาคลอ เธอกัดริมฝีปากของเธอเบา ๆ คำพูดของเขาทำให้หัวใจของเธอสั่น

เธอต้องทำบุญใหญ่เอาไว้แน่ ๆ เธอถึงได้เจอเขาในวันนี้

เธอยิ้มอย่างมีความสุข ดวงตาที่สดใสของเธอเป็นประกายแพรวพราว "ชินจิน ฉันมีความสุขมาก มีความสุขมาก ๆ เลยด้วย"