บทที่ 265

หลังจากลางานไปสองสามวัน ทัง โรลชูว เธอก็สังเกตว่าเธอมีงานค้างเยอะมาก ถึงแม้ว่า อันยีช่วยเธอไปบ้างแล้วก็ตาม

แต่เธอก็ไม่ได้พักผ่อนเลยหลังจากทำงานมาทั้งเช้า

เธอพยายามทำงานส่วนใหญ่ให้เสร็จก่อนที่จะไปทานอาหารกลางวัน

เธอหันไปถามอันยี และบริหารคอตัวเองไปด้วย ก่อนที่จะถามว่าทานอะไรกันดี จากนั้นเธอก็เห็นคนที่คุ้นเคยของเธออีกครั้ง

เธอมองคนนั้นดี ๆ ก็เห็นว่าคนนั้นมาสร้างปัญหาให้กับเธอแน่ ๆ

เมื่อได้ยินว่า ทัง โรลชูว กลับมาทำงานแล้ว ลู เส้าหลิน ห้ามตัวเองไม่อยู่เธอเดินมาที่แผนกสื่อเพื่อมาหาเรื่องเธอ

เธอมีงานมากมายในตำแหน่งผู้ช่วยผู้จัดการงานล้นมือเธอเลยไม่มีเวลาระหว่างวัน และนี่ก็เป็นโอกาสดีที่จะมาหา ทัง โรลชูว ในช่วงพักกลางวัน

ทัง โรลชูว และ ซอง อันยี สบตากันและนั่งบนเก้าอี้ รอ ลู เส้าหลิน เดินเข้ามาหา

ลู เส้าหลิน เดินช้า ๆ เหมือนนกยูงรำแพน ท่ามกลางพรรคพวกที่อยู่ฝ่ายเธอ

เธอเดินเข้าไปใกล้ ๆ ทัง โรลชูว “ผู้ช่วยลู เธอมาตรวจงานของเราเหรอ?” เธอยิ้มและถาม

ลู เส้าหลิน เชิดหน้าขึ้น และมองเธอด้วยสายตาที่ดูถูกเหยียดหยาม

เธอพูดพร้อมกับยิ้มเยาะว่า "คิดไม่ถึงล่ะสิว่าฉันจะมาทำงานตำแหน่งนี้ได้"

ทัง โรลชูว เลิกคิ้วและพูดขึ้น "ใช่ ฉันก็คิดไม่ถึงเลย"

ลู เส้าหลิน ไม่คิดว่าเธอจะตอบแบบนั้น เธอถึงกับอึ้งไป และไม่คิดว่าอาการของเธอจะหายไวขนาดนี้

"ทัง โรลชูว ถ้าฉันเป็นเธอ ฉันจะเลือกขอลาออกเอง ดีกว่าที่จะโดนไล่ออก"

ทัง โรลชูว ยังคงยิ้มหวาน "คุณกำลังขู่ฉันเหรอ ผู้ช่วยลู"