บทที่ 268

"ฉันไม่คิดเลยว่า เซิน โมเฟย จะการมองการณ์ไกลอย่างนี้"

ซอง อันยี ชื่นชมกลยุทธ์ของ เซิน โมเฟย มาก

ทัง โรลชูว มองไปที่เธอ และอธิบายว่า "ถูกต้อง เธอควรจำไว้ว่าเขาเป็นลูกพี่ลูกน้องของใคร"

หน้าเธอเต็มไปด้วยความภาคภูมิใจ ซอง อันยี ก็หัวเราะเบา ๆ "ใช่ ใช่ เขาเป็นลูกพี่ลูกน้องของคุณลู ที่แสนดีของเธอไง"

ทัง โรลชูว เลิกคิ้วขึ้นและยิ้มอย่างสดใส

จริง ๆ แล้ว ชินจินบอกเธอเกี่ยวกับข้อตกลงนี้เมื่อนานมาแล้ว ก็เลยทำให้เธอกล้าที่จะมีปากเสียงกับ ซู เทียนอ้าย

หลังจากเหตุการณ์นี้ ซู เทียนอ้าย คงจะโกรธมาก

"กลับไปทำงาน" ซู เทียนอ้าย ข่มความโกรธของเธอไว้ และหันไปกระซิบกับผู้จัดการฝ่ายทรัพยากรบุคคล

ฝ่ายนั้นตอบตกลง ก่อนจะหันกลับไปโดยไม่ลังเลที่จะหันกลับมาอีกครั้ง

ที่จริงเขาอยากจะออกไปตั้งนานแล้ว

ซู เทียนอ้าย เงยหน้าขึ้นมอง ทัง โรลชูว ทำให้เธอเห็นแววตาภาคภูมิใจและมีความสุข

เธอกำหมัดแน่นและเดินช้า ๆ ไปยังจุดที่ ทัง โรลชูว ยืนอยู่

เธอจ้องมองอย่างจริงจัง และขู่ด้วยน้ำเสียงเย็นชา “ทัง โรลชูว อย่าทะนงตัวไปหน่อยเลย สักวันฉันจะไล่เธอออกจากบริษัท ข่าวบันเทิงไทม์ ให้ได้”

ทัง โรลชูว ยิ้มเยาะ “ฉันจะรอวันนั้นนะ”

ครั้งนี้ ซู เทียนอ้าย พ่ายแพ้อย่างรุนแรง และความเกลียดชังของเธอที่มีต่อ ทัง โรลชูว ก็เพิ่มขึ้นเป็นร้อยเท่า

ละครเรื่องใหญ่ในช่วงพักกลางวันทำให้ ทัง โรลชูว และ ซอง อันยี ช่วยออกไปทานข้าวข้างนอก

อาหารกลางวันของพวกเธอเป็นเพียงข้าวโอ๊ตหนึ่งถ้วยและบิสกิตเล็กน้อย

“เราจะใช้ชีวิตแบบนี้ต่อไปไม่ได้นะ” ซอง อันยี กัดบิสกิตอย่างแรง