บทที่ 280

เขาข่มความรู้สึกตัวเองอยู่ และพูดด้วยเสียงทุ้มว่า "ชูว"

เขาเดินออกไปอย่างมั่นคงในขณะที่อุ้มเธอ

“คุณชายครับ ทำยังไงกับเขา?” ชายในชุดดำที่ยืนอยู่หน้าประตูถามขึ้น

เขามองไปที่ หลิน เฉิง ซึ่งนอนแผ่อยู่บนพื้นด้วยสายตาเย็นชา เขาหรี่ตาเล็กน้อย และมองเขาด้วยความรังเกียจ

“กำจัดเขาซะ”

...

เมื่อ ลู เซียวเหยา ออกมาจากห้องน้ำ และกลับไปที่ที่เขายืนอยู่กับพี่สะใภ้ เขาก็รู้ว่าเธอไม่ได้รออยู่ที่นั่นแล้ว

ในเสี้ยววินาทีนั้นเขารู้สึกตื่นตระหนกมาก

เขาคิดว่าเธอคงเดินอยู่ในงานเลี้ยงนี้ แต่ไม่ว่ายังไงเขาก็ไม่เห็นเธออยู่ในงาน

เมื่อเขารู้สึกได้ว่ามีบางอย่างผิดปกติอย่างมาก เขาจึงรีบโทรหาพี่ชายของเขา และเล่าสถานการณ์ให้ฟัง

"ลู เซียวเหยา ถ้ามีอะไรเกิดขึ้นกับพี่สะใภ้ของนาย นายควรเตรียมตัวให้ดีกว่านี้"

เสียงขุ่นมัวของพี่ชายของเขาดังมาจากปลายสาย ลู เซียวเหยา กลืนน้ำลายของเขา เขาเฝ้าภาวนาอยู่ในใจ “พี่สะใภ้ พี่ต้องปลอดภัย”

ไม่งั้นพี่ชายของเขาจะถลกหนังของเขาออกแน่นอน

คืนนี้ไม่ใช่คืนที่สงบสุขเท่าไหร่นัก

...

"เธอเป็นยังไงบ้าง?"

"ตอนนี้ถ่ายยาออกหมดแล้ว นอนซักพักเธอก็จะดีขึ้น"

“จะมีอาการแทรกซ้อนมั้ย”

"ปกติจะไม่มี"

ทัง โรลชูว ได้ยินบทสนทนาทั้งหมด เธออยากลืมตาดูว่าใครเป็นคนพูด แต่เปลือกตาของเธอหนักมากทำให้เธอไม่สามารถลืมตาได้