บทที่ 334

รักแรกพบอย่างนั้นเหรอ?

ความคิดของ เซิน โมเฟย ย้อนไปยังคืนที่ เขาเจอกับเธอที่สถานีตำรวจในตอนนั้นเธอดูเปราะบางมาก มากเสียจนหัวใจของเขาเจ็บปวดไปกับเธอด้วย

บางทีน่าจะจะเป็นจุดอ่อนของผู้ชายทุกคน เมื่อเขาเจอผู้หญิงที่ดูบอบบาง มันจะเป็นดั่งแรงกระตุ้นให้พวกเขารู้สึกอยากจะปกป้องเธอ

เขาไม่แปลกใจเลย

อย่างไรก็ตาม เขาแค่รู้สึกอยากจะปกป้องเธอ มันไม่ใช่เพราะเขาชอบเธอ

ถ้าจะพูดถึงจุดที่ทำให้เขาตกหลุมรักเธอจริง ๆ คงจะเป็นช่วงที่เกิดเหตุการณ์นั้น

“บางสิ่งที่ไม่สมควรจะเกิดขึ้น ดันเกิดขึ้นระหว่างเรา” เขาตอบอย่างซื่อสัตย์

ทัง โรลชูว ไม่คาดคิดว่าจะได้ยินคำตอบเช่นนั้นเธอถึงกับชะงักไปกว่า 10 วินาทีก่อนที่เธอจะกลับมาได้สติอีกครั้ง “พวกเธอ...พวกเธอทำมัน…”

เธอสุดหายใจเข้าลึกและถามออกมาอย่างใจเย็น “ มันเกิดขึ้นเมื่อไหร่?”

“เมื่อคราวที่เธอถูกจัดฉากโดยใครบางคน และถูกจับไปที่สถานีตำรวจ”

ทัง โรลชูว จำได้ วันนั้น เธอเผลอหลับไป ชินจินคือคนที่ช่วยรับโทรศัพท์ให้เธอ และชินจิน บอกให้เขาไปช่วยประกันตัว อันยี ออกมา

“นี่มันเรื่องบ้าอะไรกันเนี่ย!” ทัง โรลชูว หลุดสบถออกมา จากนั้น จึงพูดขึ้นมาด้วยความโกรธจัด “เซิน โมเฟย คุณล่วงเกินเธออย่างนั้นได้ยังไง?”

เธอทำได้แค่จินตนาการว่า อันยี คงจะรู้สึกเปราะบางมากแค่ไหนจากเหตุการณ์ที่ เกิดขึ้นกับ หยาง เฉียนเฉียน และ ฮัน อีเฉิง ไม่แปลกที่เธอจะมองหาบางสิ่งที่ช่วยปลอบโยนเธอ

แต่เขาก็ไม่ควรที่จะ…

“นั่นไม่ใช่ข้อแก้ตัว” ทัง โรลชูวไม่ยอมรับมัน “การล่วงเกินก็คือการล่วงเกิน”

เซิน โมเฟย ได้แต่เงียบ

เขาเข้าใจดีว่าทำไมพี่สะใภ้ถึงโกรธมากขนาดนี้ นั่นคือเพื่อนคนสำคัญของเธอ ถ้าเรื่องแบบนนี้เกิดขึ้นกับใครคงจะไม่มีใครรู้สึกดีต่อเรื่องนี้

ถ้าเธอไม่ถาม เขาก็คงไม่บอกเธอ และ อันยี เองเช่นกัน