บทที่ 406

การที่เรียก กู โรลโรล ว่าสัตว์เลี้ยง และกล่าวหาว่าเธออาศัยแม่ของเธอ นั่นทำให้ กู โรลโรล โกรธมาก โกรธจนร่างกายของเธอสั่น เธอชี้นิ้วไปที่ ทัง โรลชูว แต่ก็ไม่สามารถพูดอะไรได้ เธอได้แต่พึมพำ "เธอ…เธอ..."

ทัง โรลชูว ยิ้มให้เธอ ก่อนจะหันหน้าไปทางอาวุโสเฉิน เธอส่งกองไฟล์ให้อาวุโสเฉิน “ลุงเฉิน ช่วยหนูให้ผ่านเรื่องนี้ไปด้วยนะคะ”

มือของเธอเคาะเบา ๆ ลงบนโต๊ะจนไฟล์ทั้งหมดถูกส่งออกไป เธอกัดริมฝีปากและพูดว่า "นี่เป็นข้อเสนอสำหรับการพัฒนาในอนาคตของ ทัง กรุ๊ป ลองดูสิ"

ผู้ถือหุ้นมองหน้ากันแล้วเปิดไฟล์ ไม่ว่าพวกเขาจะยืนอยู่ข้างของ กู โรลโรล หรือ ทัง โรลชูว พวกเขาก็อ่านอย่างละเอียด

ท้ายที่สุดแล้วนี่เป็นเรื่องของ ทัง กรุ๊ป และผลประโยชน์ของพวกเขาเอง ดังนั้นพวกเขาจึงไม่กล้าที่จะอ่านมันอย่างลวก ๆ

กู โรลโรล ก็ได้ไฟล์นั้นเช่นกัน แต่เธอไม่ได้สนใจมันเลย เธอตบมันลงบนโต๊ะแล้วตะคอกออกมา “ทัง โรลชูว เธอกำลังทำอะไรอยู่ ซื้อเวลาหรือดิ้นรนในนาทีสุดท้าย?”

จากนั้นเธอก็สังเกตเห็นว่าผู้ถือหุ้นทุกคนกำลังสนใจไฟล์ในมือ เมื่อเธอกระแทกมือลงบนโต๊ะ มันทำให้ทุกคนตกใจและเงยหน้าขึ้นมองเธอ ใบหน้าของเธอซีดลงและเธอจ้องมองไปที่ผู้ถือหุ้นที่อยู่ข้าง ๆ อย่างดุร้าย ราวกับว่าเธอกำลังตำหนิพวกเขาที่ไม่ได้ยืนเคียงข้างเธอ

"อย่าอ่านเอกสารนั่น"

ผู้ถือหุ้นทุกคนก้มหน้าลง แต่พวกเขาไม่ได้โยนไฟล์ทิ้งเหมือนที่เธอทำ

พูดตามตรงทุกคนทำเพื่อตัวเอง

แม้ว่า กู โรลโรล จะซื้อพวกเขา แต่หาก ทัง โรลชูว สามารถยกระดับ ทัง กรุ๊ป ไปสู่ระดับใหม่ได้ พวกเขาก็สามารถต่อต้าน กู โรลโรล ได้อย่างง่ายดาย

ผลประโยชน์ของตังเองมีความสำคัญมากที่สุด

กู โรลโรล ดูเหมือนจะตระหนักถึงเรื่องนี้เช่นกัน เธอจึงรีบกล่าวเสริมว่า "ฉันไม่ได้เชิญพวกคุณทุกคนมาประชุมผู้ถือหุ้นเพื่ออ่านไฟล์ใช่ไหมล่ะ? ฉันว่าเราน่าจะเริ่มขั้นตอนที่สำคัญที่สุดของการประชุมลย นั่นก็คือการเลือกประธานของ ทัง กรุ๊ป"

ไม่มีใครตอบเธอ