บทที่ 410

เธอช่วย ทัง กรุ๊ป ไว้ได้ นั่นทำให้หัวของเธอเริ่มโล่งแล้ว

และเมื่อเธอส่งพ่อของเธอไปสหรัฐอเมริกาเพื่อรับการรักษา ทุกอย่างจะสมบูรณ์แบบ

เธอได้ยินเสียงที่ประตู เธอคิดว่าเป็นลุงเฉินพาหมอมาที่นี่

"ลุงเฉิน ที่จริงฉัน..." เธอหันไปมองที่ประตู แต่คำพูดนั้นก็ติดอยู่ในลำคอของเธอ เมื่อเธอเห็นว่าใครกำลังเข้ามา

เดี๋ยวนะ

"ชินจิน คุณมาได้ยังไง?"

มู หลิง ปิดประตูอย่างมีสติและเดินออกจากห้องไป

"ผมได้รับสาย" ลู ชินจิน เดินเข้าไปอย่างช้า ๆ

สาย? ทัง โรลชูว ขมวดคิ้ว คงเป็นลุงเฉิน

ลู ชินจิน สังเกตใบหน้าเล็ก ๆ ของเธอและขมวดคิ้วของเขา “ทำไมบาดเจ็บ?”

ทัง โรลชูว เม้มริมฝีปากของเธอ "กู โรลโรล ผลักฉันกระแทกประตู"

ผู้หญิงคนนั้นอีกแล้ว! ร่องรอยของเจตนาสังหารที่เยือกเย็นปรากฏขึ้นอย่างรวดเร็วผ่านดวงตาของ ลู ชินจิน

เขาไม่สามารถปล่อยเธอไปได้แล้ว

“หมอว่ายังไงบ้าง?” เขาถาม

ทัง โรลชูว ส่ายหัวของเธอ "ฉันเพิ่งตื่น ยังไม่ได้พบหมอเลย แต่ฉันเดาว่ามันคงไม่มีอะไรร้ายแรง"

ใบหน้าของเธอซีดเล็กน้อย เธอดูไม่ดีอย่างที่เธอพูดเลย

“บาดเจ็บตรงไหน?” เขาถามอีกครั้ง

"ที่หลัง" ทัง โรลชูว เลิกชุกของเธอขึ้น

มันทำให้เขาเห็นรอยฟกช้ำบนผิวขาวที่หลังของเธอ มันดูน่ากลัว

เธอเป็นคนประเภทที่มีรอยฟกช้ำจากการกระแทกอะไรบางอย่างได้ง่าย คราวนี้เธอคงถูกกระแทกอย่างรุนแรงจนหลังของเธอดูน่ากลัวเป็นอย่างมาก