บทที่ 413

จี ยินเฟง มาที่ ทัง กรุ๊ป เพื่อจะมารับประธานคนใหม่ของ ทัง กรุ๊ป กู โรลโรล กลับบ้าน

แต่เขาไม่คิดว่าจะต้องมาเห็นภาพที่เธอนั่งอยู่ตรงพื้นหน้าอาคารแบบนี้

เขาตกใจและรีบวิ่งไปหาเธอ

“โรลโรล?”

กู โรลโรล กำลังจะลุกขึ้นยืนด้วยตัวเอง แต่เมื่อเธอได้ยินเสียงที่คุ้นเคย เธอก็กลับมานั่งที่พื้นทันที เธอมองชายที่กำลังเดินมาด้วยความรู้สึกอับอายตัวเอง

"ยินเฟง" เธอพูดอย่างน่าสงสาร และเม้มริมฝีปากเข้าหากัน

"เกิดอะไรขึ้น?" จี ยินเฟง ไม่รีบร้อนที่จะช่วยเธอขึ้นมา เขาจ้องมองเธอนิ่ง ๆ และขมวดคิ้ว

เมื่อเขาไม่ช่วยเธอ นั่นจึงทำให้ กู โรลโรล รู้สึกไม่พอใจ

เธอเอื้อมมือไปหาเขา "ยินเฟง ช่วยฉันก่อน ฉันจะได้อธิบายให้ฟัง"

น้ำเสียงของเธอฟังดูน่ารัก แต่จริง ๆ แล้วมันมีร่องรอยของความไม่พอใจแทรกอยู่ด้วย

แววตาของ จี ยินเฟง เป็นประกาย เขาซ่อนอารมณ์ไว้ในส่วนลึกของดวงตา และช่วยเธอให้ลุกขึ้นมา

หลังจากลุกขึ้นมาได้ กู โรลโรล ก็ปัดสิ่งสกปรกออกจากเสื้อผ้าของเธอและพูดอย่างไม่เป็นทางการว่า "ทัง โรลชูว ชนะ"

"อะไรนะ?" รูม่านตาของ จี ยินเฟง หดตัวและทันใดนั้นเขาก็จับแขนของเธอ และตะคอกว่า "เกิดอะไรขึ้น คุณบอกว่าคุณจะชนะแน่นอนนี่"

กู โรลโรล ค่อย ๆ เงยหน้าขึ้นมองใบหน้าอันหล่อเหลาของเขา ซึ่งตอนนี้กำลังบิดเบี้ยวจากความโกรธ ดวงตาของเขาเย็นชาจนไม่พบร่องรอยของความอบอุ่นในนั้น มันทำให้เธอรู้สึกเศร้า

"คุณคิดว่ารุ่นพี่ยังชอบคุณอยู่อีกเหรอ ไม่มีทาง เขาเบื่อคุณแล้ว ไม่งั้นเขาจะมาหาฉันทำไม"

เสียงอันภาคภูมิใจของ หนิง เฉียวเฉียว ดังขึ้นในหูของเธอ เธอจ้องมองใบหน้าหล่อเหลาที่คุ้นเคย แต่ตอนนี้มันต่างออกไป เธอถามเขา "ยินเฟง คุณจะแต่งงานกับฉันไหม?"

บางทีนี่อาจจะเป็นเรื่องเศร้าเพราะเห็นได้ชัดว่า จี ยินเฟง ตกใจมาก มือที่กำแขนเธอก็ค่อย ๆ ปล่อยออก เขาไม่ตอบ และแค่พูดว่า "ตอนนี้ยังไม่ถึงเวลา"

กู โรลโรล รู้ว่าเขาหมายถึงอะไร เธอก้มหน้าลงเพื่อซ่อนความเศร้าไว้ในดวงตาของเธอ และพูดด้วยน้ำเสียงที่สงบว่า "ครั้งนี้ฉันแพ้อย่างสมบูรณ์ บางทีพวกเขาอาจจะเอาหุ้น 43% ของฉันคืนไป"