บทที่ 443

กลับมาที่ด้านในห้อง ทัง โรลชูว หยุดร้องมาได้สักพักเธอตบหลังอันยีอย่างแผ่วเบา ปลอบโยนเธอด้วยความเงียบ

ผ่านไปสักพัก ซอง อันยี ค่อย ๆ หยุดร้อง แต่ยังก็คงสะอื้นออกมาเบา ๆ

ทัง โรลชูว พูดขึ้นด้วยน้ำเสียงนุ่มนวล “อันยี…”

อันยีไม่ได้ตอบรับอะไร

เธอพูดต่อ “อันยี คุณลุงและคุณป้ารับสารภาพผิดอย่างกระทันหันเช่นนี้ หยาง เฉียนเฉียน ต้องอยู่เบื้องหลังแน่ ๆ ปัญหาที่เรากำลังเผชิญอยู่ตอนนี้ไม่สามารถแก้ไขได้ด้วยน้ำตานะ คุณลุงและคุณป้ากำลังรอให้เราหาหลักฐานไปยืนยันความบริสุทธิ์ของพวกเขาอยู่”

ผ่านไปกว่า 10 วินาที อันยีจึงเงยหน้าขึ้นและนั่งตัวตรง

ยกมือขึ้นปาดน้ำตาของเธอก่อนจะฝืนยิ้มออกมา “ฉันจะไม่ร้องอีกแล้ว”

ทัง โรลชูว ยิ้ม “ดีมาก พวกเราจะไม่ร้องอีกต่อไป เราจะต้องประเชิญหน้ากับปัญหาที่ยากลำบากนี้ด้วยความกล้าหาญ เพื่อที่คุณลุงคุณป้าจะได้รับอิสระโดยเร็วอีกครั้ง”

เธอหยิบกระดาษทิชชูสองสามแผ่นยัดลงไปในมือของ ซอง อันยี “เช็ดน้ำตาซะแล้วไปล้างหน้าล้างตา ฉันจะไปเรียกชินจิน และคนอื่น ๆ เข้ามา”

บรรยากาศในโถงห้องนั่งเล่น เงียบสงัดและเคร่งเครียด

เซิน โมเฟย กุมมือ ซอง อันยี ไว้ในมือเขาไว้แน่นแบะปลอบโยนเธอ ให้ความเข็มแข็งแก่เธอ โดยไม่ได้พูดอะไร

“ในครั้งนี้ หยาง เฉียนเฉียน ทำให้คุณลุงและคุณป้ารับสารภาพออกมาได้ เธอจะต้องใช้ชื่ออันยีไปข่มขู่พวกเขาเป็นแน่” ทัง โรลชูว คาดเดา

“เป็นไปได้” เซิน โมเฟย พยักหน้า “หยาง เฉียนเฉียน คงจะหวาดกลัว เพราะเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นกับ หยาง กรุ๊ป ในตอนนี้ไม่สู้ดีนัก”

“มีปัญหาเกิดขึ้นกับการลงทุนของพวกเขา บางโครงการของพวกเขาต้องหยุดชะงักไปในตอนนี้ ฉันเดาว่าจะต้องเป็นเพราะคดีทุจริตนี่แน่นอน” ลู ชินจิน ประเมินเหตุการณ์อย่างสุขุม “ใครบางคนแอบเคลื่อนย้ายเงินก้อนใหญ่ ทำให้กองทุนของพวกเขาไม่มีเงินหมุนเพียงพอ ดังนั้นพวกเขาจึงต้องหยุดโครงการไว้ก่อน”

ทัง โรลชูว ขมวดคิ้ว “ท่านประธานหยาง ไม่รู้เลยเหรอว่าคน ๆ นั้นคือลูกสาวของเขาเอง”

มุมปากของ เซิน โมเฟย ยกขึ้นอย่างเย้ยหยัน “หยาง เฉียนเฉียน ไม่ได้มีตำแหน่งสำคัญอะไรใน หยาง กรุ๊ป เธอจะเคลื่อนย้ายเงินลงทุนจำนวนมากขนาดนั้นได้เลยเหรอ? เธอต้องทำข้อตกลงบางอย่างกับพวกผู้บริหารระดับสูงเป็นแน่ นั่นจึงทำให้เธอเคลื่อนย้ายเงินลงทุนของบริษัทได้อย่างง่ายดาย”