บทที่ 475

“เร็ว ๆ นี้? นายแน่ใจเหรอ?” ทัง โรลชูว ไม่เชื่อว่าตำรวจจะมาถึงในเร็ว ๆ นี้ ลู เซียวเหยา กำลังจะธิบายให้เธอฟัง เธอก็ขัดเขาขึ้นมา “เรียกบอดี้การ์ดของนายเข้ามาแล้วให้พวกเขาเฝ้าทั้งสองคนไว้ ส่วนเรากลับบ้านกัน”

ลู เซียวเหยา พูดไม่ออก

ตาเบิกกว้าง กู โรลโรล มองชายร่างกำยำสองคนที่เดินเข้ามา จ้องมาที่เขาผ่านแว่นกันแดด

เขามีบอดี้การ์ดส่วนตัวงั้นเหรอ!

กู โรลโรล ยิ่งเคลือบแคลงใจกับตัวตนที่เป็นปริศนาของ ลู เซียวเหยา

“โรลโรล เราจะทำยังไงกันดี?”

“แม่คะ อย่าเพิ่งตกอกตกใจไป ใจเย็น ๆ ก่อนนะ” กู โรลโรล ปลอบเธอก่อนจะจ้องไปที่ชายร่างบึกสองคนนั้น

เธอรู้ดีว่าแม่ของเธอจะต้องโดนจับอย่างแน่นอน ด้วยเหตุนี้พวกเขาจึงต้องยอมรับมัน

ดังนั้นเธอจึงจับมือของ เซา เสี่ยวหวาน ก่อนจะธิบายให้เธอฟัง “แม่คะ ในเมื่อ ทัง โรลชูว เรียกตำรวจมาแล้ว แม่ก็คงจะหนีไปไหนไม่ได้ในตอนนี้…”

ได้ยินเช่นนั้น เซา เสี่ยวหวัน ก็ลุกลี้ลุกลนขึ้นมา “แล้วแม่จะทำยังไงดีล่ะ?”

เมื่อเห็นว่าเธอไม่สามารถควบคุมตัวเองได้แล้ว กู โรลโรล ดึงมือของเธอก็จะพูดขึ้นว่า “แม่คะ ช่วยสงบสติอารมณ์ก่อนเถอะนะ”

“ฉันจะสงบสติอารมณ์ได้ยังไงกัน?” เซา เสี่ยวหวัน ปัดมือลูกสาวไปด้านข้าง “จะให้ฉันสงบสติอารมณ์ได้ยังไงในเมื่อฉันกำลังจะต้องเข้าคุก?!”

เซา เสี่ยวหวัน รู้สึกไม่สบายใจเป็นทุนเดิมอยู่แล้ว และตอนนี้เธอก็ยิ่งกำลังกระวนกระวายใจมากขึ้นอีก

ในตอนแรก เธอมั่นใจว่า ทัง โรลชูว จะไม่มีหลักฐานมาพิสูจน์ว่าเธอเป็นคนฆ่า ทัง ซอง ได้ แต่ในตอนนี้ทุกอย่างอยู่เหนือความควบคุมเธอ ทุกอย่างกลับตาลปัตรจากสิ่งที่เธอคิดไว้ในตอนแรกเสียแล้ว

ด้วยความตื่นตระหนกเป็นอย่างมาก เธอสูญเสียความมั่นใจและไม่สามารถควบคุมตัวเองได้อีกต่อไป

เมื่อเห็นแม่เป็นเช่นนั้น กู โรลโรล รู้สึกแย่มาก ความเกลียดที่มีต่อ ทัง โรลชูว ยิ่งเพิ่มทวีคูณ

ถ้าไม่ใช่เพราะการกระทำของ ทัง โรลชูว พวกเขาก็ไม่จำเป็นต้องทำสิ่งที่ผิดกฎหมายเช่นนี้

ไม่เธอจะไม่ยอมปล่อยให้ ทัง โรลชูว ได้ทำตามอำเภอใจ

“ฉันจะต้องติดคุก ทำอย่างไร? จะทำอย่างไรดี…”