บทที่ 488

เมื่อเซียวเหยาเปลี่ยนเรื่อง หลิงเหยาก็พูดขึ้นว่า "ใช่ เป็นเรื่องยากที่พี่ใหญ่กับพี่สะใภ้จะมาเที่ยวกับพวกเรา มาสนุกกัน"

“แล้วอยากเล่นอะไรล่ะ?” เซินมูถาม

ในเวลานี้ ทัง โรลชูว ยกมือขึ้นและพูดว่า "ฉันมีข้อเสนอ"

ทุกคนหันไปมองเธอทีละคน เธอค่อย ๆ ยกมุมริมฝีปากของเธอขึ้นช้า ๆ “ฉันจำได้ ครั้งที่แล้วที่เราเล่นลูกเต๋ากัน คนที่เล่นได้แย่ที่สุดดูเหมือนจะยังไม่ได้สารภาพรักใช่ไหม?”

ครั้งสุดท้าย? คนที่เล่นได้แย่ที่สุด?

เซินมูและกลุ่มของเขาขมวดคิ้ว เพราะกำลังนึกว่าคนที่เล่นได้แย่ที่สุดเป็นใคร

“พี่รอง พี่เป็นคนเล่นที่เล่นได้แย่ที่สุดใช่ไหม?” หลิงเหยาเลื่อนสายตาไปที่เซินมู

เซินมูส่ายหัว “ไม่ใช่ หยวน ดูเหมือนจะเป็นคนที่เล่นได้แย่ที่สุด”

จากนั้นเขาก็หันไปมองชูหยวน

ชูหยวนก็ส่ายหัวเช่นกัน "ไม่ใช่ ไม่ใช่ฉัน คงเป็นเซียวเหยา"

เขามอง ลู เซียวเหยา ที่นั่งฝั่งตรงข้าม

“แน่นอนว่าไม่ใช่ฉัน” ลู เซียวเหยา รีบตะโกนออกมา “แม้ว่าพี่สะใภ้จะโชคดีเป็นพิเศษในวันนั้น แต่ฉันก็ไม่ใช่คนที่เล่นได้แย่ที่สุด”

เขาคิดอยู่ครู่หนึ่งแล้วชี้ไปที่หลิงเหยาและพูดว่า “นายนั่นแหละ นายเล่นได้แย่ที่สุด นายต้องเป็นคนที่เล่นได้แย่ที่สุดแน่นอน

“ไม่ใช่ฉัน!” หลิงเหยาโกรธ “ฉันเก่งกว่าพี่รองอีกนะ ฉันแน่ใจว่าต้องเป็นเขา”

เมื่อเห็นว่าสงครามกำลังจะเกิดขึ้น ทัง โรลชูว ก็พูดขึ้นอย่างรวดเร็ว "เอาล่ะ อย่าโยนกันไปมาเลย ลืมเรื่องคราวที่แล้วไปเถอะ"

เมื่อรู้ว่าผู้ชายพวกนี้ไม่อยากสารภาพรักกับเพศเดียวกัน เธอจึงพูดต่ออย่างใจดีว่า "คราวนี้เรามาเล่นให้แตกต่างออกไป พวกนายไม่ต้องสารภาพกับเพศเดียวกันแล้ว"