บทที่ 490

"ลูกเต๋าสามลูก สองแต้มตามลำดับ" ทัง โรลชูว ตะโกนก่อน

“ลูกเต๋าสี่ลูก อย่างละสองแต้ม” ลู ชินจิน มีท่าทีที่สงบมาก สายตาที่มองลึกราวกับสระน้ำของเขาจ้องมองไปที่ใบหน้าเล็ก ๆ ของเธอเสมอ และเขาทำให้คนอื่น ๆ รู้สึกว่าเขามั่นใจว่าจะชนะ

“ลูกเต๋าห้าลูก ลูกละห้าแต้ม” อธิบายไม่ได้ว่าเธอค่อนข้างสับสนและตื่นตระหนกภายใต้การจ้องมองของเขา เธอไม่ได้คิดอะไรเลย ดังนั้นเธอจึงตะโกนออกมาในสิ่งที่เธอมีในใจ

"เปิด!" เมื่อได้ยินเสียงที่ดังและหนักแน่น ลู ชินจิน ก็ยกฝากล่องลูกเต๋าขึ้นและมองคะแนนของลูกเต๋าทั้งห้าได้ชัดเจน

“ห้าแต้มติดต่อกัน!” เซินมูเลิกคิ้วแล้วเอื้อมมือไปช่วยเปิดถ้วยลูกเต๋าของ ทัง โรลชูว

ลูกเต๋าสามลูกที่มีสองแต้ม หนึ่งลูกเต๋าที่มีห้าแต้ม และลูกสุดท้ายที่มีหกแต้ม

เธอแพ้

"เรามาแข่งกันอีกครั้งเถอะ" ทัง โรลชูว ชวนเล่นอีกครั้ง

เซินมูและชูหยวนสบสายตากันและยิ้มอย่างมีความหมาย

พี่สะใภ้ กำลังจะพ่ายแพ้!

...

อีกด้านหนึ่ง ทัง โรลชูว ทอยลูกเต๋ากับ ลู ชินจิน ต่อไป เพราะไม่เต็มใจที่จะยอมรับความพ่ายแพ้ ขณะที่ ลู เซียวเหยา เดินออกจากห้องส่วนตัวและยืนอยู่ที่หน้าประตู เขามองไปรอบ ๆ เพื่อดูว่ามีผู้หญิงหรือไม่ เพื่อที่เขาจะได้ทำให้มันเสร็จเร็วขึ้น

หลิงเหยายกมือขึ้นและวางบนบ่าของเขา และมองไปรอบ ๆ เลียนแบบเขา “อะไรน่ะพี่สี่ พี่กำลังลุ้นโชคอยู่เหรอ?”

“ฉันจะทำอะไรได้ล่ะ จะให้ไปเคาะประตูห้องคนอื่นเหรอ?” ลู เซียวเหยา เหลือบมองเขาด้วยความรำคาญ

หลิงเหยาเลิกคิ้ว “อันที่จริงแล้ว คนที่มาห้องส่วนตัวแบบนี้เขาคงไม่ออกมาเดินเล่นหรอกนะ”

“ฉันไม่จำเป็นต้องให้นายบอก”

“เขานิสัยไม่ดี! ฉันรู้ว่าเขาเพื่อดูโชว์นี้แค่นั้นแหละ”

ลู เซียวเหยา ผลักมือเขาออกและเดินไปตามทางเดินยาวที่เงียบสงบ