บทที่ 531

ในวัยเท่านี้ เขาต้องเป็นคนที่มีความสามารถมากหรือมีพื้นฐานที่ดี เพราะเขาเป็นถึงผู้จัดการทั่วไปของบริษัทข่าวบันเทิงไทม์

นายหยิงตรวจสอบเขาอย่างครุ่นคิดก่อนที่จะหันกลับมามอง หยิง เสี่ยวเซียว และถามด้วยท่าทางเคร่งขรึม "ลูกแน่ใจใช่ไหม ว่าเขาคือคนที่ใช่”

"แน่ใจค่ะ" หยิง เสี่ยวเซียว พยักหน้า

นายหยิงมองเธออย่างลึกซึ้ง “พ่อนุญาตให้เธอสองคนคบกันได้ แต่…” เขาหยุดพูดเล็กน้อย “พ่อจะคอยดูว่าเขารักลูกจริงไหม หรือลูกแค่พาเขามาหลอกพ่อ”

หยิง เสี่ยวเซียว และ ลู เซียวเหยาชำเลืองมองกันเล็กน้อย แม้ว่าพวกเขาจะมีความผิด แต่เธอก็ยังพูดด้วยความมั่นใจที่แสร้งทำเป็นมั่นใจ “คุณพ่อคะ พ่อจะคอยดูได้นานเท่าทีพ่ออยากดูได้เลยค่ะ เราไม่กังวลอะไรหรอก”

คุณท่านมองดูพวกเขาก่อนจะตอบอย่างเป็นกันเองว่า “กินข้าวกันเถอะ อาหารจะเย็นแล้ว”

ประโยคดังกล่าวทำให้ หยิง เสี่ยวเซียวถอนหายใจยาวด้วยความโล่งอก

ดังนั้น การพบปะผู้ปกครองครั้งแรกของ ลู เซียวเหยาจึงจบลงด้วยดี

...

ค่ำคืนนั้นหนาวเหน็บเหมือนน้ำแข็ง

เมื่อ ทัง โรลชูวเดินออกมาจากอาคาร ลมที่พัดมาทำให้เธอตัวสั่นอย่างควบคุมไม่ได้

"เย็นจนเป็นน้ำแข็งแล้ว!"

เธอถูมือของเธอ ขณะที่เธอหันไปมองรอบ ๆ เพื่อหารถคันที่คุ้นเคย

ในเวลานี้ มีรถคันหนึ่งจอดอยู่ข้าง ๆ เธอ

เธอยิ้มทันที และรีบเข้าไปนั่งภายในรถ

เมื่อเธอเข้าไปนั่งข้างใน เครื่องยนต์ของรถก็สตาร์ทขึ้น และเคลื่อนตัวออกไปช้าๆ

ภายในรถช่างอบอุ่น เธอสวมเข็มขัดนิรภัยขณะนอนราบไปกับเบาะรถยนต์ และหันไปมองชายที่กำลังขับรถ “ชินจิน ทำไมคุณถึงเลิกงานช้าขนาดนี้?”