บทที่ 579

ซอง อันยีขอความช่วยเหลือจาก เซิน โมเฟย เพื่อที่เธอจะได้ไปเยี่ยมพ่อแม่ของเธออีกครั้ง

แต่เธอไม่คิดว่าจะได้พบกับ เซียง เจิ้งที่นี่

เธอเข้าไปในนั้นโดยมีผู้นำทางนำเธอไป ขณะที่เขากำลังเดินสวนออกมา

เมื่อเธอเห็นเขาอีกครั้ง ตอนแรกเธอหยุดและจ้องมาที่เขาอย่างเฉยเมย ขณะที่เขาเดินเข้ามาอย่างช้า ๆ

“พี่เซียง เจิ้ง” เธอเรียกเบา ๆ ขณะที่เขาเดินผ่านเธอไป

ฝีเท้าของเขาลังเลอยู่ครู่หนึ่ง แต่เขาไม่หยุด เขาเดินต่อไปแทน

เธอหันกลับมามองร่างสูงโปร่งของเขาด้วยแววตาเศร้าสร้อย

เห็นได้ชัดว่าเขาเป็นพี่ชายของชิงยู แต่ทำไมเขาถึงไม่ตอบเธอ

อย่างนั้นก็เถอะ...

เธอมองไปที่ห้องเยี่ยม เขามาเยี่ยมพ่อแม่เธอเหรอ?

เมื่อคิดถึงเรื่องนี้ เธอก็เร่งฝีเท้าและเดินไปที่ห้องผู้มาเยี่ยมทันที

สิ่งแรกที่พ่อเธอพูดกับเธอคือ "ชิงยูเพิ่งมาพบพ่อ"

สิ่งที่เธอคิดไว้กลายเป็นความจริง เธอรับไม่ได้

เธอหัวเราะเสียงต่ำ “พ่อคะ เขามาเยี่ยมพ่อจริงเหรอ?”

คุณพ่อเธอคิดว่าเธอไม่เชื่อเขา เขาจึงรีบพูดต่อ "ใช่ เขาเพิ่งออกไป"

จากนั้นเขาก็รู้สึกว่ามีบางอย่างผิดปกติ “ไม่ เขาเพิ่งไป เธอสองคนน่าจะได้เจอกัน”

พวกเขาได้เจอกัน แต่เขาเพียงไม่สนใจเธอ เขาไม่ใช่พี่ชายคนเดิมของชิงยู ที่เคยคลั่งไคล้เธออีกต่อไป

เธอหายใจเข้าลึกๆ “พ่อคะ หนูไม่เจอเขา เขาคงเดินไปทางอื่น”

"น่าเสียดายจัง" คุณนายซองรู้สึกเสียใจเล็กน้อยเกี่ยวกับเรื่องนี้ “เธอสองคนเป็นเพื่อนที่ดีต่อกัน ไม่นานคงจะได้เจอกันอีก”

"ใช่ค่ะเพราะว่าเดี๋ยวเราคงจะได้เจอกันอีก" ซอง อันยี ไม่ต้องการพูดถึง หลัว ชิงยูกับพ่อของเธออีกต่อไป ดังนั้นเธอจึงเปลี่ยนเรื่อง “พ่อคะ ช่วงนี้เป็นยังไงบ้าง?”

เวลาเยี่ยมที่เหลือ เธอได้พูดคุยกับคุณซองเกี่ยวกับคดีทุจริตของตระกูลหยาง เธอไม่ได้สนใจเรื่องของ หลัว ชิงยู อีกต่อไป