บทที่ 587

มักจะไม่มีที่ว่างในร้านอาหารแห่งนี้ ในช่วงเวลาอาหารเย็น

ทัง โรลชูวและ หยิง เสี่ยวเซียวเดินเข้าไปในร้านอาหารและพนักงานเสิร์ฟก็ต้อนรับพวกเขาทันที เธอยิ้มพร้อมกับพูดคำว่าขอโทษไปด้วย "ขอโทษค่ะ ไม่มีที่นั่งในอาคารแล้วค่ะ กรุณารอที่ที่นั่งด้านนอกค่ะ"

“ฉันไม่ได้มาเพื่อทานอาหาร ฉันมาเพื่อตามหาใครสักคน” หยิง เสี่ยวเซียวสแกนร้านอาหารและถามต่อว่า "มีแขกที่ชื่อ ลู เซียวเหยามาที่นี่หรือเปล่าคะ?"

“ลู เซียวเหยา?” คิดอยู่สักพักนึง จากนั้นเธอก็คิดขึ้นได้แล้วตอบขึ้นมาว่า “มีค่ะ ตามมาทางนี้ได้เลยค่ะ”

ทัง โรลชูวและ หยิง เสี่ยวเซียวเดินตามพนักงานเสิร์ฟ และเดินไปทางด้านหลังของร้านอาหาร

ลู เซียวเหยา และคนอื่น ๆ อยู่ที่ที่นั่งริมหน้าต่างตรงมุมห้อง ทัง โรลชูวเห็น ลู เซียวเหยา และ... ลู ชินจินกับผู้หญิงคนนั้นซึ่งนั่งตรงข้ามเขา

พวกเขากำลังดูเหมือนพูดเรื่องที่ทำให้ ลู เซียวเหยาหัวเราะอย่างสนุกสนาน ผู้หญิงคนนั้นก็ยิ้มเช่นกัน และเธอก็เอนตัวไปทาง ลู ชินจินซึ่งนั่งอยู่ข้าง ๆ เธอและเอนหัวลงบนไหล่ของเขา

ลู ชินจินไม่ได้ผลักเธอออกไป

รูม่านตาของ ทัง โรลชูวหดตัวลงทันที เธอคอตก เธอจ้องไปสองคนนั้นที่อยู่ติดกัน

เมื่อเห็น ลู เซียวเหยากำลังหัวเราะอย่างสนุกสนานแบบนั้น หยิง เสี่ยวเซียวก็ขมวดคิ้วเล็กน้อย เธอเอื้อมมือออกไปหยุดพนักงานเสิร์ฟ

พนักงานเสิร์ฟหันกลับมามองเธอด้วยความสับสน

"พวกเราเจอพวกเขาแล้วล่ะ เราไปที่นั่นเองได้ ขอบคุณมากค่ะ"

พนักงานเสิร์ฟพยักหน้าเล็กน้อย "ทานอาหารให้อร่อยนะคะ" จากนั้นเธอก็เดินจากไป

หลังจากนั้น หยิง เสี่ยวเซียวก็ดึงมือของ ทัง โรลชูวแล้วเดินไปที่โต๊ะ

“ตอนเด็กเธอเป็นคนไม่รู้ทิศไม่รู้ทาง แต่ฉันไม่ได้คิดว่าตอนโตขึ้นแล้วเธอก็เจ็บยังเป็นเหมือนเดิม จริง ๆ แล้วเธอนี่โตแต่ตัวสินะ สมองก็ยังไม่โตเหมือนเดิม”

ลู เซียวเหยามองไปที่ หมิง เสี่ยวเซียวด้วยดวงตาที่ยิ้มแย้ม คำพูดที่ออกจากปากของเขาเป็นเป็นคำพูดที่ใช้จีบผู้หญิงได้เลย