บทที่ 85

ทัง โรลชูว รู้ว่า ลู เสี่ยวเหยา เรียกเธอโดยเจตนา เธอจึงอดไม่ได้ที่จะขมวดคิ้วและมองไปที่ จี ยินเฟง และ กู โรลโรล

แม้ว่า จี ยินเฟง จะยิ้ม แต่ดวงตาของเขาก็ลุกเป็นไฟด้วยความร้อนที่แทบไม่สามารถรับรู้ได้ขณะที่เขามองไปที่ ทัง โรลชูว

เขามองเธออย่างหวงแหน

กู โรลโรล มองไปที่เธออย่างใจจดใจจ่อ ราวกับว่าเธอพยายามพิสูจน์ให้ ทัง โรลชูว เห็นว่าตัวเองไม่ได้เป็นอะไรมากไปกว่าพนักงานที่ต่ำต้อยในการรวมตัวครั้งนี้ ในขณะที่เธอเป็นภรรยาของผู้ถือหุ้นรายใหญ่

"นังสารเลวนั้น" ซอง อันยี พูดภายใต้ลมหายใจของเธอ

ทัง โรลชูว ยิ้มให้กับตัวเองอย่างเย็นชา แต่เธอพูดอย่างใจเย็นว่า "ฉันขอโทษ ฉันแพ้แอลกอฮอล์ และช่วงนี้ฉันก็งดดื่มด้วยบังเอิญโชคไม่ดีเลยจริง ๆ ฉันคงดื่มอวยพรให้คุณไม่ได้งานนี้ คุณจี ฉันแน่ใจว่าคุณจะไม่ถือสาเรื่องนี้ใช่ไหม? "

จี ยินเฟง ไม่รู้ว่าจะตอบอย่างไร

ห้องเงียบลง และฝีปากของทุกคนขยับด้วยความประหลาดใจ

เธอหมายความว่าไง เมื่อเธอบอกว่าเธอแพ้แอลกอฮอล์นั่น? มันต้องเป็นเรื่องที่เธอสร้างขึ้นมาใช่ไหม?

กู โรลโรล ดูไม่พอใจเพราะเธอคิดว่าเธอสามารถใช้โอกาสนี้ในสั่ง ทัง โรลชูว ได้ เธอไม่คาดคิดว่า ทัง โรลชูว จะพูดคำพูดแบบนี้

เธอขบกรามแน่น และกำลังมีอารมณ์ฉุนเฉียว แต่เมื่อ ลู เส้าหลิน พูดว่า "ทัง โรลชูว คุณจะพูดกับ คุณจี อย่างหยาบคายได้ยังไง? คุณควรพิจารณาให้ดีนะ โอกาสนี้เป็นเกียรติสำหรับคุณมาก"

"ฉันขอโทษ แต่คุณหมายความว่ายังไง? ฉันไม่ได้เลือกที่จะแพ้แอลกอฮอล์ นอกจากฉันไม่สามารถทำเช่นนั้นได้ แต่ฉันจะมอบเกียรตินี้ให้กับคุณ ฉันแน่ใจว่าคุณจะ สนุกกับมัน" ทัง โรลชูว พูดขณะที่เธอวางแก้วไวน์ไว้ตรงหน้า

"กล้าดียังไง..." ลู เส้าหลิน หน้าแดงทันทีด้วยความโกรธ

เธออยากจะดุ ทัง โรลชูว แต่เธอไม่กล้า เธอถูกต้องวางตัวให้อยู่ในตำแหน่งที่เป็นที่นับถือ

บรรยากาศเริ่มตึงเครียดอย่างมากและคนอื่น ๆ จากทีมผู้บริหารระดับสูงก็ดูพร้อมกับขมวดคิ้ว

หลี่ น่า ลุกขึ้นยืนทันทีและยกแก้วขึ้น เธอพูดด้วยความจริงใจว่า "ฉันต้องขอโทษสำหรับความไม่เต็มใจของพนักงานของฉัน ฉันจะดื่มแทนเธอเนื่องจากวันนี้ โรลชูว ไม่สามารถดื่มได้..."

หลี่ น่า เป็นคนที่มีไหวพริบดีเธอจึงกระดกแก้วหลังจากที่เธอพูด

กรรมการผู้จัดการกล่าวด้วยรอยยิ้มอย่างเร่งรีบ “ฉันรู้ว่าเราสามารถไว้วางใจหลี่ นาได้” จากนั้นเธอก็หันไปหา ทัง โรลชูว และพูดอย่างจริงจังว่า "โรลชูว คุณไม่สามารถทำตัวแบบนี้ได้ในอนาคตนะ!"

"ค่ะ เจ้านาย" ทัง โรลชูว กล่าวพร้อมกับพยักหน้า จากนั้นเธอก็มองไปที่คนอื่น ๆ อย่างขอโทษแล้วพูดว่า "เชิญทานอาหารกันต่อเถอะค่ะ เราขอตัวไปห้องน้ำก่อน"

จากนั้นเธอก็พา ซอง อันยี ออกจากห้องโดยไม่ได้เหลือบมองข้างหลัง

มือของ กู โรลโรล กำเป็นหมัด เธอโกรธมากจนแสดงอาการโกรธอย่างป่าเถื่อน