บทที่ 10

“ฉันวางแผนจะทำอะไรกับคุณเวลตันไม่ใช่ธุระของคุณ” อันย่าจ้องน้องสาวอย่างเย็นชา น้ำเสียงของเธอไม่แสดงอารมณ์ใดๆเลย เธอพูดกับเธอราวกับว่าเธอเป็นคนแปลกหน้า

แม่เลี้ยงของเธอและ ซิดนีย์ไปปรากฏตัวที่ แมคมิลลานเมื่ออันย่าอายุได้สิบขวบซิดนีย์ ยังอายุน้อยกว่าเธอเพียงปีเดียว อันย่าตอนแรกคิดว่าซิดนีย์เป็นลูกสาวที่แม่เลี้ยงของเธอมีกับชายอื่น แต่ต่อมาเธอถูกพิสูจน์ว่าคิดผิด

พ่อของเธอมีความสัมพันธ์กับเมลิซซ่าลับหลังแม่ของเธอมาหลายปีแล้ว พวกเขาแอบดู ซิดนีย์ หลังจากที่แม่ของเธอถูกขับไปที่หลุมฝังศพก่อนกำหนด ในที่สุด เมลิซซ่าก็เข้าร่วมครอบครัวแมคมิลลานอย่างเปิดเผย

เมลิซซ่าและซิดนีย์ตั้งเธอเมื่อปีที่แล้ว พ่อของเธอซ่อนตัวอยู่ข้างหลังแม่ของเขาเองและปิดปากเงียบ ในตอนนั้นเธอตัดสินใจว่าเธอไม่ต้องการพ่อแบบนั้น

“เธอ…เธอไร้ยางอาย!เธอทำลายตัวเองและตอนนี้เธอกำลังพยายามทำลายคุณเวลตันด้วยเหรอ? ฉันกำลังเตือนเธอ อยู่ห่างจากเขา! ไม่อย่างนั้นนายจะแย่งมันไปจากฉัน!” นอกจากนี้ ส่งเสียงขู่ฟ่อ หญิงสาวก็หน้าเขียวด้วยความหึงหวง อิจฉาความงามของย่าย่า ลักษณะที่น่ารักและงดงามของเธอ ผิวสีซีด ดวงตากลมโต และจมูกที่เป็นปุ่มน่ารักของเธอ เธอเป็นเหมือนเฮเลนแห่งทรอย เธอมีใบหน้าที่สามารถปล่อยเรือได้เป็นพันลำ

แล้วซิดนีย์ล่ะ ?

เธอสวยแต่เธอไม่สวยเหมือนที่พี่สาวเป็น นั่นทำให้ความกล้าของเธอปั่นป่วนด้วยความหึงหวงอย่างรุนแรง

เธอรู้ว่าความงามเป็นสิ่งที่ดึงดูดใจผู้ชายและดึงดูดพวกเขาให้เข้าหาผู้หญิง เธอเคยกังวลว่าอันย่าอาจจะกลับมาหลังจากหายไปหนึ่งปี และตัดสินใจทำตามสิ่งที่แม่ของเธอและเธอได้ล่อลวงให้อันย่าเข้าไป เธออาจจะตัดสินใจหลอกล่ออีวานให้แต่งงานกับเธอ

ซิดนีย์จะไม่มีวันปล่อยให้สิ่งนั้นเกิดขึ้น!

อันย่าจับจ้องมาที่เธอ เธอไม่ได้โต้เถียงต่อ เธอไม่มีพันธมิตร นอกจากนี้ เธอยังมีลูกอีกสองคนรอเธออยู่ที่บ้าน เธอไม่สามารถเสี่ยงกับพวกเขาได้ เธอไม่มีทางเลือกอื่นนอกจากกลืนความภาคภูมิใจของเธอ สิ่งที่เธอทำได้ตอนนี้คือพยายามทำให้จบวัน

หญิงสาวลดความโกรธที่แผดเผาในตัวเธอลงและพูดอย่างห่างเหิน “ฉันไม่สนใจผู้ชายคนนั้น คุณรู้ดีว่าฉันนอนกับเขาแล้ว คุณสามารถมีเขาได้ถ้าคุณต้องการ ฉันเลิกกับนายแล้ว”

ความเหยียดหยามไหลออกมาจากอันย่าทุกคำ เธอไม่รอฟังคำโต้กลับของ ซิดนีย์

หญิงสาวกำกระเป๋าแน่นและเดินออกจากอาคาร

ซิดนีย์ยังจ้องเขม็งไปที่แผ่นหลังของอันย่าอย่างอาฆาตแค้น ความเกลียดชังฉายแววผ่านดวงตาของเธอ เธอกำลังเดือดดาลด้วยความโกรธ

นังตัวดี เธอกล้าดียังไงมาพูดกับเธอแบบนั้น!

เธอต้องทำอะไรสักอย่างกับผู้หญิงคนนั้น