บทที่ 11

ยูริลุกขึ้นยืนทันทีที่ได้ยินเสียงกริ่ง ร่างเล็กของเธอแกว่งไปมาขณะที่เธอดึงแอลลี่และพูดกับป้าของเธออย่างอ่อนหวาน “แอลลี่…แอลลี่…”

“เธอเป็นเด็กดีอะไรอย่างนี้ ยูริ! แอลลี่ กำลังจะเปิดประตูเดี๋ยวนี้ คงจะเป็นแม่คุณ เธอกลับมา!"แอลลี่ขยี้ผมของสาวน้อยอย่างเอ็นดู เธอลูบหัวอชิแล้วเดินไปที่ประตู

ประตูเปิดออก เธอพูดถูก มันคืออันย่านั่นเอง

อชิและยูริตะเกียกตะกายไปหาอันย่าอย่างมีความสุขทันทีที่เธอก้าวเข้ามาในอพาร์ทเมนต์และโอบกอดเธอ

อันย่าย่อตัวลงแล้วกอดแน่น เธอถูแก้มของเธออย่างรุนแรงกับพวกเขา ลูกๆ ของเธอน่ารักเกินไป การรู้สึกถึงพวกเขาในอ้อมแขนของเธอทำให้เธอมีแรงจูงใจที่จะเดินหน้าต่อไป

“แอลลี่ วันนี้ฉันมีนมหนึ่งถุง คุณสามารถอุ่นนมให้ยูริ และอชิ คืนนี้ได้ วันนี้ฉันมีงานต้องทำมากมาย ฉันจะทำงานดึก เลยไม่ได้กลับบ้านเร็ว” อันย่าพูดขณะจับมือลูกๆแล้วลุกขึ้นยืน

มีความกังวลอยู่ในน้ำเสียงของแอลลี่ “คุณเพิ่งเริ่มงาน ทำไมคุณมาทำงานสายในวันแรกที่ทำงาน”

“ช่วยไม่ได้ ฉันยังใหม่และมีอะไรต้องเรียนรู้อีกมาก” อันย่าพูดก่อนจะดึงถุงนมออกมาแล้วยื่นให้แอลลี่

คนหลังรีบเข้าไปในครัวและวางถุงนมไว้ในตู้เย็น

“ใช่แล้ว...อันย่า…เรื่องมรดกของแม่คุณ…เราควรคุยกับทนาย” แอลลี่พูดขณะที่เธอเดินออกจากครัว

"ฉันรู้แล้ว"เธอไม่สามารถรับมันได้อย่างจริงจัง ชีวิตไม่ได้ดำเนินไปเช่นนั้น “แต่ทนายความที่ดี…มีราคาแพง อีกอย่างฉันกังวลว่าแมคมิลลานอาจจะจ่ายเงินให้ทนาย”

ตอนนี้ สิ่งที่เธอและแอลลี่คิดได้ก็คือหาทนายความที่ไม่ได้รับค่าจ้างจากแมคมิลลาน ต้องเป็นทนายความที่ดีที่สามารถต่อสู้คดีให้กับพวกเขาได้เช่นกัน

นั่นเป็นทางเดียวที่เธอจะได้รับมรดกที่แม่ของเธอต้องรับคืน

สำหรับปัญหาที่เหลือของเธอ? เธอจะหาทางจัดการกับพวกมัน

“ฉันจะคุยกับเพื่อนของฉัน” แอลลี่อาจดูเหมือนไม่มากแต่เธอรู้จักคนสองสามคนในสมัยที่ตระกูลอัลเบรชต์ยังร่ำรวยและมีอำนาจ

เธอหวังอย่างแรงกล้าว่าบางคนอาจจะช่วยเธอได้ในตอนนี้

“ได้ค่ะ” อันย่าพูดพร้อมพยักหน้า เธออุ้มอชิและยูริไว้ในอ้อมแขน ได้เวลาให้อาหารพวกมันแล้ว

ความอบอุ่นและความรักเต็มดวงตาของอันย่าขณะที่เธออุ้มลูกๆไว้ในอ้อมแขน

ระหว่างที่อันย่ากำลังให้นม แอลลี่ก็เดินเข้าไปในครัวเพื่ออุ่นอาหารกลางวันของเธอ ไม่กี่นาทีต่อมา เธอก็โผล่ออกมาจากห้องครัวและนำถาดอาหารมาที่ห้องรับประทานอาหาร“อันย่า คืนนี้จะกลับมาทันมื้อค่ำไหม”

“ไม่ ฉันไม่ไป”การเดินทางกลับบ้านแล้วกลับไปที่สำนักงานหลังอาหารเย็นคงกินเวลามากเกินไป

เธอไม่สนใจที่จะใช้เวลาทั้งคืนในสำนักงาน เธออยากกลับบ้านและนอนกับลูกๆ