บทที่ 18

วินาทีที่เธอก้าวเข้าไปในสำนักงานเจคโผล่ออกมาจากห้องของเขาพร้อมกับแฟ้มเอกสาร

เขาห้ามไม่ให้อันย่ากลับไปที่โต๊ะเมื่อเห็นเธอ“อันย่า มาที่นี่สักครู่ได้ไหม”

“คุณต้องการอะไรคะเจค?” อันย่าถามขณะเดินไปหากรรมการผู้จัดการ

เจคเจคพยักหน้าก่อนจะยื่นแฟ้มในมือให้เธอ “ฉันต้องการให้คุณส่งสิ่งนี้ไปที่สำนักงานของคุณเวลตัน บอกเขาไปว่าเป็นแผนของเจเคคูเตอร์สำหรับครึ่งปีหลัง เราต้องให้เขาพิจารณาดู”

อันย่าชะงักเมื่อได้ยินเช่นนั้น นิ้วของเธอแข็งไปรอบแฟ้ม เธอขยับไม่ได้เลย เธอดูเหมือนจะไม่สามารถสร้างคำพูดได้ เธอจ้องมองเจคอย่างช่วยไม่ได้

“มีอะไรผิดปกติ? คุณเป็นไรหรือเปล่า?" เจคถามด้วยน้ำเสียงเป็นกังวลหลังจากที่จับได้ว่าอันย่าตัวแข็งทื่อ

หญิงสาวส่ายศีรษะอย่างมาก เธอดึงตัวเองเข้าหากันและรวบรวมรอยยิ้มบนใบหน้าของเธอ มันดูบูดบึ้งแทน "ไม่ค่ะ! ฉันไม่เป็นไร!"โดยธรรมชาติแล้วเธอไม่ใช่ เธอไม่โอเคเลย

เธอไม่ต้องการทำเช่นนี้ เธอไม่อยากเจออีวานอีกแล้ว แต่นักออกแบบคนอื่นๆ ในสำนักงานได้ออกไปแล้ว ผู้ช่วยส่วนตัวของเจ๊ก็หลุดเหมือนกัน พวกเขาเป็นคนเดียวที่เหลืออยู่ในสำนักงาน

เธอเป็นนักออกแบบรุ่นน้องที่ยังอยู่ในช่วงทดลองงาน เธอไม่สามารถบอกเจคให้ส่งไฟล์ให้อีวานด้วยตัวเองได้

ความผิดหวังและความกลัวพลุ่งพล่านอยู่ในไส้ของอันย่า เธอควรทำอย่างไร?

“เธอควรรีบไป คุณเวลตันน่าจะยังอยู่ในห้องทำงานของเขา แต่ถ้าเธอไม่รีบไป เขาอาจจะหายไปก่อนที่เธอจะไปถึง” เจคกระตุ้นเขาไม่รู้ถึงความปั่นป่วนทางอารมณ์ที่อันย่ากำลังเผชิญอยู่

อันย่าไม่มีทางเลือก เธอกำนิ้วแน่นรอบแฟ้มแล้วขึ้นไปชั้นบน

สำนักงานอยู่ชั้นบนสุดชั้นที่สามสิบ มุมมองที่งดงาม คุณสามารถเห็นเมืองหลวงทั้งหมดได้จากความสูงนั้น ทางเดินที่นำไปสู่สำนักงานของซีอีโอนั้นเรียงรายไปด้วยหน้าต่างกระจกใสที่ทอดยาวจากพื้นถึงเพดาน

ขณะที่เธอเดินไปตามทางเดิน อันย่าสามารถเห็นแสงไฟนับไม่ถ้วนส่องสว่างไปทั่วเมืองในยามค่ำคืนจากมุมหางตาของเธอ เธอคิดว่าเป็นมุมมองแบบเดียวกับที่ชั้นบนสุดของอาคารสำนักงาน มุมมองที่ยิ่งใหญ่และโอ่อ่าโดยธรรมชาติโดยไม่ดูโอ้อวด

หญิงสาวละสายตาจากหน้าต่างแล้วกัดริมฝีปากเบาๆ เธอควรจะส่งไฟล์ให้อีวานได้อย่างไร? เธอต้องคิดหาวิธีบางอย่างที่จะทำ

อีวานสงสัยในเจตนาของเธอ ถ้าเธอไปปรากฏตัวในห้องทำงานของเขา เขาคงคิดว่านี่เป็นอีกหนึ่งอุบายของเธอที่จะยั่วยวนเขาอีกครั้ง อันย่าจำแววตาสงสัยของอีวานได้ มันส่งความเย็นอย่างกะทันหันลงมาที่กระดูกสันหลังของเธอ ไม่มีอะไรดีเกิดขึ้นจากการเผชิญหน้าของพวกเขา

เธอต้องหาเลี้ยงชีพและเลี้ยงลูก เธอต้องแก้แค้นให้สำเร็จ เธอไม่ต้องการถูกไล่ออกจากเจเคคูเตอร์ก่อนที่จะทำสิ่งที่ตั้งใจไว้ได้สำเร็จ

เธอไปถึงที่ทำงานของอีวานภายในไม่กี่วินาที เธอยืนอยู่หน้าประตู มันแวววาวด้วยยาขัดสีเข้มและเห็นได้ชัดว่าทำจากไม้จันทน์ราคาแพง

อันย่าสูดหายใจลึกๆ จากนั้นเธอก็รวบรวมความกล้าและเคาะ “สวัสดีตอนเย็นคุณเวลตัน ฉันเป็นนักออกแบบจากเจเคคูเตอร์ กรรมการผู้จัดการของเรามีไฟล์สำหรับคุณ ฉันจะวางไว้ที่ประตู”

หญิงสาววิ่งผ่านคำพูดและนั่งแฟ้มบนพื้นเบาๆ เธอกำลังจะทิ้งไฟล์ไว้ที่นั่นและออกไปจากที่นี่เดี๋ยวนี้