บทที่ 3

แอลลี่ออกมาจากห้องนอนกับลูกๆ เธอจับมือเล็กๆของเด็กๆ ไว้ในแต่ละมือ “อันย่า วันนี้คุณตื่นเช้าจัง โอกาสอะไร”

อันย่าวางโทรศัพท์ลงแล้ววิ่งไปหาป้า เธอกอดผู้หญิงคนนั้นแน่น “แอลลี่ ฉันได้งานแล้ว! ฉันจะสามารถหาเลี้ยงครอบครัวได้แล้ว!”

“ได้งานหรือยัง” น้ำเสียงของแอลลี่มีความประหลาดใจ “คุณไม่ได้ล้อเล่นใช่ไหม”

อันย่าพยักหน้าอย่างหนักแน่น เธอย่อตัวลงและกอดฝาแฝดที่น่ารักของเธอ

เด็กชายมีความแข็งแกร่งและหล่อเหลา ในขณะที่หญิงสาวนั้นสวยราวกับตุ๊กตา พวกเขามีอายุเท่ากัน แต่นาธาเนียลเกิดเร็วกว่ายูโดราหนึ่งนาที นั่นทำให้นาธาเนียลผู้เป็นพี่ชาย

เด็กเพิ่งถึงหนึ่งขวบและยังไม่รู้คำศัพท์อีกมาก คำเดียวที่พวกเขารู้คือ 'แม่'

“ให้ฉันเลี้ยงพวกมันก่อน หลังจากนั้นฉันต้องไปที่ทำงานใหม่แล้ว” อันย่าพูดก่อนจะอุ้มอชิและยูริขึ้นแล้วเดินไปที่โซฟา เธอนั่งลงและเริ่มให้นมลูก

เธอให้นมลูกตั้งแต่เกิด นมสูตรมีราคาแพงเกินไป เธอรู้สึกแย่กับการใช้จ่ายเงินของแอลลี่ โชคดีที่เธอมีน้ำนมเพียงพอ หลังจากให้นมลูกมา 1 ปี เธอก็ยังมีที่มาที่ไปมากกว่านี้

อันย่าป้อนอาหารเด็กๆ ทานอาหารเช้าของเธอจนหมด เก็บเครื่องปั๊มนมและขวดเปล่าแล้วไปทำงาน

เธอไม่คาดคิดมาก่อนว่าจะพบตัวเองอยู่หน้าเวลตันกรุ๊ปทาวเวอร์ เธอไม่รู้ว่าหน่วยงานออกแบบแฟชั่นตั้งอยู่ในอาคารนั้น

เธอไม่รู้เลยว่าเธออาจจะเจออีวานในอีกหนึ่งปีต่อมา ในอาคารที่เขาเป็นเจ้าของและทำงานอยู่

แต่เธอต้องการงานและเงินอย่างมาก หญิงสาวแกร่งขึ้นและก้าวเข้าสู่เวลตันกรุ๊ปทาวเวอร์ เธอสามารถหันหลังเดินหนีได้เสมอหากเธอเจออีวาน เธอไม่เก็บงำจินตนาการอีกต่อไปเมื่อพูดถึงเขา เรือลำนั้นแล่นไปเมื่อปีที่แล้ว

อันย่าสูดหายใจลึกและเดินไปที่ล็อบบี้ เธอเข้าไปในลิฟต์และกดปุ่ม สำนักงานออกแบบแฟชั่นอยู่ที่ชั้นสิบ นั่นคือที่ที่เธอต้องอยู่

ความโกลาหลปะทุขึ้นในอาคารอย่างกะทันหัน กลุ่มคนในชุดสูทปรากฏตัวในห้องโถงชั้นหนึ่งโดยไม่มีการเตือนล่วงหน้า

พวกเขากำลังมุ่งหน้าไปทางเธอ

คนที่เป็นผู้นำก็คืออีวาน เวลตันเองการมาถึงของเขาทำให้ผู้หญิงทุกคนในบริเวณใกล้เคียงอ้าปากค้าง ต่อหน้าความสมบูรณ์แบบของเขา ผู้หญิงทุกคนต้องดิ้นรนเพื่อให้ตัวเองยืนและไม่หน้ามืดตามัว เขาเป็นแบบอย่างของความสมบูรณ์แบบของผู้ชาย ผู้ชายที่ผู้หญิงทุกคนในราเดนี่ต่างอยากได้เป็นของเธอ ต่างก็ปรารถนาที่จะหมอบกราบแทบพระบาทของพระองค์

อันย่าก็เคยเป็นหนึ่งในนั้น แต่ไม่ใช่อีกต่อไป เธอไม่มีวันได้รับความโปรดปรานจากเขา นอกจากนี้เขายังเชื่อว่าเธอเป็นคนกำหนดเขา สิ่งที่เธอต้องการทำคืออยู่ห่างจากอีวาน เวลตันให้มากที่สุด

หญิงสาวยืนอยู่ในลิฟต์ นัยน์ตาของเธอหม่นหมอง และจิตใจของเธอจมอยู่ในความคิด ก่อนที่ประตูจะเลื่อนปิด เธอเห็นรองเท้าคู่หนึ่งก้าวเข้ามาในลิฟต์ จากนั้นเธอก็ได้กลิ่นน้ำหอมของอีวาน

เธอหายใจเข้าลึกๆ กลิ่นหอมฟุ้งเต็มปอด