บทที่ 6

เหตุผลเดียวที่ไมก้าชวนเขาออกไปดื่มชาเพราะเขาต้องการที่ดินที่เวลตันเป็นเจ้าของใน เวลตันมันมีมูลค่าหลายพันล้านดอลลาร์

ที่ดินผืนนั้นเป็นของเวลตันมานานหลายทศวรรษ ไม่มีทางที่อีวานจะยอมให้ไมก้ามี

"คุณเวลตัน คุณจะตอบรับคำเชิญของคุณบราวน์ไหม”เฮย์เดนถามอย่างระมัดระวัง

ทุกคนรู้ว่าอีวานเป็นคนไม่หยุดยั้งซึ่งมีวิธีการที่โหดร้ายและไร้ความปรานี ไม่มีใครในวาเดนี่เทียบเขาได้ เขาสามารถทำลายคุณได้ด้วยการดีดนิ้ว อารมณ์ของเขาไม่สอดคล้องกันและคาดเดาไม่ได้

ไม่มีใครกล้าโกรธเคืองเขา ทุกคนกลัวว่าเขาจะทำอะไรพวกเขาถ้าพวกเขาทำ

ในฐานะลูกจ้าง เฮย์เดนต้องเดินบนเปลือกไข่ไปทั่วอีวานตลอดเวลา หัวใจของเขาเต้นรัวทุกครั้งที่ต้องคุยกับเจ้านาย ชายหนุ่มกังวลว่าเขาอาจจะพูดอะไรผิดและโกรธอีวาน

ด้วยเสียงกริ๊กดังขึ้นอีวานวางถ้วยเซรามิกทำเองราคาแพงที่เขาถืออยู่บนโต๊ะอย่างแรง เขากำลังจะรู้ว่าไมก้าวางแผนจะขโมยที่ดินไปจากเขาได้อย่างไร เขาคำราม “ใช่! แน่นอน!"

“แน่นอน คุณเวลตัน ฉันจะจัดการที่จำเป็นให้เอง”เฮย์เดนพูดทันทีที่จดบันทึก จากนั้นจึงค่อยดูตารางที่เหลือของอีวานกับเขาต่อ

ณ ที่ใดที่หนึ่งระหว่างการประชุม หัวหน้าครอบครัวเวลตันโทรมาหา อีวานรู้ดีว่าหญิงชราต้องการอะไรจากเขาทันทีที่ได้รับสาย เขาโบกมือเร็วๆ ส่งเฮย์เดนออกจากห้อง

ทันทีที่เขารับสายเสียงของหญิงชราก็ดังขึ้นจากปลายสายถามเขาเกี่ยวกับชีวิตรักของเขา เขารู้ “อีวาน…เมื่อไหร่คุณจะพาแฟนกลับบ้านและให้ย่าของคุณรับสาย ดูเธอสิ ฉันมีเท้าข้างหนึ่งอยู่ในหลุมฝังศพแล้ว และคุณ... คุณแทบจะไม่เด็กแล้ว...คุณปล่อยให้ย่าของคุณดูหลานสะใภ้ของเธอก่อนที่เธอจะเสียชีวิตไม่ได้เหรอ ให้ หญิงชรามีโอกาสเล่นกับหลานของเธอหรือไม่”

คิ้วเรียบขมวดของอีวานขมวดคิ้วเล็กน้อย เขายังไม่แก่ใช่ไหม เขาอายุเพียง28ปี เก่าขนาดนั้นเลยเหรอ? เขายังไม่ถึงจุดสูงสุดของผู้ชายใช่ไหม มันควรจะเป็น30ไม่ใช่เหรอ?

คุณย่าของเขาเป็นผู้หญิงใจร้อน

“คุณย่า ผมจะเอามาที่บ้าน…ถ้าผมเจอคนที่ฉันชอบ”

“ฉันได้ยินมาว่าก่อนหน้านี้… คุณใช้ข้ออ้างนั้นมาหลายปีแล้ว ฉันไม่เห็นคุณพาใครกลับบ้าน!” หญิงชราเย้ยหยันด้วยความโกรธเยาะเย้ย “คุณกำลังจะพาผู้หญิงกลับบ้านภายในสิ้นปีนี้ ถ้าสิ้นปีฉันยังไม่มีแฟน ฉันจะไปหาเธอเอง”

อีวานพูดไม่ออก

“ตกลงตามนั้น” หญิงชรากล่าว เธอวางสายก่อนที่อีวานจะทันได้พูดอะไร