วันนัดประชุม...

*ทิชา พรุ่งนี้ฉันจะเดินทางไปพร้อมกับคุณลุงนะ ไว้เจอกัน อยากได้อะไรมั้ย* เทวาส่งข้อความให้ทิชา

*ไม่หล่ะ แล้วเจอกันฝันดี* ทิชาส่งข้อความกลับ

*ฝันดี บาย* เทวาส่งกลับมาอีกครั้ง ทิชาอ่านยิ้มแต่ไม่ตอบ ทิชาล้มตัวลงนอนบนเตียง หลับตาลง แต่เห็นเป็นภาพกู้หนานเพ่ยเดินจูงมือกู้หนานชิง ทำให้ทิชาต้องลืมตา 'ทำไมผู้ชายสองคนนี้ถึงมีอิทธิพลต่อความรู้สึกเรากันนะ ถ้าหลับตาแล้วยังเห็นแบบนี้จะนอนหลับได้ยังไงกัน' ทิชาบ่นกับตัวเอง แล้วเธอก็คิดได้ หยิบมือถือเปิดประวัติของกู้หนานเพ่ยอ่านให้ละเอียดอีกครั้ง ทั้งเรื่องงานและเรื่องส่วนตัว 'กู้หนานเพ่ยมีลูกแต่ไม่มีภรรยาคืออะไรอ่ะ ไม่มีเขียนไว้ด้วย' ทิชาเกิดความสงสัย ทิชาอ่านจนง่วงและเผลอหลับไป

ติ๊งต๊อง...ติ๊งต๊อง...

เสียงกริ่งที่หน้าประตูดังขึ้น ทำให้ทิชาสะดุ้งตื่น ตั้งสติได้รีบรุกขึ้นจากเตียง จัดแต่งทรงผมแล้วเดินไปเปิดประตู

แอ๊ด .....

"อ้าว!!! คุณกู้หนานเพ่ย" ทิชาตกใจ

"วันนี้คุณต้องไปที่บริษัทจิ้นไม่ใช่หรอ คุณมาคนเดียว ผมเลยเข้ามารับคุณไปพร้อมกัน" กู้หนานเพ่ยบอกทำให้ทิชาตกใจ

"คุณรู้ได้ยังไงว่าฉันเป็นคนนึงที่ต้องไปบริษัทในวันนี้ ทั้งที่ฉันให้คุณพ่อเป็นคนซื้อหุ้น"

"แล้วคุณคิดว่าผมจะไม่ตรงวจสอบหุ้นส่วนคนใหม่หรอ" กู้หนานเพ่ยยิ้มแล้วยื่นหน้าเข้าใกล้ทิชา การทำเช่นนี้ทำให้ทิชาใจสั่น ทำตัวไม่ถูก

"งั้น...งั้นคุณเชิญเข้ามานั่งก่อน ฉันยังไม่ได้อาบน้ำเลย" ทิชาก้มหน้าเขินๆ เดินนำกู้หนานเพ่ยไปที่ห้องรับแขก แล้วเดินไปชงกาแฟ

"เดี๋ยวคุณดื่มกาแฟรอก่อนนะ ขอเวลา15นาที" ทิชาส่งแล้วกาแฟให้แล้วรีบเดินเข้าห้องไป ทิชาอาบน้ำแต่งตัวเตรียมเอกสารได้ทันเวลาที่บอกไว้

"เสร็จแล้วค่ะเราไปกันเถอะ" ทิชาเดินนำกู้หนานเพ่ยเดินตามออกจากห้องทันที ระหว่างทางที่นั่งอยู่ในรถกู้หนานเพ่ยเอ่ยถามทิชา

"ทำไมคุณไม่ให้ผมรอข้างล่าง ทำไม..."

"ทำไมถึงกล้าให้คุณรอในห้องหน่ะหรอ ทั้งที่ฉันก็อยู่คนเดียวหน่ะหรอ" ทิชาถามกลับทันทีทั้งที่กู้หนานเพ่ยยังถามไม่จบ

"อืม"กู้หนานเพ่ยพยักหน้า

"เพราะฉันเชื่อใจว่าคุณเป็นสุภาพบุรุษพอ จากที่เราเจอกันครั้งแรก ฉันก็พอจะดูออกว่าคุณเป็นผู้ชายแบบไหน"

"แล้วคุณคิดว่าผมเป็นคนแบบไหน"

"ก็เป็นผู้ชายที่ดูอ่อนโยน อบอุ่น จากที่ฉันดูประวัติคุณ ฉันว่าผู้หญิงคนไหนที่ได้ครองใจคุณคงจะโชคดีไม่น้อย" ทิชาพูดจบแล้วยิ้ม จู่ๆ เธอก็นึกขึ้นได้กับสิ่งที่พูดออกไป เธอทำตาโตมองหน้ากู้หนานเพ่ยแล้วก้มหน้าลงอย่างเขินอาย 'อ๊าย! หลุดพูดไปหมดเลย' ทิชาเอามือสองข้างขึ้นปิดหน้าด้วยความอายทันที

กู้หนานเพ่ยมองท่าทางของทิชาก็ยิ้มหัวเราะเบาๆ ทิชานั่งเงียบตลอดทางเมื่อรถจอดที่หน้าบริษัททิชารีบลงจากรถทันที การเขินอายหน้าแดงระเรื่อทำให้เธอดูน่ารักและมีสเน่ห์ กู้หนานเพ่ยลงจากรถและให้คนขับรถนำรถไปจอด กู้หนานเพ่ยเดินนำทิชาไปที่ห้องประชุม เมื่อเปิดประตูห้องทุกสายตามองดูผู้มาใหม่ ทิชาตกใจยิ้มเจื่อนๆ 'ทำไมทุกคนมากันครบหมดแล้วหล่ะ นี่เราช้าอยู่คนเดียวหรอ' ทิชารีบเข้าไปนั่งข้างๆ นุชา "พ่อมาถึงแล้วทำไมไม่บอก ทำให้หนูมาสาย หนูอายเขานะ" ทิชากระซิบข้างๆ นุชา เขาหัวเราะเบาๆ

"ไม่สายหรอก มาก่อนเวลาอีก คนที่นี่เขาจะเข้างานก่อนเวลา หนูไม่รู้หรอ"

"จริงด้วย" ทิชาทำหน้าเหย่เก

"เอาหล่ะ ทุกคนมากับพร้อมแล้ว เราเริ่มประชุมกันได้ ก่อนอื่นผมขอแนะนำ คุณนุชาและคุณทิชา พร้อมด้วยคุณเทวาเลขาท่านนุชา เข้าร่วมประชุมในครั้งนี้ด้วยในฐานะหุ้นส่วนคนใหม่" จิ้นเสี่ยวเยี่ยนแนะนำ

"ประธานจิ้นคะ ทำไมถึงเป็นหุ้นส่วนคนใหม่แล้วคุณนายจูหล่ะคะ" มีหุ้นส่วนท่านนึงถามขึ้น

"คุณนายจูได้ขอถอนหุ้นอย่างกระทันหันด้วยเหตุผลส่วนตัว ทำให้เรามีหุ้นส่วนใหม่อย่างกระทันหันเช่นกัน" จิ้นเสี่ยวเนี่ยนอธิบาย

"แล้วแบบนี้หุ้นส่วนคนใหม่จะเข้าใจผลิตภัณฑ์ของเราหรอครับ" หุ้นส่วนอีกคนถามขึ้นเช่นกัน

"ดิฉันคือว่า ทุกท่านคงไม่ปิดก้านการมาใหม่หรอกใช่มั้ยคะ" ทิชาใช้สายตาจดจ้องทุกคน

"ถึงทางดิฉันจะมาเป็นหุ้นส่วนใหม่ของบริษัท แต่ทางดิฉันก็ศึกษาทำความเข้าใจในตัวผลิตภัณฑ์และการตลาดมาอย่างดี" ทิชาหรี่ตาลงมองทุกคน ทำให้บางคนไม่กล้านที่จะสู้สายตา

"แต่ถึงอย่างไร พวกคุณก็คือคนใหม่อยู่ดี การบริหารการจัดการพวกเราก็ไม่รู้ว่าพวกคุณจะทำได้ดีหรือไม่" หุ้นส่วนคนนึงแย้งขึ้น จิ้นเสี่ยวเยี่ยนนั่งฟังทั้งสองฝ่ายโต้งตอบกัน กู้หนานเพ่ยจ้องมองทิชา ว่าเธอจะทำอย่างไรต่อไป

"ดิฉันเข้าใจแล้วค่ะ เทวา!" ทิชาเรียกเทวาและพยักหน้า เป็นการบอกว่าเทวาควรทำอะไรต่อไป

เทวาหยิบเอกสารพร้อมผลิตภัณฑ์ของบริษัททิชาแจกทุกคนคนละ1ชุด ทิชาลุกขึ้นยืน

"นี่คือผลิตภัณฑ์ของบริษัททิชาเองค่ะ เป็นอาหารเสริมสำหรับผู้หญิง ผลิตจากแก่นไม้ฝาง ไม้ฝางเป็นต้นไม้ชนิดนึงที่เนื้อไม้ เมื่อนำมาแช่น้ำจะให้สีแดง มีคุณสมบัติดีต่อสุขภาพ ทิชาคิดค้นขึ้นสำหรับกลุ่มประเภทผู้หญิงตั้งแต่วัยสาว ผู้หญิงมักจะมีปัญหาการมีประจำเดือน บางคนมีอาการปวดท้องน้อยอย่างรุนแรง มาไม่ปกติ ผิวพรรณแห้งกร้าน ไม้ฝางผสมกับสมุนไพรบางชนิด ทิชาเน้นเจาะจงเฉพาะหญิงวัยกลางคนค่ะ ยอดขายนับไม่ถ้วน แบบนี้เรียกว่ามีประสบการณ์ในการบริหารบ้างหรือไม่คะ" ทิชาอธิบายอย่างมั่นใจ

กู้หนานเพ่ยพลิกดูซองผลิตภัณฑ์

"แล้วผู้ชายอย่างผมทานได้หรือไม่" กู้หนานเพ่ยถามขึ้น

"ได้สิคะ"

"แล้วคุณคิดว่าผลิตภัณฑ์ของคุณนั้นจะต่อยอดกับเราได้หรือไม่" กู้หนานเพ่ยถามเป็นการอยากรู้ว่าถ้าทิชาได้มาเป็นหุ้นส่วนแล้วเธอจะสามารถช่วยพยุงบริษัทได้หรือไม่

"ได้ค่ะ" ทิชานำกระดาษหนึ่งแผ่นเดินแจกทุกคน ทุกคนเห็นแล้วต่างก็วิเคราะห์

"ดิฉันมีความคิดที่ว่าจะให้ทางบริษัทจิ้นกรุ๊ป ผลิตสินค้าตัวใหม่ โดยที่ดิฉันจะนำผลิตภัณฑ์ของบริษัทผสมผสานกับผลิตภัณฑ์ของบริษัทจิ้นกรุ๊ป"

"อย่างไร" จิ้นเสี่ยวเยี่ยนถามขึ้น