ตอนที่ 1012 ฟาเบียนยังไม่ได้ให้อะไรฉันเลย

ผู้ช่วยรอให้ฮันน่าขับรถออกไปก่อน จึงค่อยถามอีเวตต์ด้วยความสับสน “เป็นความผิดของผู้หญิงคนนั้นชัดๆ คุณปล่อยเธอไปแบบนั้นได้ยังไง?”

อีเวตต์ที่ฉันรู้จักไม่ตอบกลับแบบนั้นแน่นอน!

อีเวตต์มองผู้ช่วยด้วยหางตา “แล้วคิดว่าทำไมเธอถึงกล้าเถียงฉันขาดนั้น ฮะ? ฉันได้กลิ่นของฟาเบียนจากเธอ โอเคไหม? ฉันไม่อยากได้ความเห็นของเธอในการตัดสินใจของฉัน!”

ผู้ช่วยตกใจมาก “อะไรนะ?”

อีเวตต์ใส่แว่นกันแดดและหันกลับมมา “ไปกันเถอะ! เธอรออะไรอยู่? เราจะสายแล้วนะ!”

ผู้ช่วยกลับขึ้นรถและขับออกไป ขณะที่อีเวตต์เอนตัวพิงเบาะหลังและนั่งครุ่นคิดผู้หญิงคนนั้นเป็นใครกันแน่?

อีเวตต์เอนตัวพิงเบาะหลัง อารมณ์ของเธอผสมปนแปกันไปหมด

จริงๆ แล้ว ผู้หญิงคนนั้นเป็นใครกันแน่ ?

เพราะการเผชิญหน้ากับอีเวตต์อย่างไม่คาดฝัน ฮันน่าจึงเปลี่ยนเส้นทางหลังขับมาได้ครึ่งทางแล้ว จึงทำให้เธอมาถึงที่ทำงานสายไปประมาณครึ่งชั่วโมง

หลังจากวางกระเป๋าและถุงของฝากลงบนโต๊ะ ฮันน่าเอื้อมมือไปเปิดคอมพิวเตอร์ แต่ปลายข้อศอกของเธอบังเอิญไปโดนแก้วนม ทำให้หกเลอะกระโปรง

เธอจึงเดินไปเข้าห้องน้ำและหยิบกระดาษทิชชู่มาเช็ด แต่ก็เช็คคราบไม่ออก

ฮันน่าโยนกระดาษทิชชู่ลงในอ่างล้างหน้าด้วยความหงุดหงิด และได้ยินเสียงพูดประชดจากด้านหลัง “เธอแต่งงานกับคนจนๆ ทั้งที่ตัวเองเองก็ไม่มีค่าอะไร ใช่ไหม? อย่างนั้นฉันว่าเธอสองคนคงเข้ากันได้อย่างดีเลย!”

ฮันน่าขมวดคิ้วและหันกลับมาเจอเรจินาที่กำลังมองฮันน่าด้วยความเยียดหยาม พร้อมกับเติมเครื่องสำอางไปด้วย

เรจินามักเล่นงานฮันน่าทุกครั้งที่มีโอกาส แต่ครั้งนี้เรจินาดูก้าวร้าวเป็นพิเศษเลย