ตอนที่ 1070 การแปลงโฉม

ฮันน่าสังเกตคนที่ยืนอยู่ข้างหน้าเธอ เขาดูอายุประมาณยี่สิบห้าถึงยี่สิบหก ผมยาวถึงท้ายทอย ปลายผมยาวเกือบถึงตา สวมเสื้อยืดพิมพ์ลายและกางเกงยีนส์สีดำขาดๆ การแต่งกายของเขาสามารถพบเห็นได้ทั่วไปตามท้องถนน แต่จุดเด่นที่สุดของเขาคือนิ้วเรียวยาวเกือบจะบอบบางราวกับหัตถ์ของราชินี แต่มีขนาดใหญ่

“ใช่ ฉันคือฮันน่า ยัง แล้วคุณเป็นใครคะ?” ฮันน่าแน่ใจว่าไม่เคยเดินสวนกันและไม่เคยเจอมาก่อน

ผู้ชายคนนั้นรู้จักชื่อฉันได้ยังไง?

“ผมฟรานชอท ดันน์ เป็นหัวหน้าช่างแต่งหน้าจากเอมี่ กรุ๊ป เรียกผมว่าฟรานชอทก็ได้ครับ” ชายหนุ่มแนะนำตัว

เมื่อเห็นความงุนงงเต็มใบหน้าของฮันน่า ฟรานชอทก็รีบอธิบายว่า “โอ้ คุณนอร์ตันเป็นคนส่งผมมา เขาขอให้ผมช่วยแปลงโฉมให้คุณน่ะครับ "

ฮะ? เขาพูดว่าเอมี่ กรุ๊ปใช่ไหมนะ? ซาลอนสุดหรูที่มีแต่คนรวยและคนดังแวะเวียนไปใช้บริการ?

เอมี่ กรุ๊ปเนี่ยนะ? แล้วเขายังบอกอีกว่าเป็นหัวหน้าช่างแต่งหน้า?

ฮันน่าอ้าปากค้าง เธอไม่ใช่คนประเภทที่จะยอมจ่ายค่าบริการระดับพรีเมียมเพราะเธอไม่เคยใส่ใจ ถ้าไม่ใช่เพราะเธอจะต้องไปร่วมงานเปิดตัวของอีเวตต์ เธอคงไม่ได้แม้แต่จะมาทำผมด้วยซ้ำ

โดยปกติแล้ว ฮันน่าจะไม่ค่อยแต่งหน้าตอนออกไปข้างนอก หรือต่อให้ต้องแต่งหน้า เธอก็จะแต่งด้วยตัวเอง

ไม่เพียงเท่านั้น ฮันน่ายังแอบหวั่นใจกับราคาที่แนบมาหลังการบริการที่กำลังนำเสนออยู่ในขณะนี้ เธอไม่เพียงแค่แต่งหน้าทำผมโดยร้านทำผมที่มีชื่อเสียงที่สุดในเมืองเท่านั้น แต่ยังทำโดยหัวหน้าช่างแต่งหน้าอีกด้วย ฮันน่ารู้สึกได้ถึงความร้อนผ่าวในกระเป๋าเงินของเธอเมื่อนึกถึงสิ่งนั้น แม้ว่าฟาเบียนจะเป็นคนออกค่าใช้จ่าย แต่เธอก็ไม่ต้องการใช้เงินของเขา เธอให้เงินเดือนครึ่งหนึ่งของเธอกับฟาเบียนทุกเดือนเพื่อจ่ายคืนค่าชุดและเครื่องประดับทั้งหมดที่เขาให้กับเธอ อย่างไรก็ตาม ถ้าเธอจะต้องจ่ายค่าบริการนี้อีก เธอคงต้องใช้เวลาอีกสองถึงสามปีกว่าจะล้างหนี้หมด

“ขอบคุณสำหรับข้อเสนอมากเลยนะคะ คุณดันน์ แต่ว่าตอนนี้ฉันค่อนข้างรีบ ต้องขอโทษที่ทำให้เสียเวลานะคะ... เดี๋ยวไว้ฉันเสร็จงานแล้ว จะขอเลี้ยงอาหารคุณสักมื้อเพื่อเป็นการชดเชยนะคะ...” ฮันน่าเริ่มลังเล อยู่ไม่สุข เธอไม่รู้ว่าฟรานชอทอารมณ์ร้ายแค่ไหน แต่เธอเคยได้ยินเรื่องราวมากมายเกี่ยวกับสังคมชั้นสูงที่ใจแคบและมีอารมณ์อ่อนไหว โดยเฉพาะคนที่มีพรสวรรค์โดดเด่น

“นั่นไม่ใช่ปัญหาครับคุณผู้หญิง คุณนอร์ตันขอให้เรานั่งรถตู้มาเพื่อจะได้แต่งหน้าไปในรถด้วยเลย ผมเข้าใจว่ามีเวลาจำกัด”