ตอนที่ 1080 ไม่เหมือนผู้หญิงคนอื่นๆ

ซาเวียร์พูดด้วยสีหน้าเรียบเฉย ฟังดูเหมือนเขาจริงใจกับทุกคำที่เขาพูด แต่เขาเป็นคนเดียวที่รู้ว่าเขารู้สึกอย่างไร

ฮันน่าแสดงตัวเป็นฝ่ายรุกเร้าเพื่อเข้ามาขอสัมภาษณ์ แต่เขากลับพลิกสถานการณ์ จนดูเหมือนว่าเขาขอให้เธอช่วยโปรโมตบริษัทของเขา

ถึงกระนั้น การได้ยินซาเวียร์ ชื่นชมทักษะและความงามของเธอก็ทำให้ฮาน่าอดยิ้มอย่างมีความสุขไม่ได้ ซึ่งก็เป็นเรื่องปกติที่สามารถเข้าใจได้ ใครล่ะจะไม่ชอบกับการได้รับคำชมเช่นนั้น?

ฮันน่าเขินอาย และใบหน้าของเธอเปลี่ยนเป็นสีแดงระเรื่อ นั่นทำให้เธอดูน่ารักและอ่อนหวานสำหรับซาเวียร์

"คุณแจ็คสัน คุณนี่ปากหวานจริงๆ ตอนแรกฉันเกรงว่าจะรบกวนคุณที่มาสัมภาษณ์ในครั้งนี้ แต่สำหรับในฐานะเพื่อน... คนที่มีอำนาจพอๆ กับคุณยอมลดตัวเป็นเพื่อนกับพนักงานต่ำต้อยอย่างฉัน มันเป็นสิ่งที่หาได้ยากจริงๆ ค่ะ ฉันดีใจนะคะที่คุณไม่รังเกียจ ฉันยินดีเป็นเพื่อนกับคุณค่ะ"

ฮันน่าทำงานในวงการนี้มาระยะหนึ่งแล้ว ดังนั้นเธอจึงได้เรียนรู้กฎทางสังคม เธอรู้วิธีจัดการกับคำถามดังกล่าว แต่เธอไม่เพียงแค่ตอบอย่างสุภาพเหมือนผู้ที่มีประสบการณ์ส่วนใหญ่ทำ เธอรู้จักแสดงอาการให้ความสนใจมากขึ้นเล็กน้อยและพูดด้วยน้ำเสียงที่เอาใจใส่มากขึ้น

“ฮ่าฮ่า นี่มันน่าทึ่งมาก” ซาเวียร์ตอบหลังจากหัวเราะดังลั่น ความชื่นชมที่เขามีต่อฮันน่าเพิ่มขึ้นเรื่อยๆ

เขาคิดว่าผู้หญิงอย่างฮันน่าที่ทั้งอ่อนเยาว์ สวย และเฉลียวฉลาดนั้นหาได้ยากนัก ในความเป็นจริง เธอเป็นคนเดียวที่เขาเคยพบที่มีคุณสมบัติครบทั้งสามประการ ผู้หญิงส่วนใหญ่ที่เขาพบมักอวดดี มีจิตใจละโมบหรือสาวใสไร้สมองที่มีหน้าอกใหญ่ๆ ไม่มีใครดึงดูดเขาได้เลย

“ตอนนี้ก็สายมากแล้ว ฉันควรจะต้องไปแล้วค่ะ” ฮันน่าเสริม เธอนึกถึงตอนที่เธอต้องส่งข้อความถึงฟาเบียน เขาจะต้องรีบตามมาที่นี่แน่ถ้ายังไม่เจอเธอที่บ้าน คงจะยุ่งยากไม่น้อยหากเขาก่อเรื่องขึ้นที่นี่

“เอาล่ะไปกันเถอะ ถึงเวลาที่ผมจะต้องเลิกงานแล้วเหมือนกัน งั้นเราไปกันเลยดีกว่า” ซาเวียร์ตอบ ถ้าเธอเป็นผู้หญิงคนอื่น เธอคงบอกว่าเธออยากจะเลี้ยงอาหารเพื่อขอบคุณฉัน หลังจากนั้นเธอก็คงจะพยายามยั่วยวนฉัน

ฮันน่าไม่ได้คิดอะไรมาก เธอเพียงแค่พยักหน้าก่อนที่จะออกจากสถานที่พร้อมกับซาเวียร์

“คุณกำลังจะไปที่ไหน? ต้องการคนไปส่งไหมครับ” ซาเวียร์ถามผู้หญิงที่ทำเมินเฉยแม้ว่าเขาจะพยายามอย่างหนักเพื่อริเริ่มสร้างสายสัมพันธ์กับเธอ

ถ้าฉันบอกเขาว่าฉันกำลังจะกลับบ้าน เขาน่าจะอาสาขับรถไปส่งฉัน และมันคงจะกระอักกระอ่วนใจพิลึกหากฉันปฏิเสธข้อเสนอของเขา ทางที่ดีฉันบอกเขาว่ามีคนมารับฉันดีกว่า อย่างมากสุดที่ทำได้ในสถานการณ์ตอนนี้คือรอจนกว่าเขาจากไป แล้วฉันค่อยเรียกแท็กซี่