ตอนที่ 1097 บอกหรือไม่บอก

ฮันน่ากัดริมฝีปากของเธอราวกับกระต่ายตัวน้อยที่หวาดกลัว หัวใจของเธอเต้นเร็วและหายใจถี่ขึ้น ฉันควรจะตอบเขาอย่างไรดี? ฉันบอกความจริงกับเขาดีไหม? ถ้าเขาโกรธมากขึ้นล่ะ? ถ้าฉันถูกจับได้ว่าโกหกฉันโดนหนักกว่าเดิมแน่?

“ฉันไปสัมภาษณ์และสังสรรค์มาค่ะ” ฮันน่าหวังว่าคำตอบที่คลุมเครือของเธอจะทำให้เขาพอใจ

"กับใคร?" ฟาเบียนรู้แล้วว่าเกิดอะไรขึ้นเมื่อเขาโทรหาบรรณาธิการอาวุโสของฮันน่า อย่างไรก็ตาม เขาต้องการฟังว่าเธอจะตอบว่าอะไร

เธอสูดหายใจเข้าลึก ๆ เธอตัดสินใจที่จะไม่ปิดบังเขา ฉันไม่ได้ทำอะไรผิดสักหน่อย

“ซาเวียร์ แจ็คสัน” เธอพูดต่อว่า “คุณดิฌง ขอให้ฉันส่งบทความที่ฉันเขียนไปให้เขา จากนั้นซาเวียร์ต้องการเลี้ยงมื้อค่ำ ฉันพยายามปฏิเสธเขา แต่ไม่สำเร็จ เลยต้องออกไปกับเขา พอฉันเห็นสายที่ไม่ได้รับของคุณ ฉันก็เลยกลับมาทันทีโดยที่ยังทานอาหารไม่หมดเลยด้วยซ้ำ”

อืม... ดี ซื่อสัตย์มากดีนะไม่โกหกผมมิฉะนั้น คุณจะต้องเผชิญกับผลที่ตามมาแบบคาดไม่ถึงแน่คุณอธิบายขนาดนี้เพราะกลัวผมเข้าใจผิดเหรอ?

“อยากกินอะไรอีกไหม?” ฟาเบียนยิ้ม ฮันน่าสับสนกับการท่าทีของเขา

เขากำลังเหน็บแนมหรือหมายความตามนั้นจริงๆ?

"ไม่เป็นไรค่ะ ฉันไม่ค่อยอยากกินอาหารมื้อดึก” ไม่ว่าเขาจะตั้งใจอย่างไร ทางออกที่ดีที่สุดในตอนนี้คือการปฏิเสธ

“ตามใจ งั้นก็มาคุยกันหน่อย” ฟาเบียนผายมือให้เธอนั่งข้างเขา

คุย ? มีอะไรต้องคุย ? ครั้งสุดท้ายที่เขาอยากคุย จบที่การทะเลาะกัน ครั้งนี้ล่ะ ?

แม้ว่าฮันน่าจะไม่เต็มใจนัก แต่เธอก็เดินไปที่โซฟาแล้วนั่งลง “คุณต้องการคุยเรื่องอะไร? ว่ามาเลย”

“คุณรู้ไหมว่าแม่ผมมาหาผมที่ห้องอ่านหนังสือเมื่อเช้านี้...” เขาหยุดชั่วคราว รอดูปฏิกิริยาของเธอ

ฮันน่ารู้สึกไม่ดีขึ้นมาทันที เธอหลับตาลงอัตโนมัติด้วยความกังวลใจ เขาจะหย่ากับฉันไหม? แต่ไม่น่าใช่นะเพราะเฮเธอร์เพิ่งมอบกำไลหยกที่เป็นมรดกตกทอดของครอบครัวให้แก่ฉัน ถ้างั้นพวกเขาคุยอะไรกัน?