ตอนที่ 1111 ปล่อยให้อดีตลบเลือนไปจากความทรงจำ

ฟาเบียนค่อยๆ ใช้มือข้างหนึ่งรองท้ายทอยของฮันน่าขณะที่อีกข้างโอบเอวเพื่อช้อนตัวเธอขึ้นจากโซฟา

เอาเถอะ ตอนนี้พาเธอเข้านอนก่อน

ฟาเบียนวางฮันน่าลงบนเตียงแล้วออกมาเข้าห้องน้ำ เขาวักน้ำเย็นๆ ใส่หน้าหลายครั้งเพื่อปลุกความสดชื่นและลดอาการง่วงเหงาหาวนอนที่มีอยู่

จากนั้นก็ค่อยๆ หยิบโทรศัพท์จากกระเป๋าเสื้อมากดโทรหาผู้ช่วยของเขา “ไปดูมาว่าวันนี้ฮันน่าทำอะไรบ้าง”

เมื่อเสร็จธุระ ชายหนุ่มถอดเสื้อผ้าทุกชิ้นและเปิดน้ำจากฝักบัวให้น้ำราดรดใส่ผมและใบหน้าจนต้องหลับตา

ไม่ช้าฟาเบียนก็อาบน้ำเสร็จและสวมเสื้อคลุมอาบน้ำหลวมๆ ออกมา เขาเดินลากเท้าไปที่โซฟาและทิ้งตัวลงนั่ง

ฟาเบียนรื้อลิ้นชักโต๊ะกาแฟและดึงบุหรี่มาคาบไว้ก่อนจะจุดมัน ครั้งล่าสุดที่เขาสูบบุหรี่ก็นานแล้ว

เขาสูดหายใจลึกก่อนจะพ่นควันออกมาขณะคลายคิ้วที่ขมวดมุ่น

จู่ๆ โทรศัพท์ของฟาเบียนก็ส่งเสียงเรียกเข้า ผู้ช่วยของเขาโทรมารายงานเรื่องฮันน่า “คุณฟาเบียน ดูเหมือนคุณฮันน่าจะอยู่กับ…ซาเวียร์ แจ็คสันทั้งวันเลยครับ”

ผู้ช่วยเสียงสั่นเพราะรู้ว่าซาเวียร์กับฟาเบียนไม่ลงรอยกัน เขาเกรงว่าเรื่องที่รายงานไปจะทำให้เจ้านายอารมณ์เสีย และสุดท้ายก็จะตกหนักที่เขา

อะไรนะ? ฮันน่าอยู่กับซาเวียร์? แบบนี้มันเกินไป! แล้วทำไมเธอถึงร้องไห้? คิดว่าบีบน้ำตาแล้วเราจะใจอ่อนเหรอ?

“เล่าให้ละเอียดสิ!” เป็นอย่างที่ผู้ช่วยคิดไว้ ฟาเบียนเป็นฟืนเป็นไฟขึ้นมาทันทีที่รู้เรื่อง น้ำเสียงของเขาเย็นเยือกเหมือนน้ำแข็ง

ผู้ช่วยรีบรายงานทุกอย่างที่รู้มาเพราะกลัวเจ้านายจะหัวเสีย

“ได้ ฉันเข้าใจแล้ว” ฟาเบียนวางสายทันทีที่ฟังจบ เขาโยนโทรศัพท์ไปข้างๆ ก่อนจะเอนตัวพิงโซฟา