ตอนที่ 1190 ประโยคละหนึ่งร้อย

“คุณแจ็คสันครับผมคิดออกประโยคหนึ่งครับ! ความรักของผมที่มีต่อคุณเปรียบดั่งเปลวไฟนิรันดร์ที่ส่องแสงนำทางผมท่ามกลางคืนมืดมิดไปสู่อ้อมกอดของคุณ…”

“มีเชยกว่านี้อีกไหม? ผมขออันที่มีรสนิยมหน่อย เข้าใจไหม? เอาแบบที่ทำให้ผมดูเป็นคนดูน่าค้นหา!” ซาเวียร์ที่ไม่พอใจกับไอเดียที่พนักงานคนหนึ่งเสนอ เขาจึงเน้นย้ำความต้องการของเขา

“อ้อ ผมคิดออกแล้วครับ! คุณไม่จำเป็นต้องเปลี่ยนอะไรเพื่อผมเลย นอกจากนามสกุลของคุณ”

“อันนี้ใช้ได้แหะ! ไหนพูดอีกรอบซิ ผมจะได้เขียนลงไป!” ผู้เป็นเจ้านายที่รู้สึกถูกใจกับประโยคเมื่อครู่จึงเริ่มจรดปากกาเขียนตาม ด้านพนักงานก็ดีใจไม่น้อยที่ทำให้เจ้านายประทับใจได้ เขาจึงเริ่มทวนสิ่งที่ตนพูดไปอีกครั้ง

ฮ่าฮ่า ผมนี่มีพรสวรรค์ด้านนี้เหมือนกันนะ หากคุณแจ็คสันให้หนึ่งร้อยต่อประโยค ผมก็จะลองคิดเพิ่มอีกให้เยอะๆ เลย!

“เอาล่ะ ไหนใครคิดได้อีก!” ซาเวียร์พูดขึ้นเพื่อถามพนักงานที่เหลือ

“คุณแจ็คสันครับ ผมคิดได้ประโยคหนึ่ง!”

“ผมด้วยครับ!”

ทุกคนต่างเริ่มกันแย่งเสนอไอเดีย เมื่อเทียบกับเงินรางวัลกับสิ่งที่ต้องทำช่างเป็นเรื่องง่ายสำหรับพวกเขา

“ทุกคน ช่วยพูดทีละคน! ยังมีโอกาสอีกมากมายสำหรับพวกคุณ!” ซาเวียร์กล่าวขึ้นเพื่อยุติความโกลาหลภายในห้อง ขณะเดียวกันเขาก็มองไปที่สมุดในมือ

ทางอีกฝั่ง ผู้ช่วยของชายหนุ่มกลับมีอารมณ์ไม่ยินดีกับเจ้านายเท่าไหร่นัก เพราะเขาต้องคอยจดคำนวณตัวเลขเงินรางวัลพวกนั้น

โอเค คนนี้ได้ร้อยหนึ่ง และคนนี้ได้สองร้อย…โห…คนนี้คิดได้สิบประโยค งั้นก็แสดงว่าเขาได้หนึ่งพัน! คุณแจ็คสัน ผมอุตส่าห์ทำงานให้คุณมาตั้งสองสามปีและคอยเสนอไอเดียนู้นนี่ให้คุณเป็นร้อยเป็นพัน แต่คุณไม่เคยให้ผมแม้กระทั่งโบนัส…คุณรู้ไหมว่าตอนนี้ผมรู้สึกน้อยใจแค่ไหน…

ในขณะเดียวกัน ณ โรงพยาบาล ฮันน่ากำลังเข้าสู่ภวังค์ในห้องพักวีไอพีห้องหนึ่ง ร่างกายของเธอยังคงอ่อนแอหลังจากการผ่าตัด ฉะนั้นเธอจึงรู้สึกเหนื่อยล้าหลังจากคุยกับฟาเบียนได้ไม่นาน