ตอนที่ 1200 ทำไมต้องเป็นสีชมพู

จากนั้นเขาก็เดินไปที่ห้องโดยปล่อยให้เจสันกับเฮเลนยืนมองหน้ากันตรงทางเดินด้านนอก

"ฮึ่ม! ทำไมฉันต้องมาเสียเวลาและเสียแรงของฉันเพื่อแกล้งเธอด้วยล่ะ? และที่ฉันจะขอก็คือเธอน่ะจะไปไหนก็ไปเลยไป!" เจสันพูดพึมพำออกมาเบาๆ

พอได้ยินดังนั้นเฮเลนก็โกรธมากและจ้องมองเขาด้วยความโกรธ ซึ่งเจสันเองก็รู้สึกรำคานมากๆ

"มองไร? ไม่เคยเห็นคนหล่อหรอ?" เจสันโกรธมากที่เธอมองเขาเหมือนกำลังพิจารณาอะไรสักอย่าง ตอนแรกเธอก็มองเหมือนฉันเป็นคนโง่แล้วตอนนี้เธอก็มองฉันอย่างกับอยากจะหาเรื่องกันงั้นแหละ? เธอคิดว่าเธอเป็นใครกัน!

"ฮึ่ม!" เฮเลนทำเสียงใส่เขาและมองไปทางอื่นโดยที่ไม่พูดอะไร

"ผมรู้มาว่าคุณยังชอบสีชมพู เป็นสีที่ไม่เหมือนใครดีนะครับ!" ซาเวียร์พูดพร้อมกับหัวเราะเบาๆ ฮันน่ารีบพูดตัดบทเขาทันทีโดยหวังว่าเขาจะกลับไปเร็วๆ ก่อนที่ฟาเบียนจะกลับมา

แน่นอนว่าซาเวียร์รู้ว่าเธอจะทำอะไร แต่เขาไม่ได้สนใจเพราะเขาคิดว่านี่เป็นโอกาสที่ดีที่เขาจะได้จีบเธอ

ถึงเวลาที่ฉันจะต้องเคลื่อนไหวแล้วสินะ! ผมมาหาคุณแล้วครับฮันน่า! คุณต้านทานความรักของผมที่มีต่อคุณได้หรอก เพราะผมจะทำให้มันเบ่งบานและงอกเงยในสมุดสีชมพูเล่มนี้! เขากำสมุดเล่มสีชมพูไว้แน่น

"ช-ใช่เลยค่ะ! ฉันชอบที่มันไม่เหมือนใครดี!" ในขณะที่เธอนึกภาพฟาเบียนที่กำลังเข้ามาใกล้ประตูห้องของเธอมากขึ้น ฮันน่าก็พูดโพล่งออกมาด้วยความตื่นตระหนก

"ดีจังเลย ผมเตรียมของขวัญเล็กๆ น้อยๆ มาให้คุณแล้วครับ และมันก็เป็นสีชมพูด้วย ผมว่าคุณต้องชอบมากแน่ๆ เลย" ซาเวียร์พูดพร้อมกับยิ้มไปด้วย ในที่สุด! ชัยชนะก็อยู่ในมือของฉันแล้ว!

"ฮะ? อืม...ฉัน..." ฮันน่าลังเลว่าเธอควรจะรับของขวัญจากเขาดีมั้ย