ตอนที่ 1217 ขอทดสอบการตอบสนองหน่อย

“ไปทำงานเถอะ ฟาเบียน ฉันจะไปหาฮันน่าที่โรงพยาบาลเอง” เจสันบอกกับฟาเบียนด้วยรอยยิ้มทันทีที่ก้าวขาออกมาจากประตูวิลล่าถัดจากสนามรอบวิลล่า

ฟาเบียนรู้สึกประหลาดใจกับคำพูดนั้น ทำไมเขาทำตัวแปลกไปนะวันนี้? ปกติเจสันไม่ชอบการไปโรงพยาบาลเลย มักบ่นอยู่ตลอดว่า เฮเลนเป็นเด็กหญิงเซ่อซ่าที่ชอบมากวนเขาอยู่เรื่อย แล้วทำไมวันนี้เขาถึงอาสาไปโรงพยาบาลเอง?

“ทำไมล่ะ หรือว่านายคิดถึงเฮเลน เพราะไม่ได้เถียงกับเธอมาสักพักแล้ว?” ฟาเบียนพูดติดตลก

“ฮะ! ใครคิดถึงยัยนั่นกัน” เจสันตอบอย่างหงุดหงิด “ฉันคิดถึงฮันน่าต่างหาก!”

ฟาเบียนส่ายหัว ไม่ได้พูดอะไรต่อหลังจากได้ยินแบบนั้น และยิ้มในใจ คิดถึงฮันน่าเหรอ? ไม่ใช่หรอก!

หลังจากนั้น เจสันก็เดินเข้าไปในรถคามาโร รุ่นใหม่เอี่ยมที่ฟาเบียนมอบให้เขาเป็นของขวัญ แต่ก็ไม่ได้ยินเสียงเครื่องยนต์ ต่อให้เวลาผ่านไปนานเท่าไหร่ก็ตาม เพราะเขากำลังหาข้อมูลเกี่ยวกับวิดีโอที่ฮันน่าทำการกุศลในอินเตอร์เน็ต เพื่อใช้เป็นต่อรองกับเฮเลน ฉะนั้นจะพลาดไม่ได้เด็ดขาด

ในเวลาไม่นาน เขาก็เจอวิดีโอที่ต้องการ และบันทึกไว้ในโทรศัพท์ ขณะที่กำลังบันทึกวิดีโอ ริมฝีปากของเขาก็โค้งกลายเป็นรอยยิ้ม และพึมพำกับตัวเองว่า “ฮ่า! รับนี่ไปซะยัยบ้า! ถ้าอยากได้ข้อมูล ก็ต้องจริงใจหน่อยสิ แต่ถ้าเธอไม่สนใจ ฮ่าฮ่า ฉันจะเก็บข้อมูลนี้ไว้คนเดียว!”

ขณะที่กำลังสนุกกับความคิดของตน เขาก็สตาร์ทรถและขับออกไปอย่างรวดเร็ว

ยิ่งอยากให้เฮเลนมาขอร้องเขาเร็วเท่าไหร่ เจสันก็เร่งความเร็วรถไปตลอดทางเท่านั้น จนแทบจะเร็วเท่าความเร็วของแสงอยู่แล้ว เขาฝ่าไฟแดงหลายจุด โดยไม่กะพริบตาด้วยซ้ำ

และความพยายามของเขาก็ประสบความสำเร็จ เมื่อทำให้การเดินทางที่ปกติใช้เวลายี่สิบนาที ลดลงเหลือเพียงครึ่งเดียว เมื่อมาถึงโรงพยาบาลแล้ว เขารีบตรงไปที่ห้องพักผู้ป่วยของฮันน่า พร้อมรอยยิ้มเจ้าเลห์ทันที

ในวินาทีที่ผลักประตูเข้าไป เขาได้ยินเสียงตะโกนที่ดังสนั่น “อ่าา!”

และตบมือข้างหู พร้อมกับหันหน้าไปมองคนสามคนที่อยู่ในห้องพักผู้ป่วย ขณะเดียวกัน วินสันที่พึงผล็อยหลับไป ก็ถูกปลุกให้ตื่นด้วยเสียงตะโกนที่แหลมสูง ฮันน่ากลับเอาแต่จ้องเขาด้วยสีหน้าประหลาดใจ ส่วนเฮเลนนั้น ไม่ได้หันมามองเขา และก็ไม่ได้พูดอะไร แต่แผ่รังสีความอับอายและความลำบากใจออกมาแทน