ตอนที่ 1236 รู้สึกวิตกกังวล

วินสันไม่สามารถหาคนคุยด้วยในบ้านแบล็กวูดได้เลย นับประสาอะไรกับคนที่จะมาใช้เวลาร่วมกับเขา เขาตกลงตามคำแนะนำของเฮเลนทันที "แน่นอนไม่มีปัญหา! ผมจะไปอยู่กับคุณ!"

เฮเลนมองไปที่พี่สาวของเธอเพื่อขอความเห็นชอบจากเธอ

เมื่อเห็นว่าวินสันตื่นเต้นเพียงใด ฮันน่าก็พยักหน้าเล็กน้อยให้เธอ ความขมขื่นท่วมท้นหัวใจของเธอเมื่อเธอตระหนักว่าน้องชายคนเล็กของเธอต้องทนทุกข์ทรมานมากเพียงใดในครอบครัวแบล็กวูด

ถ้าฉันไม่อยู่กับฟาเบียน ฉันคงขอให้เขาย้ายมาอยู่กับฉัน

"ไปกันเถอะ!" ฟาเบียนพูดขึ้นเมื่อเห็นพวกเขาตัดสินใจกันได้

เขาบอกให้ลูกน้องนำสิ่งของของฮันน่าและวินสันไปที่รถของเขา

“ผมจะไปส่งวินสันก่อน ฟาเบียน คุณไปส่งฮันน่าจะได้เพื่อประหยัดเวลา พวกเรากินข้าวกลางวันกันเองได้” เจสันแนะนำหลังจากมองดูนาฬิกาข้อมือ

ฟาเบียนพยักหน้าเห็นด้วย

“ถึงเวลาที่พ่อแม่ของเราจะได้พบกันแล้ว” ฟาเบียนบอกฮันน่าอย่างเยือกเย็นเมื่อทั้งคู่อยู่ในรถตามลำพัง

"ฮะ?" คำพูดของเขาทำให้ฮันน่าประหลาดใจ

"ไม่ต้องกังวล ผมบอกพ่อแม่คุณเกี่ยวกับเรื่องนี้แล้ว” ฟาเบียนอธิบาย เขารู้ว่าฮันน่ากังวลอะไร

เมื่อได้ยินคำอธิบายของเขา ฮันน่าก็ถอนหายใจด้วยความโล่งอก "แน่นอน ฉันจะชวนพ่อแม่ออกไปทานอาหารกลางวัน”

อย่างไรก็ตามฮันน่ารู้สึกประหม่าเมื่อคิดว่าพ่อแม่ของเธอจะได้พบกับแม่ของฟาเบียน พวกเขาจะพูดถึงพวกเรามากมาย โชคดีที่พ่อแม่ของฉันไม่ใช่คนโลภมาก มิฉะนั้นคงจะน่าอาย

ไม่นานพวกเขาก็มาถึงวิลล่า ฮันน่าถอนหายใจอย่างแรง สุดท้ายก็ไม่ต้องนอนเตียงเล็กๆ ในโรงพยาบาลอีกต่อไป!

พวกเขาเก็บข้าวของของเธอรวมกันและจองห้องส่วนตัวที่โรงแรมสำหรับมื้อกลางวัน จากนั้นฟาเบียนก็โทรหาเจสันเพื่อขอให้เขาพาเฮนดริกและกิลเลียนไปที่โรงแรม

“คนขับจะพาคุณไปที่นั่น ผมต้องไปรับแม่ของผม” ฟาเบียนสั่ง