ตอนที่ 1257 ฮันน่าตอนเมา

“คุณลีน่าครับ เราทราบข่าวแล้วครับ คนที่จ้างแก๊งนั้นคือคุณอีเวตต์ เธอเป็นดาราดังจากวงการภาพยนตร์และบันเทิงครับ” ชายคนหนึ่งเอ่ยรายงานหญิงสาวที่รอคำตอบเรื่องนี้

“อีเวตต์งั้นเหรอ? เธอสนิทกับฟาเบียนไม่ใช่เหรอ?” ลีน่าพูดขึ้น “ใครจะไปคิดล่ะว่าผู้หญิงหน้าโง่อย่างเธอจะกล้าอวดดีทำอะไรแบบนี้ ถ้าฉันสืบเรื่องเธอได้ รับรองว่าคุณฟาเบียนทำได้เหมือนกัน ชะตากรรมของเธอช่างน่าสังเวชจริงๆ ฮ่าฮ่าฮ่า!”

ลีน่าคิดว่าอีเวตต์เป็นแค่เพียงของเล่นชิ้นหนึ่งของฟาเบียนเท่านั้น เธอดูแคลนดาราสาวคนนั้นเป็นที่สุด จริงอยู่ว่าพวกเธออาจก่อเหตุทำนองเดียวกัน แต่สำหรับลีน่า สิ่งที่เธอทำยังดูมีศีลธรรมมากกว่า ทันทีที่เธอสามารถกำจัดฮันน่าออกจากสมการนี้ได้ เธอก็จะได้เป็นสะใภ้ของตระกูลนอร์ตันที่ถูกต้องตามกฎหมาย แต่อีเวตต์น่ะเหรอ? เธอเป็นได้เพียงผ้าขี้ริ้วสกปรกผืนหนึ่งของคุณฟาเบียนเท่านั้น

“เอาล่ะ ฉันอยากรู้แค่นี้แหละ นายออกไปได้แล้ว” ลีน่าโบกมือให้ชายที่เพิ่งเข้ามาออกไป

แต่ดูเหมือนว่าชายคนนั้นยังไม่อยากออกไป เขายังคงยืนอยู่อย่างนั้นตรงหน้าหญิงสาว ซึ่งทำให้เธอหงุดหงิด

“ทำไมยังยืนอยู่อีก? ฉันบอกให้ออกไปไม่ใช่เหรอ ฟังไม่รู้เรื่อหรือไง?” หญิงสาวพูดออกมาด้วยเสียงเกรี้ยวกราดเต็มทน แผนของเธอพังไม่เป็นท่าครั้งแล้วครั้งเล่า แถมยังต้องมาทนดูฟาเบียนและฮันน่าพลอดรักกันกลางงานแต่งวันนี้อีก จะไม่ให้เธออารมณ์เสียได้อย่างไร

แม้แต่ลูกน้องก็ยังมาทำตัวต่อต้านเธอเช่นนี้ เธอจึงอดไม่ได้ที่จะตวาดใส่ชายตรงหน้าด้วยความเอือมระอา ขณะเดียวกันก็หยิบถ้วยชาบนโต๊ะมาเขวี้ยงลงบนพื้นเพื่อระบายความไม่พอใจที่สุมอยู่ในอก

ชายตรงหน้าจึงหลบมายืนอยู่ข้างๆ ทันทีเมื่อเขาสังเหตว่าผู้เป็นเจ้านายกำลังโมโห เขาจึงเริ่มลังเลว่าควรพูดเรื่องที่คิดไว้ในใจหรือไม่ ในที่สุดจึงตัดสินใจพูดออกมา “คุณลีน่าครับ เรื่องค่าจ้าง…”

เขาชะงักไป ไม่ได้พูดต่อ ทำเพียงมองหน้าลีน่าเพื่อรอคำตอบ

สิ่งที่เขาร้องขอออกมายิ่งทำให้ไฟโทสะในตัวลีน่าลุกท่วมกว่าเดิม นายทำงานออกมาได้กระจอกขนาดนี้ซึ่งไม่รู้ว่าคุณฟาเบียนจะรู้หรือเปล่าว่าฉันเป็นคนสั่ง แล้วยังจะกล้ามาขอค่าจ้างอีกงั้นเหรอ? นายกล้าหรือโง่กันแน่ ห้ะ?

นั่นคือสิ่งที่เธอคิดแต่ไม่ได้เอ่ยออกไป เพราะเธอรู้ว่าอย่างไรเสียเธอยังต้องการความช่วยเหลือจากเขาภายหลัง อีกอย่างชื่อของเธอคงโดนติดบัญชีดำจากตลาดมืดแน่ๆ หากพรั่งพรูความในใจออกไป ถ้าเป็นอย่างนั้นก็จะมีแต่เสียกับเสีย

“ทำไมรีบร้อนจังเลยล่ะ? ฉันเป็นถึงทายาทของแบล็กวูดกรุ๊ปเชียวนะ คิดว่าคนอย่างฉันจะเบี้ยวไม่จ่ายเงินหรือไง? นายออกไปได้แล้ว เดี๋ยวอีกสองสามวัน ฉันจะโอนเงินเข้าบัญชีให้” ลีน่าเอ่ยออกไปอย่างเหลืออดก่อนที่จะเดินนำลูกน้องไปที่ประตู