ตอนที่ 1459 ตอนจบอันแสนสุข

นาตาชารู้สึกกังวลเล็กน้อยเพราะมีนักสู้ฝีมือดีสี่คนและชายอีกจำนวนหนึ่งติดตามลีน่าอยู่นอกเหนือจากชายสามคนที่เฝ้าอยู่ที่นี่ถ้าลำพังฉันคนเดียว ฉันสามารถหลบหนีได้โดยไม่มีปัญหา แต่ฮันน่าล่ะ? งานหลักของฉันคือปกป้องเธอ

เธอจูงมือฮันน่าเดินออกมาอย่างระมัดระวัง ที่น่าประหลาดใจคือพวกเธอไม่พบใครเลยแม้แต่คนเดียวเลยตลอดทาง

ขณะที่ฮันน่าครุ่นคิดอย่างเป็นกังวลอยู่นั้น จู่ๆ เธอก็มองเห็นคนกลุ่มใหญ่ที่ไม่รู้มาจากไหนอยู่ตรงหน้าเธอ เมื่อมองตรงไปข้างหน้าจะเห็นเงาร่างของคนมากมายราวกับท้องทะเลสีดำอันกว้างใหญ่

“เร็วเข้า วิ่ง!”

ฮันน่าจับมือนาตาชาและหมุนตัวกลับอย่างรวดเร็ว แต่นาตาชาหยุดเธอไว้

นาตาชารู้ทันทีว่าพวกเขาเป็นคนของฟาเบียน ขณะที่คนของลีน่าทั้งหมดคุกเข่าอยู่ตรงหน้าฟาเบียน

“นั่นคุณนอร์ตัน”

ขณะที่พูด นาตาชาก็เริ่มเดินเข้าไปหาฟาเบียนและคนอื่นๆ โดยไม่เปิดโอกาสให้ฮันน่าได้ทักท้วงเลย

"คุณโอเคมั้ย?" ฟาเบียนถามอย่างกระวนกระวายเมื่อเขาเห็นฮันน่า

จากนั้นเขาก็จับตัวเธอ มองเธอตั้งแต่หัวจรดเท้าเพื่อตรวจสอบว่าเธอได้รับบาดเจ็บหรือไม่

ฮันน่าปัดมือเขาออกด้วยความกระดากเล็กน้อย เธอพึมพำเบาๆ ว่า “ขอบคุณนะคะฟาเบียน...ฉันหมายถึง คุณนอร์ตัน”

อย่างไรก็ตาม ตอนนี้ฟาเบียนไม่ได้ปล่อยมือจากเธอ เขาก้าวมาข้างหน้าและดึงเธอเข้ามาในอ้อมกอดของเขาแทน ไม่ว่าเธอจะดิ้นรนแค่ไหน เขาก็ไม่มีทีท่าว่าจะปล่อยเธอไป

"กลับมาหาผมเถอะนะฮันน่า ผมอยู่ไม่ได้ถ้าไม่มีคุณ!” เขากล่าวอย่างเสน่หาพร้อมกับจ้องเข้าไปในดวงตาของเธอ ขณะที่ประคองศีรษะของเธอไว้ด้วยมือทั้งสองข้าง

ความจริงแล้วฮันน่าอยากจะตอบไปว่า "ตกลง" เดี๋ยวนั้นเลย

แต่ฉันจะทำอย่างนั้นได้ มั้ย ? ฉันจะทำให้เขาลำบากมากขึ้นถ้าฉันกลับไป หาเขา !

ฟาเบียนไม่เปิดโอกาสให้เธอตอบ เขาดึงเธอขึ้นรถและขับกลับไปที่บ้านของพวกเขาทันที