ตอนที่ 1465 เดทมื้อกลางวัน

เขาเดินไปที่ห้องทำงานของโจอันอย่างสบายๆ แลร์รี่ผลักประตูเข้าไปแล้วนั่งลงบนเก้าอี้ก่อนจะจ้องมองผู้หญิงที่เอาแต่ก้มหน้าก้มตาง่วนอยู่กับงานของเธอ

“มาแล้วเหรอคะ คุณนอร์ตัน?” โจอันทักทายโดยไม่แม้แต่จะเงยหน้าขึ้นมองราวกับว่าเธอรู้ล่วงหน้าอยู่แล้วว่าเขาจะมา

"ใช่ ทำงานของคุณต่อไปเถอะ ผมแค่มาที่นี่เพื่อตรวจสอบความคืบหน้าเรื่องงานของคุณ” แลร์รี่ตอบ เขายังคงรู้สึกไม่สบายใจเล็กน้อยที่เธอเรียกเขาว่าคุณนอร์ตัน แต่เขาก็ทำอะไรไม่ได้

“โอเคค่ะ เชิญตามสบายนะคะ ขอเวลาครู่เดียวค่ะ เดี๋ยวฉันไปรับรองคุณนะคะ” โจอันรักษาท่าทีอย่างเป็นทางการ

เมื่อรู้สึกถึงระยะห่างในน้ำเสียงของเธอ แลร์รี่ก็รู้สึกหงุดหงิด เขาหยิบบุหรี่ออกมาจากกระเป๋าแล้วจุดมัน นี่เป็นนิสัยแย่ๆ ที่เขาทำหลังจากที่เธอทิ้งเขาไป จนตอนนี้มันกลายเป็นการเสพติดไปแล้ว

เมื่อเห็นเขาสูบบุหรี่ ดวงตาของโจอันก็ฉายแววแห่งความเสียใจเมื่อก่อนเขาไม่เคยสูบบุหรี่เลย ต้องเป็นเพราะฉันแน่ๆ เมื่อคิดเช่นนั้น ความรู้สึกผิดก็ยิ่งถาโถมเข้าใส่เธอเพิ่มขึ้นทวีคูณ

แลร์รี่นั่งใกล้เธอมาก โจอันจึงสูดดมควันบุหรี่เข้าไปอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้ เธอเป็นคนไม่ชอบควันบุหรี่อยู่แล้ว ดังนั้นแม้จะพยายามอย่างสุดความสามารถที่จะไม่แสดงท่าทีรังเกียจออกไป แต่ในที่สุดเธอก็มีอาการไอเล็กน้อย

เมื่อได้ยินเสียงไอของเธอ แลร์รี่ก็ขมวดคิ้ว ทันใดนั้นเขาก็นึกขึ้นได้ว่าเมื่อก่อนเธอเกลียดควันบุหรี่ หลังจากลังเลอยู่นาน เขาก็ดับบุหรี่ในมือและโยนมันลงถังขยะด้านข้าง

“ผมหิว โจอัน วัตส์ ไปกินข้าวกลางวันกับผมหน่อย” คำกล่าวของแลร์รี่ฟังราวกับว่าเขากำลังออกคำสั่ง จากน้ำเสียงของเขาแล้วไม่เปิดโอกาสให้มีข้อโต้แย้งใดๆ เลย

“ขอบคุณค่ะ คุณนอร์ตัน ตอนนี้ฉันยังไม่หิว ฉันอยากทำงานต่อสักพัก” โจอันปฏิเสธเขาอย่างมีชั้นเชิง เธอพยายามเต็มที่เพื่อหลีกเลี่ยงการมีปฏิสัมพันธ์กับเขามากเกินไป แม้ว่าความพยายามของเธอจะไร้ผลก็ตาม

“นี่เป็นแค่เรื่องธุรกิจ ผมแค่จะไปกินข้าวกับเพื่อนร่วมงานก็เท่านั้น อย่าคิดมากเกินไป ผมมีเรื่องงานจะคุยกับคุณด้วย” แลร์รี่ไม่เปิดโอกาสให้เธอปฏิเสธเขา "ไปกันเถอะ"

โจอันได้แต่ลอบถอนใจ ดูสิ ทำไมฉันยัง ต้อง เชื่อฟังเขาเหมือน เมื่อก่อนด้วย?

พวกเขาไปที่ร้านอาหารตะวันตกและเข้าไปนั่งที่โต๊ะอาหารภายในร้าน

“อยากกินอะไรก็สั่งเลย” แลร์รี่ยื่นเมนูให้โจอัน

"ขอบคุณค่ะ" หลังจากขอบคุณเขาอย่างสุภาพ โจอันจึงสั่งสเต็กหนึ่งจาน ส่วนแลร์รี่ก็สั่งบางอย่างแบบสุ่มๆ เช่นกัน

หลังจากนั้น แลร์รี่ก็นิ่งเงียบไปนาน เขากำลังรอให้โจอันพูด แต่อีกฝ่ายก็ยังดูไม่มีทีท่าว่าจะพูดอะไรเลย