ตอนที่ 1492 ทำไมเธอถึงทำแบบนี้

“ปล่อยฉันนะ! ปล่อยฉัน!”

โจอันทุบกำปั้นใส่เขาเพื่อบีบให้เขาออกไป

อย่างไรก็ตาม แลร์รี่ไม่ยอมที่จะปล่อยแถมยังกอดเธอไว้แน่น

หลังจากดิ้นรนอยู่พักหนึ่ง เธอก็หยุดเคลื่อนไหวเมื่อรู้ว่าไร้ประโยชน์ เธอปล่อยให้แลร์รี่กอด และตัวเธอยังคงสะอื้นไห้อยู่ในอ้อมแขนของเขาต่อไป

“โจอัน ได้โปรดเชื่อผม ผมรักในสิ่งที่คุณเป็น และไม่สนใจภูมิหลังของคุณ อันที่จริง พ่อแม่ผมก็รู้สึกเหมือนกัน คุณลืมไปแล้วเหรอว่าท่านบอกให้พวกเราดูแลกันและกัน”

ขณะกอดโจอันไว้ในอ้อมแขน เสียงสะอื้นของเธอก็ทำให้เขาใจสลาย

อย่างไรก็ตาม อ้อมกอดของแลร์รี่ก็ช่วยให้โจอันเข้มแข็งขึ้น ภาพที่พ่อแม่ของเขาแนะนำพวกเธอให้อยู่ร่วมกันอย่างเข้มแข็ง พร้อมกับยื่นสร้อยข้อมือให้เธอ เริ่มปรากฎขึ้นในใจเธอ

เมื่อจิตใจเริ่มสงบลง โจอันก็พิจารณาถึงเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นอย่างละเอียด

ในตอนแรกเธอพบว่าเรื่องนี้แปลก แต่สิ่งที่เกิดขึ้นตามมาภายหลังมันทำให้เธอสูญเสียซึ่งเหตุผล

หลังจากครุ่นคิดแล้ว โจอันรู้สึกว่าตัวเองมีปฏิกิริยาตอบโต้แบบเด็ก ๆ

“พ่อแม่ของคุณไม่สนใจภูมิหลังของฉันจริงๆ เหรอคะ?” โจอันถามอย่างสงสัยขณะที่เธอฝังหน้าไว้ในแผงอกเขา

“แน่นอนสิเด็กโง่ ยังไม่ชัดเจนพอสำหรับคุณอีกเหรอ?”

เสียงของแลร์รี่อ่อนโยนราวกับสายลม

“แล้วกาเบรียลล่าล่ะคะ? คุณมีความสัมพันธ์ยังไงกับเธอ?”

ขณะที่เอ่ยถึงกาเบรียลล่า โจอันก็อดที่จะรู้สึกผิดไม่ได้

“ระหว่างผมกับกาเบรียลล่าไม่มีอะไรเลย ตระกูลนอร์ตันและตระกูลวอร์ดเป็นหุ้นส่วนทางธุรกิจมาโดยตลอด ดังนั้น เมื่อกาเบรียลล่ายืนยันจะทำงานที่นอร์ตันคอร์ปอเรชั่น ผมไม่มีเหตุผลที่จะปฏิเสธ เธอพยายามขอ แลนดอนพ่อของเธอจับเราสองคนคลุมถุงชนแต่งงานกัน แต่พ่อแม่ของผมไม่เคยเห็นด้วยเลย”

เขาพูดต่อว่า “นับตั้งแต่เกิดเรื่องครั้งก่อน ผมก็ไล่เธอออกจากนอร์ตันคอร์ปอเรชั่น ผมคิดไม่ถึงเลยว่าเธอจะแต่งเรื่องน้ำเน่าแบบนี้ ครั้งนี้ผมจะไม่ปล่อยเธอไปแน่!” ดวงตาของแลร์รี่เคร่งขรึมขึ้น

กาเบรียลล่า หลังจากที่ เธอ ท้าทายกฎเกณฑ์ของ ฉัน ซ้ำแล้วซ้ำเล่า อย่าโทษ ฉัน ที่ตอนนี้ จะไม่ ปราณี เธอ แล้ว

“ครั้งก่อน? คุณหมายความว่ายังไง?”