ตอนที่ 151 น้ำผลไม้แก้วเดียว

วิเวียนเงยหน้าขึ้นพร้อมขมวดคิ้ว และเมื่อมองจากกระจก เธอก็เห็นแอชลีย์จ้องมองเธอด้วยสีหน้าเคร่งเครียด

ฉันต้องโชคร้ายขนาดไหนกันนะ

แค่มาที่ห้องน้ำทำไมฉันต้องเจอผู้คนมากมายขนาดนี้

เธอไม่รู้สึกว่าอยากคุยกับแอชลีย์ ดังนั้นเธอจึงรีบล้างมือและเดินไปที่ห้องเล็ก

แต่แอชลีย์รั้งเธอไว้และตะโกนใส่เธอ “วิเวียน หยุดเดี๋ยวนี้”

วิเวียนขมวดคิ้วด้วยความหงุดหงิด

เกิดอะไรขึ้นกับเธออีก

"คุณกำลังทำอะไรอยู่?" เธอจ้องไปที่แอชลีย์ด้วยความเย็นชา

“ฮ้า ฉันซะอีกที่ควรเป็นคนตั้งคำถามนั้น!” แอชลีย์มีท่าทางเมาเล็กน้อยและเธอก็ตะโกนใส่วิเวียน “คุณพูดอะไรกับฟาเบียนที่ด้านนอก คุณกำลังพยายามยั่วยวนเขาอีกครั้งใช่ไหม”

วิเวียนขมวดคิ้ว

นั่นเลยทำให้เธอได้ยินฟาเบียนคุยกับฉันข้างนอก

แท้จริงแล้วเธอรู้สึกว่ามันไม่ยุติธรรมที่ฟาเบียนจะปฏิบัติต่อแอชลีย์ซึ่งเป็นคู่หมั้นของเขาด้วยท่าทีที่ไม่ชัดเจนเช่นนี้

ไมว่าอย่างไรมันก็เป็นไปไม่ได้ที่เธอจะเห็นใจแอชลีย์ ดังนั้นเธอจึงดึงมือของเธอออกและพูดด้วยน้ำเสียงที่ไม่แยแสว่า “แอชลีย์ คุณตำหนิฉันที่ไม่สามารถจะรักษาผู้ชายของคุณอย่างงั้นเหรอ”

หลังจากพูดจบแล้ว เธอไม่แม้แต่จะมองแอชลีย์อีก และเธอหันหลังเดินออกไปทั้งๆ ที่ยังไม่ได้เข้าห้องน้ำเลย

เมื่อถูกวิเวียนผลักออกไป แอชลีย์ก็สะดุดส้นสูงและเกือบจะล้มลง แต่เธอก็คว้าอ่างล้างหน้าไว้ได้ เมื่อมองไปที่วิเวียนซึ่งเดินจากไป ดวงตาของเธอก็เต็มไปด้วยความหึงหวงในทันที

วิเวียน !

ทำไมคุณถึงหยิ่งยโสขนาดนี้

ฉันจะทำให้คุณหมดฤทธิ์ลงอย่างแน่นอน !

คุณคอยดูละกัน !

เมื่อคิดได้เช่นนั้น เธอก็นึกอะไรบางอย่างขึ้นได้ และล้วงเข้าไปในกระเป๋าเพื่อหยิบขวดเล็กๆ ออกมา แววตาของเธอดูเย็นยะเยือกมากขึ้น

ถ้ามีมากถึงขนาดนี้ ทำไมฉันถึงไม่เหลือไว้ให้วิเวียนบ้างล่ะ

ฮ้า