ตอนที่ 1607 สิ้นสุดพิธีงานแต่งงาน

แลร์รี่กับโจอันถือแก้วไว้ในมือ แล้วทั้งสองก็ดื่มอวยพรให้กับพ่อแม่ของทั้งคู่ ฟินนิคกับวิเวียนรวมไปถึงคุณท่านและคุณนายวัตส์ด้วย จากนั้นพวกเขาก็ชนแก้วกันด้วยรอยยิ้มอันปลื้มปิติ

จากนั้น ทุกคนก็ถือแก้วแชมเปญเอาไว้ก่อนจะดื่มอวยพรให้กับการแต่งงานนี้

"และตอนนี้เราก็ขอเชิญพ่อแม่ของคู่บ่าวสาวขึ้นมากล่าวอะไรสักเล็กน้อยหน่อยนะครับ!"

ฟินนิคเป็นคนแรกที่ขึ้นไปบนเวที เขาเริ่มจากแสดงความยินดีกับแลร์รี่และโจอัน ก่อนจะสัญญาว่าจะดูแลโจอันให้เป็นอย่างดี

ต่อมาก็เป็นคุณท่านวัตส์ คำพูดของเขาดูเศร้ามากๆ เพราะโจอันเป็นลูกสาวเพียงคนเดียวของเขา และเธอก็จะไม่ได้เป็นคนในครอบครัววัตส์อีกต่อไปแล้วหลังจากที่เข้าไปอยู่ในครอบครัวนอร์ตัน ในขณะที่เขากำลังมีความสุขแต่เขาก็รู้สึกไม่เต็มใจด้วยเช่นเดียวกัน

พอเขาพูดมาถึงส่วนที่เจ็บปวดที่สุด น้ำตาของเขาก็เอ่อล้นออกมา

แน่นอนว่ามันเป็นน้ำตาแห่งความยินดี

"ท่านสุภาพบุรุษและสุภาพสตรีครับ เรามาปรบมือให้กับคำกล่าวอันซาบซึ้งจากพ่อแม่ของคู่บ่าวสาวทั้งสองด้วยครับ" พิธีกรงานแต่งงานกล่าวต่อด้วยน้ำเสียงที่เต็มไปด้วยความปลื้มปริ่มและยินดีว่า "ขอให้คู่บ่าวสาวมีความรักและมีความสุขกันตลอดชีวิตการแต่งงานนะครับ! และด้วยคำอวยพรจากพวกเราทุกคน เราก็ขอให้ทั้งสองมีความรักที่สมบูรณ์พูนสุขนะครับ!"

ต่อจากนั้น แลร์รี่กับโจอันก็มองหน้ากันด้วยสายตาแห่งความรักพร้อมกับดนตรีที่เริ่มบรรเลงขึ้นมา

"เมื่อได้รับคำอวยพรจากพ่อแม่ของทั้งสองฝ่ายแล้ว งั้นเราก็มาเริ่มด้วยการเต้นรำของคู่บ่าวสาวกันเถอะครับ"

ขณะที่โจอันกับแลร์รี่มองหน้าคนที่พวกเขารักด้วยความรู้สึกอิ่มเอมใจ พวกเขาก็คิดว่าจะได้เป็นคนที่ใกล้ชิดของกันและกันมากที่สุด และจะไม่มีวันพรากจากกันอีกต่อไปหลังจากนี้

เมื่อสบตากันแล้วทั้งคู่ก็เริ่มโยกตัวอย่างช้าๆ

เมื่อการเต้นรำจบลงในที่สุด พิธีกรก็ประกาศขึ้นว่า "พวกเราขอให้ชีวิตการแต่งงานของคู่บ่าวสาวเป็นชีวิตแต่งงานที่ดีที่สุดนะครับ!"

ความแตกต่างที่ชัดเจนที่สุดในระหว่างงานแต่งงานแบบดั้งเดิมกับงานแต่งงานสมัยใหม่คือรูปแบบพิธีการที่ซับซ้อนอย่างเห็นได้ชัดเจน

งานแต่งสมัยใหม่ทำแค่กล่าวคำสาบานการแต่งงานต่อหน้าบาทหลวงและการแลกแหวนกันก็จบ แต่งานแต่งแบบดั้งเดิมนั้นมีหลายขั้นตอนกว่า

จากนั้นแลร์รี่กับโจอันก็ทำการโยนสายรัดถุงเท้าและโยนช่อดอกไม้ตามที่พิธีกรงานแต่งงานบอก จึงถือว่าเป็นอันเสร็จพิธีการ