ตอนที่ 1610 เล่นตลกกับเขา

ในขณะที่แลร์รี่พูด เขาก็เดินเข้าไปหาโจอัน

"ฮ่าฮ่า... หยุดจั๊กจี้ฉันเลยนะคะ! มันจั๊กจี้! ฉันจั๊กจี้! ฮ่าฮ่า... ฉันขอโทษค่ะ!" โจอันรีบร้องอ้อนวอนขณะที่เธอหลบการโต้กลับของแลร์รี่

ทั้งคฤหาสน์นอร์ตันเต็มไปด้วยชีวิตชีวา เพราะการกลับมาของสามคนครอบครัว

หลังจากพักผ่อนอยู่บ้านกับพ่อแม่ได้สองสามวัน แลร์รี่ก็เริ่มกลับไปยุ่งอยู่กับงานของเขา

ตั้งแต่ที่เขาไม่อยู่ เขาก็ได้มอบหมายงานทุกอย่างให้กับแคสเปี้ยน ดังนั้นช่วงนี้แคสเปี้ยนจึงหมดเรี่ยวหมดแรง

พอได้ยินว่าแลร์รี่กับโจอันกลับมาแล้ว เขาก็รีบโทรหาแลร์รี่ทันที

"ได้ยินว่าคุณกลับมาแล้วหรอครับหัวหน้า?" แคสเปี้ยนรีบถามออกไปทันทีที่เขารับสาย

"ฉันยังไม่กลับ ใครไปบอกว่าฉันกลับมาแล้ว?"

แลร์รี่อยากจะแกล้งเขาเลยไม่ได้บอกความจริงไป

"หยุดหลอกผมได้แล้วครับหัวหน้า ลูกน้องบอกผมว่าคุณกลับมาแล้วครับ"

"ฮ่าฮ่า นายรู้อยู่แล้วหรอ ฮะ?" แลร์รี่ยอมรับ "ฉันพึ่งกลับมาได้ไม่นานนี้เอง"

"งั้นรีบมาที่ออฟฟิศด่วนเลยครับหัวหน้า! มีหลายอย่างที่คุณต้องจัดการครับและสมองผมก็รับไม่ไหวแล้ว!" แคสเปี้ยนบ่น

จริงๆ แล้วเขาเหมาะกับงานทั่วไปไม่ใช่คนสั่งการ เขาจึงไม่มีปัญหาในการจัดการงานบางอย่าง แต่ในเรื่องการตัดสินใจมันก็เป็นเรื่องยากสำหรับเขา

"เอาล่ะๆ ก็ทำต่อไปอีกสักสองสามวันแล้วกัน ฉันพึ่งกลับมาและยังเหนื่อยอยู่เลย ก็เลยว่าจะพักอีกสักหน่อยน่ะ"

หลังจากรู้ว่าไม่มีปัญหาสำคัญอะไรที่ออฟฟิศ แลร์รี่จึงตัดสินใจพักงานต่อไปอีกสองสามวันเพราะแคสเปี้ยนเป็นคนที่มีความสามารถในการรับมือกับปัญหาต่างๆ ได้

"ไม่ครับ! หัวหน้าครับผมไม่ไหวแล้วจริงๆ เพราะงั้นช่วยกลับมาช่วยผมเถอะครับ!"

แคสเปี้ยนไม่ฟังแลร์รี่แล้ว ดูจากสภาพของ หัวหน้า แล้ว ถ้าเขาไม่สบายแค่เพราะไปเที่ยวมาป่านนี้หมูคงจะบินได้แล้วล่ะ!

"ก็ได้ๆ เข้าใจแล้ว งั้นก็จัดการให้เรียบร้อยแล้วกัน ฉันจะวางสายแล้ว"

แลร์รี่ไม่อยากเถียงกับเขาต่อจึงชิงตัดสายไปก่อน

"แต่หัวหน้าครับ... ฮัลโหล? หัวหน้า? ให้ตายเถอะ!"