ตอนที่ 19 ออกทริปธุรกิจด้วยกัน

รุ่งเช้า แล้ววิเวียนก็ตื่นขึ้นหลังจากหลับพักผ่อนอย่างสบายทั้งคืน เธอตื่นเช้ากว่าเดิมครึ่งชั่วโมงหลังจากล้างหน้าล้างตาเสร็จ เธอก็เปิดโน้ตบุ๊คและเริ่มเขียนจดหมายลาออกทันที

เธอไม่สนว่าใครจะมองเธอว่าเป็นคนขี้ขลาดที่หนีปัญหาไปง่ายๆ-เธอแค่ไม่สามารถทำงานขึ้นตรงกับฟาเบียนอีกต่อไปก็เท่านั้น

ขณะที่เธอกำลังพิมพ์บนแป้นพิมพ์อย่างฉุนเฉียว โทรศัพท์ของเธอก็ดังขึ้นและหมายเลขของโรงพยาบาลก็ปรากฏบนหน้าจอ

"คุณวิลเลี่ยมใช่ไหมครับ เช้านี้คลื่นสมองของคนไข้มีความเปลี่ยนแปลงแล้ว อีกไม่นานท่านอาจจะฟื้นตอนไหนก็ได้ครับ"

วิเวียนเบิกตาโตด้วยรอยยิ้มที่ฉีกกว้างบนใบหน้า "แม่ของฉันจะฟื้นแล้วใช่ไหมคะ"

"ครับ มีความเป็นไปได้ แต่เราไม่อยากให้มั่นใจเกินไปนัก" คุณหมอกล่าว

"ฉันเข้าใจค่ะ จะกี่ปีฉันก็จะรอได้" วิเวียนอุทานออกมาแล้วผุดลุกขึ้นยืน

“เราจะช่วยท่านทุกทางเท่าที่จะทำได้ ตอนนี้เรากำลังใช้วิธีรักษาที่แตกต่างออกไปเพราะอาการของท่านดีขึ้นแล้ว แต่คุณจะต้องเตรียมพร้อมรับมือกับค่ารักษานะครับ” น้ำเสียงของคุณหมอเข้มขึ้น

"ไม่ต้องห่วงค่ะ ฉันจะใช้ประกันสุขภาพจ่ายให้เธอ ส่วนค่าใช้จ่ายอื่นๆ ที่ประกันไม่ครอบคลุม ฉันก็จะจ่ายเอง" หลังให้คำมั่นกับหมอว่าเธอจะหาทางจ่ายค่ารักษาพยาบาลให้ได้ วิเวียนก็วางสาย

เธอนั่งลงที่เดิมและมองจดหมายลาออกที่เขียนไปแล้วครึ่งหนึ่ง เธอเม้มริมฝีปาก ก่อนจะลบทุกอย่างในรวดเดียว

เธอเสียงานไปตอนนี้ไม่ได้ ไม่ใช่แค่ว่าต้องจ่ายค่ารักษาพยาบาลให้แม่ แต่มันคงต้องใช้เวลากว่าเธอจะหางานใหม่ได้

วิเวียนรีบแต่งตัว แล้วมุ่งหน้าไปทำงานทันที

เธอจะเผชิญหน้ากับทุกอย่างที่จะเข้ามา

เพราะฟินนิคไม่อยู่บ้านตั้งแต่เช้าตรู่ เธอจึจัดการอาหารเช้าอย่างเร่งรีบ แล้วเรียกแท็กซี่ทันที

บริษัทนิตยสารของเธอเพิ่งวางโครงการใหญ่ระยะยาวกับบริษัทนิตยสารอีกแห่งในเมืองคิว ไปไม่นาน บริษัทจริงจังกับงานนี้มาก กระทั่งฟาเบียนยังต้องเดินทางไปทำธุรกิจที่เมืองนั้นเพื่อจัดการเรื่องรายละเอียดในสัญญาให้ชัดเจนอีกด้วย

พอนึกถึงเรื่องนี้ วิเวียนก็อดถอนหายใจอย่างโล่งอกไม่ได้

วิเวียนภาวนาให้ฟาเบียนเดินทางไปเร็วๆ เธอจะได้ไม่ต้องเจอหน้าเขาที่บริษัท

แต่เรื่องราวกลับไม่เป็นอย่างที่เธอคาดหวัง หลังจากเธอมาถึงสำนักงานได้ไม่นาน เลสลีย์ เจนสัน บรรณาธิการอาวุโสก็รีบเดินมาหาเธอ "วิเวียน เธอต้องเตรียมตัวตอนนี้เลย เธอต้องเดินทางไปเจรจาธุรกิจที่เมืองคิวกับหัวหน้าบรรณาธิการ"

วิเวียนดีดตัวขึ้นจากเก้าอี้ และจ้องมองอีกฝ่ายอย่างสับสน "คุณเจนสัน หัวหน้าบรรณาธิการมีผู้ช่วยส่วนตัวของเขาแล้วไม่ใช่เหรอคะ ฉันไม่น่าจะใช่คนที่ต้องเดินทางไปกับเขานะคะ"

วิเวียนกลอกตาแล้วกำหมัด

เขาคิดจะทำอะไร

เขาใกล้จะแต่งงานอยู่แล้ว ยังต้องการอะไรจากฉันอีก

วิเวียนสาวเท้าไปที่ห้องทำงานของฟาเบียนโดยไม่รีรอแม้แต่วินาทีเดียว เธอต้องคุยกับเขา

แต่ก่อนที่เธอจะทันได้เคาะประตู ประตูห้องทำงานก็ถูกเปิดออกก่อน จากนั้นฟาเบียนก็ยืนอยู่ตรงหน้าเธอ

เขาตกตะลึงในตอนแรก แต่ก็รีบตั้งสติและมองเธอเย็นชา "วิเวียน วิลเลี่ยม คุณรออะไรอยู่ เราจะไปกันแล้ว"

วิเวียนจ้องหน้าเขาแล้วตอบว่า "คุณนอร์ตัน ฉันจะไม่ไปเมืองคิวกับคุณค่ะ"