ตอนที่ 237 เป็นผมเอง

วิเวียนเงยหน้าขึ้นสบตาสามีของเธอ

ดวงตาของฟินนิคส่องประกายมองเธออย่างกระตือรือร้นเหมือนกับว่าเขากำลังทำอะไรสักอย่าง “เอาหล่ะ ตอนนี้ผมอยากให้คุณหลับตาลง”

เธอทำตามที่เขาบอกและปิดเปลือกตาลงเพราะเธอไม่อยู่ในอารมณ์ที่จะเดาสิ่งที่ฟินนิคกำลังทำอยู่อีกต่อไป

ทันทีที่เธอหลับตาเธอก็ได้ยินฟินนิคปิดไฟและให้เธอเอนตัวลงนอนบนเตียง

เขาก็เอนตัวลงนอนในท่าเดียวกันและเริ่มจูบเธอที่ริมฝีปาก

วิเวียนเริ่มกระวนกระวายเพราะเธอรู้สึกไม่แน่ใจว่าเธอต้องการที่จะมีอะไรกับผู้ชายที่เธอรักสุดหัวใจในห้องที่เธอเกลียดที่สุด

เธอผวาเข้าไปหาเขาและถามสามีเธอว่า “ฟินนิค เราจะทำมันที่นี่เหรอ ฟินนิค มะ-ไม่นะ”

“ทำไมล่ะ ทำไมเราถึงจะมีอะไรกันที่นี่ไม่ได้” เขาจูบเธออย่างแผ่วเบาและกระซิบ “ผมคิดว่านี่เป็นที่ที่ดีที่สุดที่จะทำมัน”

วิเวียนเกือบจะเผลอไผลไปกับความเย้ายวนใจที่เธอรู้สึก

เธอสยิวกายอย่างขึ้นอย่างไม่ตั้งใจเมื่อเขาพรมนิ้วเรียวและแข็งแรงลงบนหน้าอกของเธอ

ในห้องมืดสนิทแต่เธอคงคงมองเห็นสายตาระยิบระยับคู่หนึ่งของผู้ชาย

วิเวียนรอไม่ไหวที่จะไปต่อจากสิ่งที่พวกเขาเริ่มไว้แต่ฟินนิคกลับหยุดตอนที่พวกเขากำลังจะถึงช่วงที่ดีที่สุด

เขากระซิบขึ้นในห้องที่มืดสนิท “คุณจำอะไรได้บ้างไหมในบรรยากาศที่คุ้นเคยแบบนี้”

ขณะที่ถามเขาก็ลูบไล้ผิวกายเรียบลื่นราวกระเบื้องเคลือบ โลมลูบพื้นที่ที่ปลุกเร้าอารมณ์ของเธอและถ่วงเวลาที่จะให้สิ่งที่เธอต้องการที่สุด

คำถามของฟินนิคทำให้วิเวียนไม่ทันตั้งตัวเพราะความทรงจำที่เกี่ยวกับห้องนี้มีแต่ความทรงจำที่ไม่ดี แล้วทำไมฉันต้องจำ นี่เขากำลังจะทิ้งฉันเหรอ นี่คือเหตุผลว่าทำไมเขาถึงหยุดกลางคันใช่ไหม

วิเวียนเริ่มระเบิดสิ่งที่อัดอั้นอยู่ในใจออกมา “อะไรนะ ฉันมีอะไรที่ต้องจำ ฉะ-ฉันลืมเรื่องที่เกิดขึ้นในห้องนี้ไปนานแล้ว”

แต่ไม่วายฟินนิคยังคงบอกเป็นนัยๆ ว่ายังมีบางอย่างที่เธอหลงลืมมันไป “วิเวียน คุณแน่ใจเหรอว่าคุณจำมันไม่ได้ คุณไม่คุ้นกับสัมผัสของผมบ้างเลยเหรอ”

ในที่สุดวิเวียนก็นึกขึ้นได้ว่าฟินนิคดูเหมือนจะมีอะไรสักอย่างอยู่ในใจ เธอขมวดคิ้วและถามกลับ “ฟินนิคนี่คุณกำลังพูดถึงอะไรกันแน่”

เพราะวิเวียนไม่เข้าใจนัยยะใดๆ ฟินนิคแน่ใจว่าเธอจะต้องชอกช้ำมาตลอดจากเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นเมื่อสองปีก่อน ดังนั้นเธอจึงลืมเหตุการณ์แทบทั้งหมด

ในที่สุดฟินนิคก็ตัดสินใจหยุดทรมานใจเธอและบอกเธอว่า “วิเวียน ลองนึกถึงรูปร่างหน้าตาของผู้ชายที่อยู่ในห้องนี้เมื่อสองปีที่แล้วดูสิ”