ตอนที่ 247 อย่าไปโทษเขา

“ใช่แล้ว คนตายไปแล้วไม่อาจฟื้นขึ้นมาได้ แล้วคุณคิดว่าความรักที่เขามีให้คุณจะคงอยู่ตลอดไปงั้นเหรอ วิเวียน เขาไม่ผิดจริงๆเหรอที่วิ่งหนีไปและทิ้งอีฟเวลินไว้ ไม่ว่ายังไงก็ไม่ควรมีใครต้องเสี่ยงชีวิตเพื่อคนอื่นอยู่ดี แต่ผมเกลียดที่เขาไม่ยอมรับ”

วิเวียนอธิบายอย่างรวดเร็วว่า “บางครั้งความจริงที่ทุกคนเชื่อก็ไม่ได้เป็นอย่างนั้นจริง ทำไมพวกคุณทุกคนไม่ยอมปล่อยเขาไว้ตามลำพังเสียที ทำไมเขาต้องมารับผิดชอบกับสิ่งที่เขาไม่ได้ทำด้วย คุณมอร์ริสัน”

“เรียกผมว่าเบเนดิกต์ก็พอ” เขาพูด

“ก็ได้ ฉันเข้าใจว่าคุณเสียใจมากเบเนดิกต์ แม้ว่าฉันจะไม่เคยพบอีฟเวลินแต่ฉันรู้ว่าเธอต้องสวยและน่ารักมาก ฉันยังรู้อีกว่าเธอต้องรักฟินนิคมาก ดังนั้นฉันจึงเชื่อว่าเธอคงไม่อยากให้เขาต้องมีชีวิตอยู่แบบนี้ ฉันก็จะทำแบบนั้นเหมือนกันถ้าฉันเป็นเธอ ฉันไม่เชื่อว่าฟินนิคทิ้งเธอไป ถ้านั่นเป็นความจริงอีฟเวลินกับฉันก็มีรสนิยมเรื่องผู้ชายที่แย่มากจริงๆ”

เบเนดิกต์พินิจพิเคราะห์วิเวียนเข้าใจแล้ว ผู้หญิงคนนี้รักฟินนิคจริงๆ เธอถลำลึกลงไปแล้วเช่นเดียวกับที่อีฟเวลินเคยเป็น

พี่ชายเตือนอีฟเวลินนับครั้งไม่ถ้วนว่าเธอไม่ควรเข้าใกล้ฟินนิคมากเกินไปและต้องไม่ตกหลุมรักเขา แต่อีฟเวลินชอบผู้ชายคนนี้มากจนถึงขนาดยอมเสียสละชีวิตตัวเองเพื่อเขาด้วยซ้ำ...

“อย่าไปโทษเขา คุณอยู่กับเขาแค่ไม่กี่วัน คุณคิดว่าคุณรู้จักเขาดีพอแล้วหรือไง ผมรู้จักเขามากว่ายี่สิบปีดังนั้นผมต้องรู้จักเขาดีกว่าคุณแน่นอน”

วิเวียนรู้ว่าเธอคงไม่สามารถสะสางความขัดแย้งที่เกิดขึ้นมาหลายปีแล้วได้ เธอจึงเปลี่ยนเรื่อง “คุณรักน้องสาวของคุณจริงๆใช่ไหม คุณสองคนต้องมีความสัมพันธ์ที่ดีต่อกัน”

เมื่อได้ยินคำพูดของเธอ ความเศร้าโศกฉายผ่านดวงตาของเบเนดิกต์ เมื่อไหร่ก็ตามที่เขานึกถึงเธอมันจะเป็นช่วงเวลาตอนที่เขายังเด็กและอยู่กับอีฟเวลินในสวนสาธารณะ

เธอมักจะตามเขาไปทุกที่และทำให้เขารู้สึกว่าเธอน่ารำคาญและไม่อยากเล่นด้วย

จนกระทั่งพ่อแม่ของเขาเสียชีวิตไปเขาถึงรู้ว่าเธอคือทุกอย่างที่เขามี อีฟเวลินยังเด็กมากและต้องการใครสักคนมาปกป้องเธอ นับแต่นั้นมาเขาก็รู้ว่าเธอเป็นคนที่เขาต้องรับผิดชอบ

เบเนดิกต์อธิบายว่า “พ่อกับแม่ผมเสียไปมากกว่าสิบปีแล้ว อีฟเวลีนเป็นคนเดียวในครอบครัวที่ผมเหลืออยู่”

วิเวียนรู้สึกเศร้าใจไปด้วย

เธอต้องการเริ่มทำในสิ่งที่ควรทำคือสัมภาษณ์เบเนดิกต์เกี่ยวกับงานแสดงสินค้าโบราณ แต่เขาไม่ต้องการทำเรื่องนี้อีกต่อไปแล้ว