ตอนที่ 267 ความจริงเปิดเผย

แอชลีย์ชะงัก เธอกังวลว่าหากเธอตอกย้ำเรื่องนี้อีกฟินนิคจะเปลี่ยนใจไม่ปล่อยเธอไป

ฟินนิคก็ไม่สนใจคำถามของเธอเช่นกัน แต่กลับดึงรูปถ่ายออกจากกระเป๋าของเขาแทน รูปถ่ายออกจะเหลืองเล็กน้อยแต่ยังคงเห็นเด็กผู้หญิงในชุดเจ้าหญิงอยู่ในภาพนั้น เด็กผู้หญิงดูคุ้นตาแต่เธอบอกไม่ได้ชัดเจนเพราะรูปถ่ายนั้นพร่ามัวมาก

ฟินนิคถามขึ้น “คุณจำเด็กผู้หญิงในรูปนี้ได้ไหม นี่ใช่คุณหรือเปล่า”

สายตาของแอชลีย์เป็นประกายขึ้นมาทันทีเมื่อรู้ว่ารูปนี้ต้องมีอะไรสักอย่างกับการตัดสินใจของฟินนิคหากว่าฉันตอบว่าไม่ใช่ ฟินนิคจะปฏิบัติต่อเธอต่างไปรึเปล่า และถ้าฉันตอบว่าใช่ มันจะพาฉันไปเจอสิ่งที่น่ากลัวกว่าเดิมรึเปล่า

แต่ว่าฉันทำเรื่องเลวร้ายมากมายต่อวิเวียน…ฉันควรจะระวังคำตอบของฉัน

เธอตัดสินใจที่จะไม่ตอบคำถามของเขาแต่ถามเขากลับไปแทน “แล้วถ้าฉันตอบว่าใช่หรือไม่ใช่ล่ะมันสำคัญตรงไหน”

“คุณจำคืนหนึ่งเมื่อสิบปีที่แล้วได้หรือเปล่าที่คุณช่วยเด็กผู้ชายที่บาดเจ็บที่ขาไว้โดยไม่ได้ตั้งใจน่ะ คุณเดินมาตั้งไกลและพาเขาไปส่งโรงพยาบาล และสุดท้ายเขาปลอดภัยดี” ฟินนิคหยุดครู่หนึ่ง “เด็กผู้ชายคนนั้นคือผมเอง”

“คุณเหรอ” แอชลีย์ไม่มีร่องรอยความทรงจำและจำเหตุการณ์นั้นไม่ได้เลยแต่เธอรู้ว่านี่เป็นหนทางเดียวที่จะหนีการลงโทษจากฟินนิคได้ นี่คือวันโชคดีของฉัน

“แอชลีย์ ขอบคุณมากที่ช่วยผมไว้ ถ้าไม่ได้คุณคืนนั้นผมคงตายไปแล้ว” ฟินนิคกล่าวเสียงต่ำ น้ำเสียงของเขาหนักแน่นแต่เต็มไปด้วยความรู้สึกขอบคุณ

เมื่อวานนี้ตอนที่โนอาห์ได้รับโทรศัพท์ คนโทรมาอ้างว่าเขาเจอรายชื่อผู้ซื้อชุดเจ้าหญิงรุ่นจำกัดในปีนั้น ที่น่าตลกก็คือชื่อของแอชลีย์อยู่ในรายการนั้น นอกจากนั้นสถานที่ของรูปที่ถ่ายก็อยู่ใกล้ๆ บ้านของตระกูลมิลเลอร์ หลังจากเปรียบเทียบกัน เด็กผู้หญิงในรูปคือแอชลีย์จริงๆ เธอคือเด็กผู้หญิงที่ฟินนิคตามหามาตลอดหลายปี

กลายเป็นว่าเด็กผู้หญิงในรูปคือคนที่ช่วยเขาไว้ ไม่สงสัยเลยว่าทำไมเขาถึงทำแบบนี้ ในที่สุดแอชลีย์ก็เข้าใจเหตุผลเบื้องหลังสถานการณ์นี้และเกิดความคิดขึ้นทันที

เธอเงียบไปครู่หนึ่งเพราะไม่อยากพูดถึงเรื่องรูปถ่ายและอดีตที่ผ่านมามากนัก

แต่แล้วเธอก็นึกถึงเอมม่าขึ้นมาทันที ฉันไม่เห็นแม่ตั้งแต่เมื่อคืนนี้แล้ว แม่กลับบ้านตระกูลมิลเลอร์ไปหรือยังนะ

แอชลีย์ถามอย่างขลาดๆ “แล้วแม่ฉันล่ะ แม่ฉันอยู่ที่ไหน ฉันไม่เห็นเธอทั้งวันเลย เธอกลับบ้านไปแล้วเหรอ”